تفاوت میان نسخه‌های «گرومن اف-۱۴ تام‌کت»

پرواز به ایران دو مرحله‌ای بود. مرحله یکم از [[لانگ آیلند]] آمریکا به [[پایگاه هوایی توررخن]] در [[اسپانیا]] و پس از استراحت خلبانان، از اسپانیا به پایگاه اصفهان. در این میان هواپیماهای [[لاکهید مارتین کی‌سی-۱۳۰|کی. سی ۱۳۰ سوخترسان]] بطور پیاپی به تامکت‌ها سوخت می‌دادند. یکی از خدمهٔ سوخت‌رسان می‌نویسد: " این مأموریت برای همهٔ خلبانان بسیار سخت بود. چون باید در طول این سفر ۷ ساعته، بطور پیاپی به سه تامکت سوخت‌رسانی می‌کردیم تا همیشه باک سوخت آنها پر باشد تا درصورت بروز مشکل در سوخت‌گیری یکی از هواپیماها و بروز مشکل، هواپیماهای دیگر سوخت تمام نکنند. یعنی در هر مرحله می‌بایست ۶ بار به هر هواپیما سوخت می‌دادیم. یعنی ۱۸ بار به سه تامکت سوخ رساندیم تا مرحله یکم تمام شود. مرحله دوم نیز به همین صورت سوخت‌رسانی کردیم. "{{سرخط}}
[[پرونده:F-14 Tomcat VF-2.jpg|بندانگشتی|چپ|300px|]]
با همکاری نیروی هوایی و نیروی دریایی آمریکا، ۷۹ تامکت به ایران رسیدند. تعدادی از ایرانیان برای دریافت آموزش به آمریکا سفر کردند و گروهی آمریکایی نیز برای آموزش مسائل مهم به ایران سفر کردند تا بخشی از آموزشها در ایران انجام شود. تامکت‌های شاه به ایران رسیدند ولی شاه از این بابت ناراحت و عصبانی بود. شاه از سفارت آمریکا در ایران گلایه کرد که چرا شرکت گرومن، ۲۴ میلیون دلار به مأمورانی در ایران رشوه داده بود تا کار فروش اف-۱۴ را ساده کنند تا ایران بین اف۱۵ و اف۱۴، این گزینه را انتخاب کند. به‌نظر می‌رسد اصرار آمریکایی‌ها از فروش اف-14-A به‌جای اف-15 به ایران این باشد که این نسخه از اف-14 از موتور [[پرت اند ویتنی تی‌اف۳۰]] بهره می‌برده است. شاه این پول را رشوه ارزیابیقلمداد کرد و خواستار آن شد که رشوه‌گیرندگانرشوه‌گیرندگان، آن پول را به شرکت گرومن بازگردانند. شاه که بسیار عصبانی بود، به پنتاگون نامه نوشت و ماجرا را درجریان گذاشت و حتی تهدید کرد که پرداخت هزینهٔ هواپیماها به شرکت گرومن را به تأخیر خواهد انداخت. پنتاگون نیز درعوض اعلام کرد که هرگونه دیرکرد در پرداخت پول، موجب لغو شدن قرارداد خواهد شد. این موضوع برای مدتی موجب برهم خوردن روابط ایران و آمریکا شد؛ ولی درهرصورت ایران با کمک تامکت توانست، فاکسبت شوروی را از ایران بیرون کند. در سال ۱۹۷۷ یک تامکت ایران توانست یک پهپاد هدف مدل BQM-34E را در ارتفاع ۵۰هزار پایی سرنگون کند و شوروی این موضوع را تهدید بزرگی برای فاکسبت‌های خود دانست که باعث شد فاکسبت‌ها برای همیشه، آسمان ایران را ترک کنند. [[جواد فکوری]] می‌نویسد: با آغاز انقلاب اسلامی، تکنسین‌های آمریکایی و ۲۷ خلبان ایرانی تامکت از ترس جانشان از ایران فرار کردند. تعدادی که باقی ماندند دستگیر و چند نفر از خلبانان نیز توسط رژیم جمهوری اسلامی به قتل رسیدند.<ref>https://www.airspacemag.com/military-aviation/persian-cats-9242012/?no-ist</ref>
مهندسان شرکت هیوز که هنوز در ایران بودند، ۱۶ موشک فونیکس را ناقص کردند تا ایرانیان نتوانند از آنها استفاده کنند؛ ولی وفاداران به خمینی آن موشکها را بازسازی و تعمیر کردند. با آغاز جنگ ایران و عراق، میگ‌های ۲۵ فاکسبت بخوبی از عهدهٔ سرنگون کردن اف۵ و اف۴ ایرانی برآمدند و بتنهایی توانستند بیش از ۱۰ هواپیما را سرنگون کنند. یکی از آن هواپیماهای سقوط کرده، [[لاکهید ئی‌سی-۱۳۰اچ کمپس کال]] ویژهٔ جنگ الکترونیک بود که ارزش بسیار بالایی برای ایران داشت. خلبانان تامکت در مجموع ۲۰۰ پیروزی هوایی برای ایران بدست آوردند و [[جلیل زندی]] با ۱۱ پیروزی هوایی، با اختلاف زیاد نسبت به بقیهٔ خلبانان، توانست پرافتخارترین خلبان جنگ ایران و عراق شود. درمجموع هشت تامکت در جنگ با عراق سقوط کردند که یکی از آنها به اشتباه توسط اف-۴ فانتوم ایرانی مورد هدف قرار گرفت؛ سه عدد به‌دست میراژ اف-۱ عراقی، یکی به دست میگ ۲۱ عراقی، و دو عدد دیگر توسط مهاجمان ناشناس سقوط کردند. تقوایی ادعا کرد مأموران آمریکایی در عراق به فعالیت افتاده بودند و تلاش می‌کردند با نابود کردن لاشهٔ هواپیماهای سقوط کردهٔ اف-۱۴، از دست یافتن شوروی به این جنگنده‌های پیشرفته جلوگیری کنند. مأمور نیروی دریایی آمریکا به نیویورک تایمز گفت: " در سال ۱۹۸۱ یک مأمور معامله تسلیحات ایرانی به شعبهٔ شرکت گرومن در لندن درخواست خرید قطعات تامکت را داد و پنتاگون این اجازه را به گرومن نداد. امروز سیاست پنتاگون این است که هیچ تولیدکننده‌ای اجازهٔ فروختن قطعات مورد نیاز ایران را ندارند. نصیرخانی گفت: در سال ۱۹۸۴ تنها ۱۵ هواپیما توان پرواز داشتند و حدود ۵۰ تامکت به دلیل نداشتن قطعه، زمین‌گیر بودند. در سال ۱۹۸۱ ایران طرحی با نام خودکفایی صنعت هوایی ارائه کرد و مأموران تسلیحاتی ایرانی با به خطر انداختن جان خود، در کشورهای غربی به دنبال دلالی قطعات مورد نیاز تامکت بودند. البته آمریکا نیز خودخواسته کمکهایی هرچند اندک به ایران کرد. در لبنان با گروگانگیری شهروندان آمریکایی، ایران درخواست موشکهای خود را در عوض آزادی گروگانها در لبنان به آمریکا ارائه داد. دولت رونالد ریگان با این پیشنهاد موافقت کرد و تعدادی موشک فونیکس و ریل بمب به ایران داد. ایران ریل‌های بمب را بر روی تامکت‌ها نصب و آنها را تبدیل به بمب‌افکن [[پشتیبانی هوایی نزدیک]] کرد. بعدها آمریکا نیز از این ترفند الگوبرداری کرد. با پایان جنگ ایران و عراق در سال ۱۹۸۸ میلادی، ۶۸ تامکت باقی مانده بودند که ۳۴ فروند توان پرواز داشتند. از آن میان، تنها رادار دو تامکت فعال بود و بقیه از کار افتاده بودند.
[[پرونده:US Navy 040507-C-4633P-002 The tail section of an F-14D Tomcat assigned to the Tomcatters of Fighter Squadron Thirty One (VF-31) rests secured on weather deck.jpg|بندانگشتی|چپ|300px|سقوط یک فروند اف-۱۴ آمریکایی در اقیانوس آرام و بازیابی لاشه]]