تفاوت میان نسخه‌های «اندونزی»

۶۹ بایت اضافه‌شده ،  ۲ ماه پیش
به نسخهٔ 28936799 ویرایش Taddah برگردانده شد: فاقد منبع. (توینکل)
جز
(به نسخهٔ 28936799 ویرایش Taddah برگردانده شد: فاقد منبع. (توینکل))
برچسب: خنثی‌سازی
'''اَندونِزی''' یا به‌طور رسمی '''جمهوری اندونزی''' {{به فرانسه|République d’Indonésie}} کشوری است که در [[آسیای جنوب شرقی]] و [[اقیانوسیه]] ([[پاپوآ]] در [[ملانزی]]) قرار دارد. اندونزی در [[مجمع‌الجزایر مالایی]] بین قاره [[آسیا]] و [[اقیانوسیه]] قرار دارد. اندونزی یک [[مجمع‌الجزایر]] متشکل از ۱۷٬۵۰۸ جزیره و ۳۳ استان است.
 
اندونزی با جمعیتیجمعیت حدودبیش ۲۷۳از ۲۷۵ میلیون نفر، چهارمین [[فهرست کشورها بر پایه جمعیت|کشور پرجمعیت دنیا]] است. نظام سیاسی این کشور [[جمهوری]] با انتخابات مجلس و ریاست جمهوری می‌باشد. پایتخت اندونزی [[جاکارتا]] است.
 
== فرهنگ و زبان ==
 
=== روزگار معاصر ===
تا ۱۹۴۲ میلادی اندونزی متعلق به [[هلند]] بود و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ تحت اشغال [[ژاپن]] درآمد. در ۱۷ اوت ۱۹۴۵، ملی گرایانمیلیون به رهبری دکتر [[احمد سوکارنو]] و دکتر حتی اعلام جمهوری کردند. چهار سال تمام میان نیروهای هلند و اندونزی جنگ بود. در نهایت در سال ۱۹۴۹ موافقت‌نامه‌ای امضاء شد که طبق [[مفاد]] آن، همه سرزمین اندونزی بجز گینه نو به حکومت موقت (جمهوری) ایالات متحده اندونزی واگذار شد. در۱۶ دسامبر ۱۹۴۹، دکتر سوکارنو به ریاست جمهوری این کشور انتخاب گردید.
[[پرونده:Presiden Sukarno.jpg|بندانگشتی|چپ|240px|چپ|[[سوکارنو]]، رئیس‌جمهور بنیان‌گذار اندونزی.]]
از قرن هفدهم، هند شرقی مهم‌ترین و سودآورترین بخش امپراتوری هلند به‌شمار می‌رفت. به غیر از اشغال کوتاه مدت بریتانیایی‌ها (۱۸۱۱ تا ۱۸۱۴) و قیام‌های گاه گاهی محلی، هلند کنترل این کشور را تا ۱۹۴۲ حفظ کرد. در این سال ژاپنی‌ها به این مستعمره هجوم آوردند و به عنوان آزاد کنندگان کشور از حکومت استعماری مورد استقبال اکثر اندونزیایی‌ها قرار گرفتند با تسلیم ژاپن در ۱۹۴۵، احمد سوکارنو (۱۹۰۱ تا ۱۹۷۰)- بنیان‌گذار حزب ملیمیلیون در ۱۹۲۷ – هند شرقی هلند را جمهوری مستقل اندونزی اعلام کرد. هلندی‌ها پس از چهار سال جنگ متناوب ولی وحشیانه، تحت فشار بین‌المللی استقلال اندونزی را در ۱۹۴۹ پذیرفتند. حکومت [[سوکارنو]] به‌طور فزاینده‌ای اقتدارطلب شد و کشور به هرج و مرج اقتصادی گرفتار گردید. او در ۱۹۶۲ گینه نوی هلند را تصرف کرد، که در۱۹۶۲ با عنوان ایریان جایا رسماً ضمیمه شد، هر چند جنبشی جدایی طلب پا برجاست. بین ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶ سوکارنو کوشید با تهاجمات مسلحانه به شمال [[بورنئو]] فدراسیون نوپای مالزی را بی‌ثبات سازد. احمد سوکارنو تا زمان سقوطش از کلیه جنبش‌های استقلال طلبانه در قاره‌های آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین دفاع می‌کرد.
 
ژنرال سوهارتو توانست با سرکوبی قیام کمونیستی در ۱۹۶۵ و ۱۹۶۶ سیاست ضد آمریکایی سوکارنو را وارونه سازد و نهایتاً با کمک دانشجویان و ارتش او را برکنار کند. در این مدت حدود ۸۰ هزار نفر از اعضای [[حزب کمونیست اندونزی]] کشته شدند. الحاق تیمور شرقی پرتغال در ۱۹۷۶ توسط اندونزی از طرف جامعه بین‌المللی به رسمیت شناخته نشد، و عملیات چریکی ملی گرایان محلی ادامه داشت. برنامه جاه طلبانه‌ای برای اسکان مجدد اهالی [[جاوه]] به منظور کم کردن جمعیت زیاد این جزیره به مورد اجرا گذاشته شد ولی این مهاجران جاوه‌ای با انزجار بومیان جزایر کم توسعه یافته و دوردست روبرو شد. کشتار تظاهرکنندگان بی سلاح تیموری به دست سربازان اندونزی در ۱۹۹۱ اعتراضات بین‌المللی را به دنبال داشت.
اندونزی مجموعه‌ای از جزایر (نزدیک به ۱۷۵۰۸جزیره بزرگ و کوچک) است که در جنوب شرقی [[آسیا]] در [[اقیانوس کبیر]] قرار دارد. اندونزی در نیمکرهٔ شرقی، در جنوب شرقی آسیا، در اقیانوس هند و دریاهای وابسته به آن واقع شده و خط استوا از آن می‌گذرد. اندونزی در جزیره گینه نو با پاپوا و هم چنین در جزیره برنئو با مالزی مرز مشترک دارد.
 
سابقاً این جزایر در تصرف [[هلند]] و به ''هندِ هلند'' موسوم بود ولی بعد از آنکه کشوری مستقل و آزاد گردید، «اندونزی» نام گرفت. مساحت این کشور ۱۹۱۹۰۰۰ کیلومتر مربع و پایتخت آن شهر [[جاکارتا]] است که در جزیره [[جاوه]] قرار دارد و سابقاً [[باتاویا]] نامیده می‌شد. شهر مهم آن سورابایا است.
این کشور دارای معادن [[قلع]]، [[نفت]]، [[زغال‌سنگ]] و [[مس]] است و [[توتون]]، [[برنج]]، [[قهوه]] و [[کائوچو]] جزو محصولات کشاورزی این کشور است.