تفاوت میان نسخه‌های «لوئی دوازدهم»

فرانسه در این مدت بیشتر در آرامش به سر می‌برد و لوئی دوازدهم تا حد چشمگیری از میزان مالیات‌ها کاست. همین موضوع در کنار دیگر کامیابی‌های او سبب شد تا شورای حکومتی در ۱۵۰۶ لقب «پدر مردم» را به او اعطا نماید.<ref name="گیل" /> همچنین کاردینال [[ژرژ دامبواز]]، برجسته‌ترین مشاور لوئی دوازدهم در این زمان بود و او چنان جایگاه و نفوذی در حکومت داشت که گفته می‌شود اصطلاح «این کار را به ژرژ بسپارید» اشاره به او دارد.<ref name="گیل" />
 
در ۱۵۰۶ [[جنوا]]یی‌ها سر به شورش برداشتند و لوئی دوازدهم در ۱۵۰۷ موفق به سرکوب آنان شد.<ref name="کلمبیا" /> او سپس در ۱۵۰۸ علیه [[ونیز]]ی‌ها به [[جنگ اتحاد کمبره|اتحاد کامبرای]]، متشکل از فردیناند آراگون، ماکسیمیلیان و پاپ [[ژولیوس دوم]] پیوست<ref name="Britannica" /> و توانست آنها را در [[آنیادلو]] در ۱۵۰۹ شکست دهد.<ref name="کلمبیا" /> با این حال لوئی دریافت که پاپ ژولیوس دوم اتحاد دیگری را سازماندهی کرده‌است تا او را از ایتالیا بیرون راند.<ref name="گیل" /> لوئی دوازدهم سعی کرد تا با کمک خواستن از شورای تفرقه‌جویانهٔ پیزا در ۱۵۱۱ به مقابله با ژولیوس بپردازد که نتیجه‌ای نداشت. اما پس از پیروزی گاستون دو فوا، خواهرزادهٔ لوئی دوازدهم و شکست ارتش پاپ-اسپانیا در [[راونا]] در ۱۵۱۲ که به مرگ دو فوا نیز انجامید، کاردینال‌های شورای پیزا حکم به برکناری ژولیوس دوم از پاپی دادند و در صدد انتخاب پاپ جدید برآمدند.<ref name="گیل" /> اما مرگ دوفوا مانع از حرکت ارتش فرانسه به سمت رم به منظور خلع ژولیوس از قدرت شد و پاپ با تکفیر لوئی دوازدهم، بخشی از خاک فرانسه را به [[سوییس]]، [[آراگون]]، [[انگلستان]] و امپراتوری مقدس روم که به اتحاد او پیوسته بودند وعده داد.<ref name="گیل" />
 
فردیناند آراگون جنوب [[نابارا]] را به اشغال خود درآورد و [[هنری هشتم انگلستان]] به شمال فرانسه یورش برد.<ref name="گیل" /> ارتش فرانسه با عقب‌نشینی از میلان به سمت فرانسه حرکت کرد و میلان به دست سوییسی‌ها افتاد.<ref name="گیل" />
کاربر ناشناس