افت حرارتی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
افزودن پیوند
جزبدون خلاصۀ ویرایش
جز (افزودن پیوند)
== نظریه ==
[[پرونده:Muffle-furnace.jpg|بندانگشتی|406x406پیکسل| کوره کنترل دما ]]
افت حرارتی به عنوان بخشی از آنالیز [[عناصر]] یا اکسید [[مواد معدنی]] گزارش شده است. [[مواد فرار|مواد فرار،]] معمولاً شامل "آب ترکیبی" ( [[هیدرات|هیدراتها]] و ترکیبات حساس به هیدروکسی) و [[کربن دی‌اکسید|دی اکسید کربن]] از کربناتها خارج می شوند. این آزمایش ممکن است به عنوان یک تست کیفیت مورد استفاده قرار گیرد ، که معمولاً برای [[مواد معدنی]] مانند [[سنگ آهن]] انجام می شود . مثلا ، افت حرارتی [[خاکستر بادی]] ، از سوخت آلاینده ی نسوخته تشکیل شده است.
 
در صنایع عملیات پردازش مانند [[اکسید کلسیم|آهک]] ، [[بوکسیت]] کلسینه ، [[دیرگداز|نسوز]] و یا تولید [[سیمان]] ، افت حرارتی مواد اولیه تقریباً برابر با از دست رفتن جرم است که در یک کوره آن را تحمل می کند. به طور مشابه ، برای مواد معدنی ، افت حرارتی، ماده واقعی از دست رفته هنگام ذوب یا پالایش در کوره یا ذوب آهن را بیان می کند. آزمایش افت حرارتی ، میزان عدم تکمیل پردازش محصول را نشان می دهد. آزمایش [[ای‌اس‌تی‌ام بین‌الملل|ASTM(ای اس تی ام بی الملل)]] برای سایر سنگ های آهک <ref>ASTM C 25 ''Standard test methods for chemical analysis of limestone, quicklime and hydrated lime''</ref> و سیمان <ref>ASTM C 114 ''Standard test methods for chemical analysis of hydraulic cement''</ref> تعریف می شود.
 
# [[بوته چینی]] خالی که نمونه در آن قرار داده می شود را وزن کنید و آن را در یک دفترچه آزمایشگاهی یادداشت کنید .
# نمونه را در بوته چینی خالی قرار دهید و مجدداً [[بوته چینی]] همراه با نمونه وزن کنید. وزن جدید را منهای وزن بوته چینی خالی کنید. جواب، وزن مرطوب نمونه است.
# نمونه را در اجاق خشک کن یا در صورت نیاز در کوره انفجار قرار دهید.
# اجاق یا کوره را روی دمای دلخواه تنظیم کنید. اگر محقق بخواهد وزن خشک خاک را پیدا کند ، لازم است [[کوره]] 100 درجه سانتیگراد باشد.
 
== کاربرد های دیگر ==
در صنعت [[سیمان]] از آزمایش LOI(افت حرارتی) با گرم کردن یک نمونه سیمانی تا 900-1000 درجه [[سانتیگراد|سانتی گراد]] استفاده می شود و تا زمانی که جرم نمونه تثبیت شود [[گرم]] کردن ادامه می یابد. وقتی که جرم تثبیت شد ، جرم از دست رفته توسط آزمایش LOI(افت حرارتی) تعیین می شود. از این آزمایش معمولاً برای تعیین مقادیر بالای آب در سیمان یا کربنات استفاده می شود زیرا اینها باعث کاهش کیفیت [[سیمان]] می شوند <ref>{{Cite web|url=https://www.pavementinteractive.org/reference-desk/testing/cement-tests/portland-cement-loss-on-ignition/|title=Portland Cement Loss on Ignition|website=Pavement Interactive|language=en-US|accessdate=2019-03-17}}</ref> . تلفات زیاد غالبا به دلیل شرایط نامناسب ذخیره سازی سیمان یا دستکاری کیفیت سیمان توسط تأمین کنندگان به وجود می آید و این آزمایش، تضمین می کند که [[سیمان]] مورد استفاده در یک مکان، از [[ترکیب]] درستی برای تأمین پروتکل های ایمنی و درخواست های مشتریان برخوردار است.
 
در صنعت معدن ، استفاده از LOI(افت حرارتی) در تعیین مواد فرار و [[رطوبت]] موجود در سنگ بسیار حیاتی است. از این رو هنگام انجام تجزیه و تحلیل یک سنگ کامل ، برای تعیین میزان کل مواد فرار از روش LOI(افت حرارتی) استفاده می شود. به منظور از بین بردن همه مواد فرار و [[اکسایش-کاهش|اکسیداسیون]] تمام آهن های موجود و تبدیل به اکسیدهای آهن ، دمای LOI(افت حرارتی) ، °900 تا °1000 سانتیگراد تنظیم می شود.
 
== منابع ==
۲۰

ویرایش