تفاوت میان نسخه‌های «خانقین»

←‏پیشینه: اصلاح اشتباه تایپی
(نجات ۱ منبع و علامت‌زدن ۰ به‌عنوان مرده.) #IABot (v2.0)
(←‏پیشینه: اصلاح اشتباه تایپی)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
شهر خانقین در ۱۵۵ کیلومتری شمال شرقی [[بعقوبه]]، مرکز [[استان دیاله]] واقع شده‌است و در گذشته به راه [[خراسان]] معروف بود. خانقین در در دوران [[آشور|آشوری]]‌ها و [[اکد|اکدی]]‌ها راه بازرگانی دولت بوده و از آنجا به عنوان محلی برای استراحت بازرگانان ایرانی و هندی استفاده می‌شد که رهسپار آنجا می‌شدند.<ref name="آکانیوز">پل الون هدیه یک دختر قاجاری به شهر خانقین. در: [http://www.aknews.com/fa/aknews/1/69796/ آکانیوز]{{پیوند مرده|date=اکتبر ۲۰۱۹ |bot=InternetArchiveBot }}. بازدید: سپتامبر ۲۰۰۹.</ref> همچنین [[جاده ابریشم]] پس از گذر از کرمانشاه و قصرشیرین از این شهر نیز می‌گذشته‌است.
 
نام خانقین در فارسی میانه دوخانَگ (دوخانه) بوده که پس از اسلام به آن شکل عربی داده و به‌جای واژه فارسی دو، پسوند عربی -َینین را به آن افزودند.<ref>محمدی ملایری، محمد: فرهنگ ایران در دوران انتقال از عصر ساسانی به عصر اسلامی، جلد دوم: دل ایرانشهر، تهران، انتشارات توس ۱۳۷۵.</ref>
 
در زمان صدام حسین و در پی [[عملیات انفال|سیاست عربی‌سازی]] او، شمار زیادی از مردم خانقین و روستاهای آن به جنوب عراق منتقل شدند و محله‌هایی عرب‌نشین از کوچیدگان عرب در خانقین درست شد. برای نمونه: محله «شعله» در [[ارکوازی]]، «[[۷ نیسان]]» در [[کاریز]]، الاشتراکیة در [[ملک‌شاه]]، «[[آبو عبیدة ابن الجراح]]» در عالی‌آبه، کویخا زوراب و «التآمیم» در توله‌فروش. در هر محله ۱۰۰ تا ۱۵۰ خانوار عرب مستقر شدند.<ref>[http://www.khanaqin.com/index.php?Itemid=39&id=26&option=com_content&task=view وبگاه خانقین] (به کردی سورانی). بازدید: سپتامبر ۲۰۰۹.</ref>
۱۴۵

ویرایش