تفاوت میان نسخه‌های «نظریه نسبیت»

افزودن منبع و بهبود متن با توجه به ویرایش پیش
(افزودن منبع و بهبود متن با توجه به ویرایش پیش)
== نسبیت خاص ==
{{اصلی|نسبیت خاص}}
نسبیت خاص نگره‌ای روی ساختار [[فضازمان]] است. این نگره در سال ۱۹۰۵ توسط اینشتین و در مقاله‌ای به نام «دربارهدربارهٔ الکترودینامیک اجسام در حال حرکت» ارائه شد. این نگره بر پایه دو فرضی است که در تناقض با [[مکانیک کلاسیک]] هستند:
# قوانین [[فیزیک]] در دستگاه ناظر کلی (نظارت کیهانی) برای همهٔ اجسام یکسان و واحد است. ([[اصل نسبیت]]).
# [[سرعت نور]] در [[خلأ]] برای همه ناظران، صرف نظر از حرکت نسبیشان یا حرکت منبع تولیدکنندهِ [[نور]] ثابت است.
== نسبیت عام ==
{{اصلی|نسبیت عام}}
نسبیت عام، نظریه‌ای هندسی برای گرانش است که در سالسال‌های 1915۱۹۰۷ و ۱۹۱۵ توسط آلبرت اینشتین (و دیگران) مطرح گردیدو توسعه داده شد و او شکل نهایی نسبیت عام را در ۱۹۱۶ منتشر کرد<ref>{{Cite book|title = Relativity: The Special and General Theory|last = Einstein|first = Albert|publisher = Henry Holt and Company |year = 1920 |url = https://www.ibiblio.org/ebooks/Einstein/Einstein_Relativity.pdf}}</ref>که تصویر کنونی فیزیک جدید از گرانش را تشکیل می‌دهد. نسبیتِ عام نظریهٔ نسبیت خاص و قانون جهانی گرانش نیوتن را تعمیم می‌دهد و توصیفی یکتا از گرانش به عنوان یک ویژگی هندسی فضا و زمان و یا فضازمان ارائه می‌کند. به خصوص در این نظریه، [[انحنا]]ی فضای زمان، به‌طور مستقیم به [[انرژی]] و [[تکانه]] هر ماده و تابشی مربوط است که موجود باشد. این رابطه توسط [[معادلات میدان اینشتین]] مشخص می‌گردد که یک دستگاه معادلات مشتقات پاره‌ای را تشکیل می‌دهد.
 
برخی از پیش‌بینی‌های نظریهٔ نسبیت عام، به خصوص موارد مرتبط با گذشت زمان، هندسهٔ فضا، حرکت اجسام هنگام سقوط آزاد و انتشار نور، با پیش‌بینی‌های نظریه‌های فیزیک کلاسیک تفاوت بسیاری دارند. برای نمونه، از چنین تفاوت‌هایی می‌توان به اتساع گرانشی زمان، [[همگرایی گرانشی]]، [[انتقال به سرخ گرانشی]] نور و [[تأخیر شاپیرو|تاخیر زمانی گرانشی]] اشاره کرد. پیش‌بینی‌های نظریهٔ نسبیت عام در همه [[آزمون‌های نظریه نسبیت عام|آزمون‌ها]] تا به امروز تأیید شده‌اند. هرچند نسبیت عام تنها نظریه نسبیتی نور [[جایگزین‌های نظریه نسبیت عام|نیست]]، [[تیغ اوکام|ساده‌ترین]] نظریه‌ای است که با آزمایش‌ها مطابقت دارد، البته پرسش‌هایی بدون پاسخی باقی مانده‌اند، که بنیادی‌ترین آن‌ها چگونگی آشتی دادن نسبیت عام با فیزیک کوانتومی برای ایجاد یک نظریه خود-سازگار و کامل از [[گرانش کوانتومی]] است.