تفاوت میان نسخه‌های «تیمور بختیار»

بدون خلاصه ویرایش
(←‏ترور بختیار: خاکسپاری)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
=== ترور بختیار ===
پس از این واقعه، دولت ایران از تمدید گذرنامه بختیار در اروپا خودداری کرد و پرونده‌ای علیه او در دستگاه قضایی ایران تشکیل شد و اموال و دارایی‌های درخور توجه بختیار در داخل کشور مصادره شد. به فاصله کوتاهی بختیار تلاش برای برقراری ارتباط با مخالفان شاه را آغاز کرد. او در فروردین ۱۳۴۷ سوئیس را به مقصد لبنان ترک کرد؛ اما پس از ورود به این کشور، به دلیل همراه داشتن اسلحه و تجهیزات نظامی از سوی پلیس لبنان دستگیر و به ۹ ماه زندان محکوم شد. حکومت پهلوی تلاش کرد تا او را به کشور بازگرداند؛ اما این تلاش‌ها به جایی نرسید. [[جمال عبدالناصر]]، رئیس‌جمهوری وقت مصر - که روابطش با شاه تیره بود- همچنین [[شارل دو گل|ژنرال دوگُل]]، رئیس‌جمهوری فرانسه و نیز سایر کشورهای عربی منطقه از بختیار حمایت کردند و مانع از خروج او از لبنان و تحویل او به حکومت ایران شدند. بختیار ۹ ماه دوره محکومیت خود را در زندان گذراند و پس از این دوره نیز دولت لبنان در ۱۱ فروردین ۱۳۴۸ رسماً اعلام کرد از استرداد بختیار به حکومت ایران خودداری می‌کند. در آستانه پایان مدت اعتبار گذرنامه ایرانی بختیار، کشورهایی مانند سوئیس، فرانسه و برخی کشورهای عربی برای اعطای گذرنامه و تابعیت سیاسی به او اعلام آمادگی کرده بودند؛ اما در همان زمان ژنرال صالح مهدی عماش از سوی ژنرال [[احمد حسن البکر]]، رئیس‌جمهوری وقت عراق برای دیدار بختیار به ژنو رفته و پیام داد که دولت عراق با کمال افتخار به ژنرال بختیار گذرنامه سیاسی اعطا کرده و تا هر زمانی که او بخواهد در کشور عراق مورد پذیرایی قرار خواهد گرفت. بختیار که علاقه‌مند بود نزدیک مرزهای ایران باشد دعوت دولت عراق را پذیرفت و در اردیبهشت ۱۳۴۸ و با تشریفات بسیار وارد بغداد شد و در قصر سابق [[نوری سعید]] سکنی داده شد. پس از آن دولت ایران در ۲۷ خرداد ۱۳۴۸ لایحه ضبط و مصادره کلیه اموال و دارایی‌های بختیار را به مجلس سنا ارائه داد و مجلس سنا هم بلافاصله آن را تصویب کرد و برای تأیید نهایی به مجلس شورای ملی فرستاد که مجلس هم در اوایل تیر ۱۳۴۸ بر تصمیم مجلس سنا مهر تأیید زد و در همان سال دولت ایران پرونده سپهبد تیمور بختیار را به اتهام خیانت به میهن به دادرسی ارتش محول کرد و روز سی و یکم شهریور ۱۳۴۸ دادگاه عالی شماره یک دادرسی ارتش به پرونده وی رسیدگی و غیاباً بختیار را به اعدام محکوم نمود.<ref name="shargh"/><ref name="dowran"/> سرانجام در ۱۶ مرداد ۱۳۴۹ مأموران عملیاتی ساواک موفق شدند تا او را در یک شکارگاه در [[استان دیاله]] و زیر نگاه چند محافظ عراقی او، هدف گلوله قرار دهند، بختیار پس از زخمی شدن در این واقعه در ۲۵ مرداد ۱۳۴۹ در بیمارستانی در عراق درگذشت.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی|نشانی=http://ir-psri.com/show.php?Page=ViewDocument&DocumentID=4118&SP=Farsi|وبگاه=ir-psri.com|بازبینی=2019-07-30}}</ref><ref name="shargh"/><ref name=":0" />
در روز ۱۶ اَمُرداد ۴۹ تیمور بختیار به اتفاق دو پسر خود و علاالدین فرهنگ ( بهرام میربختیار مأمور ساواک ) ( ضارب ، اگلن ماطاوسیان) و دو تن عراقی به شکار می رود . در شکارگاه فرهنگ ابتدا احمد پاسدار تیمور بختیار را از پا در می آورد و سپس ۴گلوله به بختیار شلیک می کند ، بختیار در بیمارستان الرشید بغداد بستری می شود . تیمور بختیار در اثر معالجاتی در حال بهبود بوده اما به علت انفکسیون حالش بد میشود و در روز ۲۵ اَمُرداد در بیمارستان فوت میکند .در تاریخ ۷ شهریور ۴۹ شبانه جنازه را از سردخانه به نجف منتقل می کنند و در رواق حرم امام علی به خاک می سپارند .
 
== شخصیت بختیار ==
۹۳

ویرایش