تفاوت میان نسخه‌های «جنگ داخلی روسیه»

ابرابزار، اصلاح ارقام
جز (افزودن جعبه> (درخواست کاربر:Europe2009) +املا+تمیز+)
(ابرابزار، اصلاح ارقام)
برچسب: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر
{{Infobox military conflict
|conflict=Russian Civil War
|partof=the [[aftermath of World War I]], the [[انقلاب روسیه]],، and the [[دوره میان‌دوجنگ]]
|image=[[پرونده:CWRArticleImage.jpg|300px]]
|caption='''Clockwise from top:''' Soldiers of the [[Don Army]] in 1919; a White [[پیاده‌نظام]] division in March 1920; soldiers of the [[1st Cavalry Army]]; [[لئون تروتسکی]] in 1918; hanging of workers in Yekaterinoslav ([[دنیپرو]]) by the [[Austro-Hungarian Army]], April 1918.
|date=[[انقلاب اکتبر]] – 25 October 1922/16 June 1923۱۹۲۳{{سخ}}<small>([[باسماچی‌ها]] continued in Central Asia until 1934)</small>
|place=Former [[امپراتوری روسیه]]، [[گالیسیا (اروپای شرقی)]]، [[Bogd Khanate of Mongolia|Mongolia]]،, [[Tannu Uriankhai|Tuva]]، [[قاجاریان]]
|result=Victory for the Red Army in [[روسیه]]، [[Eastern Ukraine]]،, [[Eastern Belorussia|Eastern Belarus]]، [[قفقاز جنوبی]]، [[آسیای مرکزی]]، [[تووا]],، and [[مغولستان]]{{سخ}}Victory for pro-independence movements in [[فنلاند]]، [[استونی]]، [[لتونی]]، [[لیتوانی]]، [[Western Ukraine]]،, [[Western Belarus]]، [[مولداوی]],، and [[لهستان]]
|territory=* Establishment of the [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی]]
* Independence of [[فنلاند]]، [[استونی]]، [[لتونی]]، [[لیتوانی]] و [[جمهوری دوم لهستان]]
|bullets=no
|title=جنگ داخلی روسیه
|{{flagdeco|Russia}} [[Russian state|Russian State]]
|{{flagdeco|Russia}} [[General Command of the Armed Forces of South Russia|Armed Forces of South Russia]]
|{{flagdeco|Russia}} [[Northwestern Army (Russia)|Northwestern Army]]
|commander1={{flagdeco|Russian SFSR|1918}} [[ولادیمیر لنین]]{{سخ}}{{flagdeco|Russian SFSR|1918}} [[یاکوف اسوردلوف]]{{سخ}}{{flagdeco|Russian SFSR|1918}} [[لئون تروتسکی]]{{سخ}}{{flagdeco|Russian SFSR|1918}} [[Nikolai Podvoisky]]{{سخ}}{{flagdeco|Russian SFSR|1918}} [[Jukums Vācietis]]{{سخ}}{{flagdeco|Russian SFSR|1918}} [[سرگئی کامنف]]{{سخ}}[[Leaders of the Russian Civil War|…''and others'']]
|commander2={{nowrap|{{flagdeco|Russia}} [[الکساندر کولچاک]]}}{{سخ}}{{flagdeco|Russia}} [[کورنیلوف]]{{سخ}}{{flagdeco|Russia}} [[آنتون دنیکین]]{{سخ}}{{flagdeco|Russia}} [[Pyotr Wrangel]]{{سخ}}{{flagdeco|Russia}} [[Nikolai Yudenich]]{{سخ}}{{flagdeco|Russia}} [[Grigory Mikhaylovich Semyonov|Grigory Semyonov]]{{سخ}}[[Leaders of the Russian Civil War|…''and others'']]
|strength1=Redارتش Armyسرح: 5,427,273۵٬۴۲۷٬۲۷۳ (peak){{sfn|Krivosheev|1997|p=7۷}}
----
Black Army: 103,000 (peak)
|strength2=White Army: 2,400,000
|casualties1=~1,500,000۱٬۵۰۰٬۰۰۰{{سخ}}259,213۲۵۹٬۲۱۳ killedکشته{{سخ}}60,059۶۰٬۰۵۹ missingمفقود{{سخ}}616,605۶۱۶٬۶۰۵ مرگ diedبه ofعلت diseaseبیماری/woundsجراحت{{سخ}}3,878۳٬۸۷۸ diedمرگ inبه accidentsعلت حادثه/suicidesحودکشی ها{{سخ}}548,857 wounded/frostbitten{{sfn|Krivosheev|1997|p=7-38۷–۳۸}}
|casualties2=650,000۶۵۰٬۰۰۰ totalمجموع casualtiesتلفات
|casualties3=7,000,000–12,000,000۷٬۰۰۰٬۰۰۰–۱۲٬۰۰۰٬۰۰۰ totalمجموع casualties,تلفات، includingشامل civiliansغیرنظامیان and non-combatants
|campaignbox={{Campaignbox Russian Civil War}}
}}
}}
[[پرونده:CWRArticleImage.jpg|بندانگشتی|320px|جنگ داخلی روسیه؛ به صورت ساعت‌گرد از بالا سربازان ارتش دون در ۱۹۱۹؛ یک لشکر از روس‌های سفید در مارس ۱۹۲۰؛ ارتش سواره‌نظام یکم؛ [[لئون تروتسکی]] در ۱۹۱۸؛ کارگران به دارآویخته به دست نیروهای اتریش-مجار در آوریل ۱۹۱۸]]
'''جنگ داخلی روسیه''' (روسی: Гражда́нская война́ в Росси́и, تلفظ، گراژدانسکایا ووینا و راسیی ; راسیی؛ نوامبر ۱۹۱۷ – ۲۵ اکتبر ١۹۲۲۱۹۲۲) یک جنگ داخلی چند حزبی در قلمرو [[امپراتوری روسیه]] سابق بود که بلافاصله پس از انقلاب روسیه آغاز شد که درآن جناح‌های سیاسی رای بدست گرفتن قدرت بایکدیگر به رقابت پرداختند. دو گروه بزرگ نظامی به نام [[ارتش سرخ]]، که برای منافع [[بلشویک]]‌های [[کمونیست]] به رهبری ولادیمیر لنین می‌جنگیدند، و نیروهای متحدی که اتحادیه ناپایداری از گروه‌های بلشویک ستیز بودند. آنها در اصطلاح عامه [[ارتش سفید]] خوانده می‌شدند که دارای منافع مختلفی مانند سلطنت طلبی، اقتصاد سرمایه‌داری و فرم‌های دیگری از نوع [[سوسیالیسم]]، هرکدام با عقاید دموکراسی و ضد دموکراسی بودند. علاوه برآن ارتش‌های غیرایدئولوژی موسوم به ارتش سبزها با بلشویک‌ها و سفیدها مبارزه می‌کردند.<ref name=britannica>[http://www.britannica.com/EBchecked/topic/513737/Russian-Civil-War Russian Civil War] [[Encyclopædia Britannica]] Online 2012</ref> هشت کشور خارجی علیه ارتش سرخ و حمایت از سفیدها که عمدتاً از کشورهای متفقین [[جنگ جهانی اول]] بودند که پیروز جنگ شده بودند، در جنگ داخلی مداخله می‌کردند. ارتش سرخ سفیدها را در سال ۱۹۱۹ در [[اوکراین]] و شرق سیبری که تحت رهبری الکساندر کولچک بودند شکست می‌دهد. باقی‌مانده سفیدها تحت رهبری پیتر نیکولاویچ ورنگل در شبه جزیره کریمه در اواخر سال ۱۹۲۰ شکست می‌خورد. جنگ البته تا دوسال دیگر ادامه یافت و نبردهای کوچک با باقی مانده‌های سفیدها در خاور دور تا سال ۱۹۲۳ ادامه داشت. جنگ درسال ۱۹۲۳ به دلیل تحکیم جایگاه دولت جوان بلشویک اسما پایان یافت ولی مقاومت علیه بلشویک‌ها تا سال ۱۹۳۴ در آسیای میانه همچنان ادامه داشت. تلفات این جنگ حدود ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود که اغلب آن از غیرنظامیان بودند. جنگ داخلی روسیه به عنوان یکی از بزرگترین فاجعه ملی تلقی می‌شود که اروپا تابه حال بخود دیده بود.{{sfn|Mawdsley|2007|p=۲۸۷}}
 
بسیاری از جنبش‌های استقلال طلبانه بعداز فروپاشی امپراتوری روسیه ظاهر شدند و برای حفظ استقلال خود در این جنگ شرکت کردند.{{sfn|Bullock|2008|p=7|ps=: "Peripheral regions of the former Russian Empire that had broken away to form new nations had to fight for independence: Finland, Poland, Estonia, Lithuania, Latvia, Belarus, Ukraine, Georgia and Azerbaijan."}} چندین بخش از امپراتوری روسیه که شامل [[فنلاند]]، [[استونی]]، [[لیتوانی]] و [[لهستان]] می‌شدند، با جنگ‌های داخلی و استقلال کشورهای مستقل خودرا تأسیس کردند. اما مدت کوتاهی بعد این کشورها (جز فنلاند) توسط [[شوروی]] در خلال جنگ داخلی اشغال گردیدند تا زمان فروپاشی شوروی که باری دیگر مستقل شدند.
=== انقلاب اکتبر ===
دولت موقت از سروسامان دادن به اوضاع آشفته روسیه ناتوان بود و حمایت آنها از تداوم جنگ باعث خشم مردم روسیه می‌گشت. سپس در شب ۲۲ اکتبر سال ۱۹۱۷ بلشویک‌ها کنترل پل‌ها، خطوط راه آن و خطوط تلفن را بدست گرفتند و رهبر دولت موقت فرار می‌کند و اعضای دولت موقت بازداشت می‌شوند و قدرت بدست بلشویک‌ها می‌افتد.
 
=== تشکیل ارتش سرخ ===
از اواسط سال ۱۹۱۷، ارتش روسیه ،روسیه، جانشین سازمان ارتش روسیه امپریالیستی شروع به تجزیه کرد؛ {{sfn|Calder|1976|p=166|ps= : "[...] the Russian army disintegrated after the failure of the Galician offensive in July 1917."}} بلشویک هابلشویک‌ها از نیروهای گارد سرخ مستقر به عنوان نیروی نظامی اصلی خود استفاده کردند که بعدها بخش امنیتی خفی به نام چکا به آن اضافه شدکه بعدها به [[کا گ ب]] تغییر نام کرد . لئون تروتسکی در ژانویه ۱۹۱۸، برای سازماندهی مجدد ارتش از کارگران و دهقانان روسیه استفاده کرد تا ارتش قدرتمندتری دربرابر سفیدها ایجاد کند. بلشویک هابلشویک‌ها کمیساریای سیاسی را به فرماندهی هر واحد از ارتش سرخ منصوب کردند تا سربازان روحیه خودرا حفظ و وفاداریشان تامینتأمین شود.
 
در ژوئن ۱۹۱۸، زمانی که معلوم شد که این ارتش انقلابی تنها از کارگران تشکیل شده و جمعیت کافی ندارد، تروتسکی قانون خدمت اجباری دهقانان در ارتش سرخ را وضع کرد.{{sfn|Read|1996|p=237|ps=: By 1920 77% of the Red Army's enlisted ranks comprised peasant conscripts.}} بلشویک‌ها با گرفتن گروگان‌ها و تیراندازی به آن‌ها در صورت لزوم برای وادار کردن به اطاعت، دقیقاً همان کارهایی که افسران ارتش سفید از آن استفاده کردند، بر مخالفان خدمت در ارتش سرخ غلبه کردند. ارتش سرخ از افسران تزار به عنوان "«متخصصان نظامی"» استفاده کرد؛ گاهی اوقات خانواده هایخانواده‌های آنهارا گروگان میگرفتن تا خطایی از آنها سرنزند.<ref name="Williams, Beryl 1921">Williams, Beryl, The Russian Revolution 1917–1921, Blackwell Publishing Ltd. (1987), {{ISBN|978-0-631-15083-1}}, {{ISBN|0-631-15083-8}}</ref> <ref name="Williams, Beryl 1921"/> در آغاز جنگ داخلی، افسران سابق تزار، سه چهارم افسران ارتش سرخ را تشکیل دادند. در نهایت، ۸۳ درصد از تمام فرماندهان سپاه ارتش سرخ، سربازان سابق تزار بودند.{{sfn|Overy|2004|p=446|ps=: By the end of the civil war, one-third of all Red Army officers were ex-Tsarist ''voenspetsy''"}}
 
=== جنبش ضد بلشویک ===
در حالی که مقاومت در برابر گارد سرخ در روز بعد از قیام بلشویک شروع شد، انعقاد پیمان برست - لیتوفسک و ساخت یک حکومت یک حزب به عنوان یک کاتالیزور برای تشکیل گروه هایگروه‌های ضد بلشویک در داخل و خارج از روسیه شد تا آنها را در مقابل دولت جدید شوروی قرار دادند.
کنفدراسیون فشرده نیروهای ضد بلشویک در مقابل دولت کمونیست، از جمله مالکان، جمهوری خواهان ،خواهان، محافظه کاران، شهروندان طبقه متوسط، مرتجع ها،مرتجع‌ها، طرفداران سلطنت ، لیبرالها ،لیبرالها، ژنرالهای ارتش، سوسیالیستهای غیر بلشویک که همچنان هم به استقرار بک حکومت کومونیستی معتقد بودند و فقط برای مقابله با بلشویک هابلشویک‌ها به جنبش پیوستند. نیروهای نظامی آنها با کمک ترور و وحشت گسترده و همچنین نفوذ خارجی و کمک هایکمک‌های آنها مستقر شدند.{{sfn|Figes|1997|p=656|ps= :"To mobilize the peasants Kolchak's army resorted increasingly to terror. There was no effective local administration to enforce the conscription in any other way, and in any case the Whites' world-view ruled out the need to persuade the peasants."}} آنها تحت رهبری ژنرال نیکولای یودنیچ ،یودنیچ، دریاسالار الکساندر کالچاک و ژنرال آنتون دنیکنین ،دنیکنین، به عنوان جنبش سفید شناخته می شوندمی‌شوند (گاهی اوقات به عنوان "ارتش سفید") و قسمت عمده ای از امپراتوری سابق روسیه را در کنترل خویش داشت.
 
در طول جنگ یک حکومت ناسیونالیسمی در اوکراین برقرار شد. مهمتر از آن ظهور یک جنبش سیاسی و نظامی به نام ارتش شورشی انقلابی اوکراین یا ارتش سیاه آنارشیسمی تحت رهبری [[نستور ماخنو]] بود. این ارتش که بخش اعظمش را یهودیان و دهقانان اوکراینی تشکیل میداد،می‌داد، نقش کیلدی در توقف تهاجم ارتش سفید دنکین دربرابر مسکو در سال ۱۹۱۹، و بعدها کمک در بیرون انداختن سفیدها از کریمه داشت.
 
مناطق دورافتاده ولگا ،ولگا، منطقه اورال ،اورال، سیبری و شرق دور برای نیروهای ضد بلشویکی مکان مناسبی بود وسفیدها تعدادی تشکیلات در این شهرها ایجاد کردند. برخی از نیروهای نظامی بصورت تشکل هایتشکل‌های سری در این شهرها تاسیستأسیس شدند.
 
لژیونهای چکسلواکی بخشی از ارتش روسیه بوده و تا اکتبر ۱۹۱۷ حدود ۳۰ هزار سرباز داشتند. آنها با دولت بلشویک توافق نامهتوافق‌نامه ای داشتند تا از جبهه شرقی به فرانسه فرستاده شوند. حمل و نقل از جبهه شرقی به ولادی وستوک در هرج و مرج تضعیف شد و سربازان همگی در طول مسیر راه آهنراه‌آهن سیبری پراکنده شدند. تروتسکی تحت فشار متنفین دستور خلع سلاح و دستگیری لژیونرها را که موجب تنش با بلشویک هابلشویک‌ها بود، صادر کرد. متحدان غربی نیروهای مسلح و مخالف بلشویک هابلشویک‌ها را پشتیبانی می کردندمی‌کردند. آنها نگران اتحاد شوروی و آلمان بودند و همینطورهمین‌طور گسترش اقاید کمونیستی رد اروپا و گهان که یکی از بزرگترین نگرانی متفقین بود. از این رو، بسیاری از این کشورها حمایت خود را از سفیدها، از جمله تأمین نیروها و منابع، ابراز داشتند. [[وینستون چرچیل]] دربارهدربارهٔ این گفت که بلشویسم باید "«در گهواره خود"» خفه شود.<ref>[http://www.winstonchurchill.org/i4a/pages/index.cfm?pageid=282 Cover Story: Churchill's Greatness.] {{webarchive|url=https://web.archive.org/web/20061004110408/http://www.winstonchurchill.org/i4a/pages/index.cfm?pageid=282 |date=2006-10-04}} Interview with Jeffrey Wallin. (The Churchill Centre)</ref> انگلیس و فرانسه در طول جنگ جهانی اول از روسیه با کمک تسلیحاتی حمایت کردند. پس از پیمان، به نظر می رسیدمی‌رسید که بیشتر این تسلیحات به دست آلمانی هاآلمانی‌ها خواهد افتاد. تحت این بهانه، مداخله متفقین بخصوص بریتانیا و فرانسه در جنگ داخلی روسیه با اعزام سرباز به بنادر روسیه آغاز شد و درگیری هایدرگیری‌های خوشنت امیزآمیز با سربازان وفادار به بلشویسم افزایش یافت.
 
[[امپراتوری آلمان]] پس از پیمان برست - لیتوفسک چندین کشور حائل چند ساله ای را ایجاد کرد که در حوزه نفوذ خود قرار داشتند: دوک هایدوک‌های متحد بالتیک ،دوکبالتیک، هایدوک‌های کورلند و سمیگالیا ،سمیگالیا، پادشاهی لیتوانی ،لیتوانی، پادشاهی لهستان ،لهستان، جمهوری خلق بلاروس ،بلاروس، و دولت اوکراین . اوکراین،<ref>{{Cite book|title=Germany and Eastern Europe: Cultural Identity and Cultural Differences,|last=Keith Bullivant, Geoffrey J. Giles and Walter Pape,|first=|publisher=Rodopi|year=1999|isbn=90-420-0678-1|location=|pages=28-9}}</ref>, پس از شکست آلمان در جنگ جهانی اول در نوامبر ۱۹۱۸، این ایالت هاایالت‌ها لغو شد.
فنلاند اولین جمهوری بود که استقلال خود را از روسیه در دسامبر ۱۹۱۷ اعلام کرد و کشور مستقل خود را در ژانویه و مه ۱۹۱۸ در جنگ داخلی بعدی فنلاند تاسیستأسیس کرد. جمهوری دوم لهستانلهستان، ، لیتوانی ،لیتوانی، لتونی و استونی ارتش خود را بلافاصله پس از لغو پیمان برست - لیتوفسک و حمله شوروی به سمت غرب در نوامبر سال ۱۹۱۸ تشکیل دادند.
 
== آغاز درگیری‌ها ==
 
== منابع ==
{{پانویس}}
* [[:en:Russian Civil War|ویکی‌پدیای انگلیسی]]