تفاوت میان نسخه‌های «دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران»

(←‏امکانات آموزشی و پژوهشی: افزودن مطلب و تصحیح اشتباه)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
== پیشینه ==
=== مدرسه علوم سیاسی ===
مدرسه سیاسی یا [[مدرسه علوم سیاسی]] مدرسه‌ای بود که به منظور تعلیم علوم سیاسی به فرمان [[مظفرالدین شاه]] قاجار و در زمان وزارت خارجه [[نصرالله مشیرالدوله|میرزا نصرالله خان مشیرالدوله]] در نیمه شعبان ۱۳۱۷ قمری برابر با ۲۸ آذر ۱۲۷۸ خورشیدی در تهران افتتاح شد.<ref>اخوی، امید. [http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2210186 مدرسهٔ علوم سیاسی]، ''شرق''، ۳۰ آذر ۱۳۸۹، شماره ۱۱۴۰، ص ۱۲.</ref> نخستین مدیر مدرسه [[حسن پیرنیا|میرزا حسن خان مشیرالملک]] (بعدها ملقب به مشیرالدوله و پیرنیا) بود و پس از او کسانی چون [[عبدالکریم‌خان محقق‌الدوله]]، [[میرزا حسین‌خان مؤتمن‌الملک]]، [[محمدحسین فروغی|محمدحسین خان ذکاءالملک فروغی]]، [[محمدعلی فروغی]]، دکتر [[ولی‌الله نصر|ولی‌الله خان نصر]]، دکتر [[علی پرتو اعظم]] (حکیم اعظم)، [[عبدالحسین شیبانی]] (وحیدالملک) و [[علی‌اکبر دهخدا]] مدیریت مدرسه را به عهده داشتند.<ref>{{یادکرد وب| نشانی = http://www.kf87.com/history/story| عنوان = از مدرسه سیاسی تا تشکیل دانشکده حقوق و علوم سیاسی| تاریخ بازدید = ۱۵ آذر ۱۳۹۰| نویسنده = | نشانی نویسنده = | نویسندگان دیگر = | تاریخ = | سال = | ماه = | ناشر = کانون فارغ التحصیلان دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران| صفحه = | زبان = فارسی| 13 = | archiveurl = https://web.archive.org/web/20101230030748/http://kf87.com/history/story| archivedate = ۳۰ دسامبر ۲۰۱۰| dead-url = yes}}</ref> این مدرسه در اول اسفند ۱۳۰۵ از وزارت خارجه جدا و به وزارت معارف ملحق شد. از همان ابتدای تأسیس [[مدرسه علوم سیاسی]]، جدالی بر سر دروس سنتی وجود داشته‌است؛ برخی استادان نظیر پیرنیا معتقد به ضرورت دروس سنتی بودند و برخی به دروس جدید توجه داشتند. دست بر قضا، طرفداران دروس جدید تفوق یافتند و نهایتاً دروس جدید به سرفصل‌های مدرسه و سپس دانشکده اضافه شد.<ref>[[مهدی فدایی مهربانی]]، گذار به علم سیاست: مدرسه علوم سیاسی در ایران چگونه تأسیس شد؟، ماهنامه سیاست نامه، سال اول، شماره 1، دی ماه 1394: 39</ref>
 
مدرسه سیاسی ابتدا در بنای اجاره ای دایر بود تا اینکه در ۲۷ اردیبهشت ۱۲۹۰ خورشیدی لایحه وزارت معارف (در زمان وزارت علاء السلطنه) در مجلس به تصویب رسید که پانزده هزار تومان از عایدات اداره نمک را به تأسیس مدرسه حقوق و سیاسی تخصیص داد. بنابراین مصوبه، سیزده هزار و هفتصد و هفتاد ذرع زمین از اراضی بایر موازی با باغ نگارستان برای ساخت بنای این مدرسه و همچنین یک باب موزه و یک کتابخانه در نظر گرفته شد. <ref>{{یادکرد وب |عنوان=مذاکرات جلسه ۲۴۸ دوره دوم مجلس شورای ملی نوزدهم جمادی الاول ۱۳۲۹ |نشانی=https://www.ical.ir/ical/fa/Content/4_artmajles1/%D8%AC%D9%84%D8%B3%D9%87248-%D8%B5%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%AD-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D9%BE%D9%86%D8%AC%D8%B4%D9%86%D8%A8%D9%87-19-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%88%D9%84-1329}}</ref>
 
این مدرسه در اول اسفند ۱۳۰۵ از وزارت خارجه جدا و به وزارت معارف ملحق شد. از همان ابتدای تأسیس [[مدرسه علوم سیاسی]]، جدالی بر سر دروس سنتی وجود داشته‌است؛ برخی استادان نظیر پیرنیا معتقد به ضرورت دروس سنتی بودند و برخی به دروس جدید توجه داشتند. دست بر قضا، طرفداران دروس جدید تفوق یافتند و نهایتاً دروس جدید به سرفصل‌های مدرسه و سپس دانشکده اضافه شد.<ref>[[مهدی فدایی مهربانی]]، گذار به علم سیاست: مدرسه علوم سیاسی در ایران چگونه تأسیس شد؟، ماهنامه سیاست نامه، سال اول، شماره 1، دی ماه 1394: 39</ref>
 
=== مدرسه حقوق ===