تفاوت میان نسخه‌های «منوچهر کی‌مرام»

ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:
جز (تمیزکاری، جایگزینی و اشتباه‌یابی ویکی‌پدیا:اشتباه‌یاب/فهرست با استفاده از AWB)
(ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:)
 
وی فعالیت سینمایی خود را به عنوان نویسنده با فیلم «[[مرجان]]» (۱۳۳۵) به کارگردانی [[شهلا ریاحی]] آغاز کرد.
 
او در زمانی نوجوانی، به دلیل آشنایی پدرش با [[عبدالحسین نوشین]]، کارگردان و بازیگر تئاتر، به کلاس‌های او در [[حزب توده]] راه یافت و در نمایشنامه «'''توپاز'''» که نوشین به صحنه آورد نقش کوچکی ایفا کرد وعلاقه به تئاتر و نمایشنامه از همان جاهمان‌جا بود که در او پا گرفت.
 
کی‌مرام در سال ۱۳۲۵ که نخستین داستانش را نوشت تا وقوع [[انقلاب اسلامی]]، حدود پانصد داستان با اسامی مستعار و بیشتر برای مجله زن روز بیش از چهل نمایشنامه برای رادیو و تلویزیون، حدود بیست نمایشنامه برای تئاتر و سی فیلمنامه برای سینمای آن زمان نوشت.
آخرین اثر او کتاب "رفقای بالاً خاطرات او از حزب توده است که ده سال پیش در تهران منتشر شد و به تجدید چاپ هم رسید.
 
کی‌مرام حدود دوازده سال پیش در گفتگویی با بی‌بی‌سی دربارهٔ فیلمنامه‌نویسی برای سینمای ایران، از جمله گفت: {{گفتاورد|"اصولا آن سینمایی که من بیشتر تویش کار می‌کردم یا آلوده بودم، به این ترتیب نبود که من سناریوام را بنویسم و بگذارم زیربغلم و بگردم یک کارگردان پیدا کنم که این سناریو را فیلم بکند. در حقیقت مهم بازیگر اول فیلم بود که داستان روی کی نوشته شود. ما باید می‌دیدیم که کدام تهیه کننده برای کدام بازیگر دنبال سناریو می‌گردد؛ بنابراین سناریو را اساس بازیگر و مثل لباس بر تن او می‌دوختیم. نظریاتی که تهیه‌کننده می‌داد بعد از این مرحله بود. یعنی می‌گفت این دو" بزن بزن " کم داره یا دو تا آهنگ و آواز کم داره یا اینکه می‌گفت این جااین‌جا خوب است اشکی بگیریم، وایده‌هایی از این قبیل. من هم تا آنجا که می‌شد به خورد قصه داد سعی می‌کردم این کار را بکنم.}}
 
منوچهر کی‌مرام بر اثر سکته قلبی در ۲۵ آذر ۱۳۸۲ در فرانسه درگذشت. پیکر وی بعدازظهر شنبه بیستم دسامبر ۲۰۰۳، کی‌مرام در «[[گورستان مون‌پارناس]]» پاریس به خاک سپرده شد.
 
== فعالیت‌ها ==
 
== فیلمنامه ==
{{Div col|cols=2۲}}
* [[فراشباشی]] (۱۳۵۴)
* [[بنده خدا (فیلم)]] (۱۳۵۳)