تفاوت میان نسخه‌های «تار»

۱٬۲۰۹ بایت حذف‌شده ،  ۴ ماه پیش
2 ویرایش Shahroozkhz (بحث) خنثی‌سازی شد: فاقد منبع معتبر. (توینکل)
(←‏ساختار تار: تكميل اطلاعات)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
(2 ویرایش Shahroozkhz (بحث) خنثی‌سازی شد: فاقد منبع معتبر. (توینکل))
برچسب: خنثی‌سازی
== ساختار تار ==
کاسهٔ تار بیشتر از کنده کهنه چوب توت ساخته می‌شود که هرچه این چوب کهنه‌تر باشد به دلیل خشک بودن تارهای آن چوب تار دارای صدای بهتری خواهد بود. پرده‌ها از جنس روده گوسفند و دسته و پنجه معمولاً از چوب گردو تهیه می‌شوند. شکل کاسهٔ تار مانند دو دل به هم چسبیده و از پشت شبیه به انسان نشسته‌ای است. تار قفقازی شکل کمی متفاوتی دارد و سیم‌های آن بیشتر است. جنس خرک از شاخ [[بز کوهی]] است. در دو طرف دسته از استخوان شتر استفاده می‌شود.
از لحاظی ساز تار به [[سه‌تار]] نزدیک است. از لحاظ شیوهٔ نوازندگی زخمهٔ عادی در تار به صورت راست (از بالا به پایین) است ولی در [[سه‌تار]] بالعکس است (از پایین به بالا). همچنین از نظر تعداد پرده‌ها نیز با هم شباهت دارند. صدای تار به دلیل وجود پوستی که روی آن است از شفافیت خاصی برخوردار است برای این پوست معمولاً از پوست بره تودلی یا بزی استفاده می‌شود. به خصوص سازهایی که ساخت قدیم هستند از شیوهٔ صدای دیگری برخوردارند. براي پوست انداختن تار پوست خشك شده را براي كمتر از يك دقيقه درون آب سرد ميگذارند تا نرم شود و سپس آنرا درون كاغذي ميگذارند تا آب اضافه گرفته شود. در اين مرحله دورتادور كاسه و نقاره را تميز نموده و به چسب سريش كه با آب مخلوط شده آغشته مي كنند و پوست را به حالتي كه سمت مو دار پوست به طرف بيرون كاسه باشد روي كاسه و نقاره به طوري كه سمت ضخيم تر به طرف سيم گير و سمت نازك تر به سمت نقاره باشد قرار داده و با كف دست كمي به پايين فشار مي دهند تا كمي گود شود و هنگام خشك شدن به حالت معمول درآيد. در مرحله بعد اضافه پوست از دورتادور محل مشخص اطراف كاسه با تيغ بريده مي شود. پوست نقاره و كاسه بطور جدا جدا روي كاسه و نقاره چسبانده مي شوند. معمولا ابتدا نقاره و سپس كاسه را پوست مي اندازند
 
=== شکل ظاهری ===