تفاوت میان نسخه‌های «بهشت»

۱٬۷۴۳ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
جز
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
از ۱۸۰۰ سال پیش از [[مسیح]]، [[دین زرتشت]] سخن [[روز قیامت]] را مطرح کرده و آتشگاه ([[جهنم]]) و پردیس (بهشت) را توصیف می‌کند. روح مرده سه روز در کنار جسد می‌ماند و سحر گاهان روز چهارم به سوی [[پل چینود]] روان می‌شود. در آنجا در دادگاهی در حضور ایزدان [[سروش]]، [[رشن]] و [[اشتاد]] برگزار و با ترازو به کارهای نیک و زشت او رسیدگی می‌شود تا بتوان دید کدامین کفه ترازو سنگین تر است. سپس انسان نیک سرشت از راهی نورانی به سوی [[پردیس]] (بهشت) و انسان گنه‌کار به [[دوزخ]] می‌رود.<ref>Alice K. Turner: تاریخ دوزخ The History of
Hell. Hale, London 1995, {{ISBN|0-7090-5688-5|en}}</ref><ref>Veronica Ions: دنیای اسطوره‌شناسی Die Welt der Mythologie. tosa, Wien 2001, {{ISBN|3-85492-224-8|en}}</ref>
گرودمان یا سرای آرامش و سرود و یا خانه منش نیک و در وجودمان یا خانه دروغ و خانه ی منش زشت با بهشت و دوزخ مومنین ادیان دیگر شباهت ندارد ، این بهشت و دوزخ نه دارای شکل است و نه قابل تجسم. هیچگونه وصفی از آن در گات ها نشده است و نه به زمان وابسته است و نه به مکان. نه جای آن مشخص است و نه دوران و زمان آن . در بیشتر سرودهای زرتشت ، بهشت و دوزخ در همین جهان و در منش و وجدان انسان برپا می شود و پاداش و کیفر نیز در همین زندگی به انسان باز می گردد ولی گاهی هم به طور اشاره از یک عامل پس از مرگ در گات ها سخن رفته است در مفهوم پل چینوات ، هرچند به معنی گذار جدا سازنده و پاداش دهنده می توان مرحله ای در همین جهان را منظور داشت ولی باز هم اثری از یک فضای پس از مرگ در آن مشاهده کرد . سرای سرود که جایگاه اهورا است . سرای اندیشه ی نیک و اشه وهیشته یا پردیس و بهشت ، نیز می توان هر دو جنبه این جهانی و جهان پس از مرگ را در نظر گرفت ، برخی از دانشمندان چون زولستر معتقدند که بهشت و دوزخ نخستین بار در گات ها مطرح شده و دیگر ادیان از آن بهره گرفته اند . ( سید جلال الدین آشتیانی ، مزدیسنا و حکومت ، ص ۲۵۳ )
 
== بهشت از دیدگاه مسیحیت ==
۹۳

ویرایش