تفاوت میان نسخه‌های «عمل‌گرایی»

۱٬۵۸۴ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
مقاله خیلی خالی بندی داشت. ویکی انگلیسی درست بود
(مقاله خیلی خالی بندی داشت. ویکی انگلیسی درست بود)
{{نوار کناری فلسفه}}
'''عمل‌گرایی''' یا '''پراگماتیسم''' {{فرانسه|''Pragmatisme ''}}، سنتی فلسفی است که در ایالات متحده آمریکا در سال ۱۸۷۰ آغاز شد. <ref name="Stanford 2013">{{Cite SEP|last=Hookway|first=Christopher|title=Pragmatism|url-id=pragmatism|edition=Spring 2010|accessdate=13 September 2013|date=16 August 2008}}</ref> منشاء آن اغلب به فلاسفه‌ای همچون [[چارلز سندرز پرس]]، [[ویلیام جیمز]] و [[جان دیویی]] منتسب می‌شود. بهبعدها معنیپیرس فلسفهعملگرایی اصالترا عملدر قاعده عملگرایی اینطور توصیف کرد:"اثرات عملی اغراض یا عینیتی که مفهوم‌سازی است؛می‌کنید ولیرا در [[سیاست]]نظر بیشتربگیرید. [[واقع‌گراییآنگاه، (فلسفه)|واقع‌گرایی]]مفهوم‌سازی وشما [[مصلحت‌گرایی]]از معنیآن می‌دهداثرات همه مفهوم‌سازی شما از آن عینیت است."<ref name="ReferenceAPeirce1878">فرهنگPeirce, C. S. (1878), "[[s:How to Make Our Ideas Clear|How to Make Our Ideas Clear]]", ''Popular Science Monthly'', v. 12, 286–302. Reprinted often, including ''Collected Papers'' v. 5, paragraphs 388–410 and ''Essential Peirce'' v. 1, 124–41. See end of §II for the pragmatic maxim. See third and fourth paragraphs in §IV for the discoverability of truth and the جامعreal سیاسی،by سرواژهٔsufficient «پراگماتیسم»investigation.</ref>
 
عملگرایی کلمات و افکار را ابزارهایی برای پیش‌بینی، حل مسئله و کنش می‌داند و این ایده که کارکرد اندیشه بازنمایی یا بازتاب واقعیت است را رد می‌کند.<ref name="Project Gutenberg (2015)">{{cite book|url=http://www.gutenberg.org/files/5117/5117-h/5117-h.htm|title=The Meaning of Truth|date=1909|publisher=|isbn=|pages=|author1=William James|accessdate=5 March 2015}}</ref>
 
عملگرایان عنوان می‌کنند که بیشتر موضوعات فلسفی- همچون ذات دانش، زبان، مفاهیم، معانی، اعتقادات و علوم- را در قالب کارکردهای عملی و موفقیت‌شان بهتر می‌توان نگریست.
 
به معنی فلسفه اصالت عمل است؛ ولی در [[سیاست]] بیشتر [[واقع‌گرایی (فلسفه)|واقع‌گرایی]] و [[مصلحت‌گرایی]] معنی می‌دهد.<ref name="ReferenceA">فرهنگ جامع سیاسی، سرواژهٔ «پراگماتیسم».</ref>
 
پراگماتیسم روشی در فلسفه است که با اعتراف به غیرممکن بودن اثبات بعضی مسائل، آن‌ها را با توجّه به کاربردشان در زندگی انسان می‌پذیرد. طرفداران این شیوه، خود را عمل‌گرا و [[تسامح|متسامح]] می‌دانند. مخالفان، این گروه را [[میانه‌رو]] (یا [[محافظه‌کار]]) می‌خوانند.<ref>{{یادکرد وب| نشانی = http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=پراگماتیسم&SSOReturnPage=Check&Rand=0| عنوان = پراگماتیسم| تاریخ بازدید = ۴ دی ۱۳۸۸| تاریخ = | ناشر = دانشنامهٔ رشد | زبان = فارسی}}</ref>{{منبع مردود}} از دیدگاه پراگماتیسم، کلیه تصورات، مفاهیم، قضاوت‌ها و نظرات ما قواعدی برای «رفتار» (پراگمای) ما هستند، اما «حقیقت» آن‌ها تنها در سودمندی عملی آن‌ها برای زندگی ما نهفته‌است. از دیدگاه پراگماتیسم، معیار حقیقت، عبارت است از سودمندی، فایده، نتیجه و نه انطباق با واقعیت عینی. در واقع حقیقت هر چیز به وسیلهٔ نتیجه نهائی آن اثبات می‌شود.<ref>دائرةالمعارف روشنگری، سرواژهٔ «پراگماتیسم».</ref>