تفاوت میان نسخه‌های «فرهنگ ناظم‌الاطبا»

بدون خلاصه ویرایش
(نجات ۰ منبع و علامت‌زدن ۱ به‌عنوان مرده.) #IABot (v2.0)
فرهنگ ناظم‌الاطبا نخستین فرهنگ فارسی است که از [[حروف لاتین]] برای نشان‌دادن [[تلفظ]] کلمات ([[آوانگاری]]) استفاده کرده‌است.
 
== دربارهٔ این کتاب و مؤلفش ==
این کتاب شامل چهار جلد بزرگ و مشتمل بر ۲۶٬۰۰۰۲۶ هزار {{مدرک}} لغت [[فارسی]] و [[تازی]] است. از ویژگی‌های این کتاب این است که بسیاری از واژگانی که در [[زبان فارسی]] متداول است - اعم از [[تازی]]، [[ترکی]]، [[مغولی]]، [[زبانهای اروپایی]] و زبان‌های دیگر و همچنین اعلام تاریخی و جغرافیایی [[جهان اسلام]] در این فرهنگ گرد آورده شده‌است.
 
در هنگام تألیف این فرهنگ، ناظم الاطباء که تا آن زمان به [[زبان فرانسه]] مسلط بود، احساس نمودکرد که یادگیری [[زبان انگلیسی]] نیز برای مراجعه به منابع و مراجع مربوطه لازم است؛است. لذا در سن پنجاه و پنج سالگی با همه مشاغل و گرفتاری‌های روزمره‌ای که داشت به فراگیری انگلیسی پرداخت و پس از مدتی در این مهم توفیق یافت. گرچه این لغت‌نامه یکی از جمله سیزده اثری است که در زمینه‌های پزشکی و غیرپزشکی از «ناظم الاطباء کرمانی» به جای مانده‌است، اما برای تدوین آن بیش از سایر آثار خود زحمت کشیده و حتی تا آخرین ساعات حیات خود در تألیف آن همت گماشته‌است.
 
== چاپ کتاب ==
از این اثر ارزشمند که به [[فرهنگ نفیسی]] نیز معروف است، از زمان تألیف آن تا بیست سال بعد یک نسخه منحصر به فرد به خط مؤلف باقی‌مانده بود که به همت [[سعید نفیسی]] چاپ و منتشر شد. [[سعید نفیسی]] که فرزند [[میرزا علی‌اکبرخان نفیسی ناظم‌الاطبا|دکتر میرزا علی‌اکبرخان نفیسی ناظم‌الاطبا]] است، در مقدمه این تألیف ارزشمند پیرامون آن نوشته‌است:
از این اثر که به [[فرهنگ نفیسی]] نیز معروف است، از زمان تألیف آن تا بیست سال بعد، یک نسخه منحصر به فرد به خط مؤلف باقی‌مانده بود. به کوشش [[سعید نفیسی]] فرزند [[میرزا علی‌اکبرخان نفیسی ناظم‌الاطبا|ناظم‌الاطبا]]، [[رضاعلی دیوان‌بیگی|میرزا‌ آقا دیوان‌بیگی]] نماینده بلوچستان، طرحی به تصویب مجلس شورای ملی رساند که فرهنگ ناظم‌الاطبا را چاپخانه مجلس چاپ کند. این چاپخانه یکی از بزرگترین چاپخانه‌های ایران در آن زمان بود. <ref>{{یادکرد وب |عنوان=مذاکرات جلسه ۲۳۷ دوره پنجم مجلس شورای ملی ۲۲ دی ۱۳۰۴ |نشانی=https://mashruteh.org/wiki/index.php?title=%D9%85%D8%B0%D8%A7%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%AA_%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3_%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D9%84%DB%8C_%DB%B2%DB%B2_%D8%AF%DB%8C_%DB%B1%DB%B3%DB%B0%DB%B4_%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA_%DB%B2%DB%B3%DB%B7}}</ref> [[سعید نفیسی]] در مقدمه این فرهنگ نوشته‌است:
 
{{نقل قول|مهمترین تألیف مرحوم «ناظم الاطباء» که تا پایان زندگی خویش یعنی سه ساعت مانده به غروب روز دوشنبه [[۲۶ ذیقعده]] [[۱۳۴۲ (قمری)|۱۳۴۲ قمری]] برابر با [[۹ خرداد|۹ خرداد ماه]] [[۱۳۰۳]] خورشیدی که در [[تهران]] پس از چند روز بستری بودن به سن ۷۹ سالگی به بیماری اسهال خونی ([[دیسانتری|ذوسنطاریا]]) درگذشت، همواره حواس وی مشغول آن بود، همین کتاب حاضر می‌باشد که وی بیش از بیست و پنج سال از زندگی خود را صرف نوشتن آن کرد. او در نوشتن این کتاب پشتکار و ابرام و حوصله فوق‌العاده بروز داد و مدت بیست و پنج سال تمام همین که از وظایف پزشکی خود فارغ می‌شد، به کتابخانه خود می‌رفت و دنباله کار را می‌گرفت. برای اینکه نمونه‌ای از شور و دلبستگی وی نسبت به این کار روشن شود کافیست تا بیاد آوریم که او برای مراجعه به مراجع انگلیسی ناگزیر در سن ۵۵ سالگی به آموختن این زبان پرداخت و نیز وقتی از بس در پی این کار روز و شب نشسته و حرکت را برخود حرام کرده بود، در رانهای وی حالت [[قانقاریا|قانقاریایی]] آشکار شد که چندی به معالجه آن می‌پرداخت.}}