تفاوت میان نسخه‌های «جنگ داخلی روسیه»

جز
بدون خلاصه ویرایش
جز
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری ویرایش پیشرفته تلفن همراه
جز
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری ویرایش پیشرفته تلفن همراه
 
=== جنبش ضد بلشویک ===
در حالی که مقاومت در برابر گارد سرخ در روز بعد از قیام بلشویک شروع شد، انعقاد [[پیمان برست - لیتوفسک]] و ساخت یک حکومت یک حزب به عنوان یک کاتالیزور برای تشکیل گروه های ضد بلشویک در داخل و خارج از روسیه شد تا آنها را در مقابل دولت جدید شوروی قرار دادند.
کنفدراسیون فشرده نیروهای ضد بلشویک در مقابل دولت کمونیست، از جمله مالکان، جمهوری خواهان ، محافظه کاران، شهروندان طبقه متوسط، مرتجع ها، طرفداران سلطنت ، لیبرالها ، ژنرالهای ارتش، سوسیالیستهای غیر بلشویک که همچنان هم به استقرار بک حکومت کومونیستی معتقد بودند و فقط برای مقابله با بلشویک ها به جنبش پیوستند. نیروهای نظامی آنها با کمک ترور و وحشت گسترده و همچنین نفوذ خارجی و کمک های آنها مستقر شدند.{{sfn|Figes|1997|p=656|ps= :"To mobilize the peasants Kolchak's army resorted increasingly to terror. There was no effective local administration to enforce the conscription in any other way, and in any case the Whites' world-view ruled out the need to persuade the peasants."}} آنها تحت رهبری ژنرال نیکولای یودنیچ ، دریاسالار [[الکساندر کالچاک]] و ژنرال [[آنتون دنیکنین]] ، به عنوان جنبش سفید شناخته می شوند (گاهی اوقات به عنوان "ارتش سفید") و قسمت عمده ای از امپراتوری سابق روسیه را در کنترل خویش داشت.
 
در طول جنگ یک حکومت ناسیونالیسمی در اوکراین برقرار شد. مهمتر از آن ظهور یک جنبش سیاسی و نظامی به نام ارتش شورشی انقلابی اوکراین یا ارتش سیاه آنارشیسمی تحت رهبری [[نستور ماخنو]] بود. این ارتش که بخش اعظمش را یهودیان و دهقانان اوکراینی تشکیل میداد، نقش کیلدی در توقف تهاجم ارتش سفید دنکین دربرابر مسکو در سال 1919،۱۹۱۹، و بعدها کمک در بیرون انداختن سفیدها از کریمه داشت.
 
مناطق دورافتاده ولگا ، منطقه اورال ، سیبری و شرق دور برای نیروهای ضد بلشویکی مکان مناسبی بود وسفیدها تعدادی تشکیلات در این شهرها ایجاد کردند. برخی از نیروهای نظامی بصورت تشکل های سری در این شهرها تاسیس شدند.
 
لژیونهای چکسلواکی بخشی از ارتش روسیه بوده و تا اکتبر 1917۱۹۱۷ حدود 30۳۰ هزار سرباز داشتند.آنها با دولت بلشویک توافق نامه ای داشتند تا از جبهه شرقی به فرانسه فرستاده شوند. حمل و نقل از جبهه شرقی به ولادی وستوک در هرج و مرج تضعیف شد و سربازان همگی در طول مسیر [[راه آهن سیبری]] پراکنده شدند. تروتسکی تحت فشار متنفین دستور خلع سلاح و دستگیری لژیونرها را که موجب تنش با بلشویک ها بود، صادر کرد. متحدان غربی نیروهای مسلح و مخالف بلشویک ها را پشتیبانی می کردند. آنها نگران اتحاد شوروی و آلمان بودند و همینطور گسترش اقاید کمونیستی رد اروپا و گهان که یکی از بزرگترین نگرانی متفقین بود. از این رو، بسیاری از این کشورها حمایت خود را از سفیدها، از جمله تأمین نیروها و منابع، ابراز داشتند. [[وینستون چرچیل]] درباره این گفت که بلشویسم باید "در گهواره خود" خفه شود.<ref>[http://www.winstonchurchill.org/i4a/pages/index.cfm?pageid=282 Cover Story: Churchill's Greatness.] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20061004110408/http://www.winstonchurchill.org/i4a/pages/index.cfm?pageid=282 |date=2006-10-04 }} Interview with Jeffrey Wallin. (The Churchill Centre)</ref> انگلیس و فرانسه در طول جنگ جهانی اول از روسیه با کمک تسلیحاتی حمایت کردند. پس از پیمان، به نظر می رسید که بیشتر این تسلیحات به دست آلمانی ها خواهد افتاد. تحت این بهانه، مداخله متفقین بخصوص بریتانیا و فرانسه در جنگ داخلی روسیه با اعزام سرباز به بنادر روسیه آغاز شد و درگیری های خوشنت امیز با سربازان وفادار به بلشویسم افزایش یافت.
متحدان غربی نیروهای مسلح و مخالف بلشویک ها را پشتیبانی می کردند. آنها نگران اتحاد شوروی و آلمان بودند و همینطور گسترش اقاید کمونیستی رد اروپا و گهان که یکی از بزرگترین نگرانی متفقین بود. از این رو، بسیاری از این کشورها حمایت خود را از سفیدها، از جمله تأمین نیروها و منابع، ابراز داشتند. [[وینستون چرچیل]] درباره این گفت که بلشویسم باید "در گهواره خود" خفه شود.<ref>[http://www.winstonchurchill.org/i4a/pages/index.cfm?pageid=282 Cover Story: Churchill's Greatness.] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20061004110408/http://www.winstonchurchill.org/i4a/pages/index.cfm?pageid=282 |date=2006-10-04 }} Interview with Jeffrey Wallin. (The Churchill Centre)</ref> انگلیس و فرانسه در طول جنگ جهانی اول از روسیه با کمک تسلیحاتی حمایت کردند. پس از پیمان، به نظر می رسید که بیشتر این تسلیحات به دست آلمانی ها خواهد افتاد. تحت این بهانه، مداخله متفقین بخصوص بریتانیا و فرانسه در جنگ داخلی روسیه با اعزام سرباز به بنادر روسیه آغاز شد و درگیری های خوشنت امیز با سربازان وفادار به بلشویسم افزایش یافت.
 
[[امپراتوری آلمان]] پس از پیمان برست - لیتوفسک چندین کشور حائل چند ساله ای را ایجاد کرد که در حوزه نفوذ خود قرار داشتند: دوک های متحد بالتیک ،دوک های کورلند و سمیگالیا ، پادشاهی لیتوانی ، پادشاهی لهستان ، جمهوری خلق بلاروس ، و دولت اوکراین . <ref>{{Cite book|title=Germany and Eastern Europe: Cultural Identity and Cultural Differences,|last=Keith Bullivant, Geoffrey J. Giles and Walter Pape,|first=|publisher=Rodopi|year=1999|isbn=90-420-0678-1|location=|pages=28-9}}</ref>, پس از شکست آلمان در جنگ جهانی اول در نوامبر 1918،۱۹۱۸، این ایالت ها لغو شد.
فنلاند اولین جمهوری بود که استقلال خود را از روسیه در دسامبر 1917۱۹۱۷ اعلام کرد و کشور مستقل خود را در ژانویه و مه 1918۱۹۱۸ در جنگ داخلی بعدی فنلاند تاسیس کرد. جمهوری دوم لهستان ، لیتوانی ، لتونی و استونی ارتش خود را بلافاصله پس از لغو پیمان برست - لیتوفسک و حمله شوروی به سمت غرب در نوامبر سال 1918۱۹۱۸ تشکیل دادند.
 
== آغاز درگیری‌ها ==