تفاوت میان نسخه‌های «محمدجعفر محجوب»

بدون خلاصه ویرایش
محجوب در سال ۱۳۴۲ موفق به دریافت درجهٔ دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران شد. عنوان رسالهٔ دکترای او «سبک خراسانی در شعر فارسی» بود. از سال ۱۳۳۶ و پس از آن سمت‌های مدرس، دانشیار و استاد زبان و ادب فارسی را در [[دانشگاه تربیت معلم]] و [[دانشگاه تهران]] به عهده داشت.<ref>سایت همشهری آنلاین [http://hamshahrionline.ir/details/103803 زندگینامه: محمدجعفر محجوب (1303–1374)]</ref> در سال‌های ۱۳۵۰ و ۱۳۵۱ به عنوان استاد میهمان در دانشگاه [[آکسفورد]] [[انگلستان]] و در سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۵ در دانشگاه [[استراسبورگ]] در [[فرانسه]] به تدریس زبان و ادبیات فارسی پرداخت. از سال ۱۳۵۳ مدتی رایزن فرهنگی ایران در [[پاکستان]] بود.
 
او مدت ۲۳ سال عضو [[انجمن ایرانی فلسفه و علوم انسانی]] (وابسته به یونسکو) بود. از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹ مدتی سرپرستی [[فرهنگستان زبان]] و [[فرهنگستان ادب و هنر ایران]] را به عهده گرفت. از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۳ بار دیگر به تدریس در دانشگاه استراسبورگ پرداخت. از سال ۱۳۷۰ تا هنگام مرگ، به سال ۱۳۷۴، در دانشگاه [[برکلی]] در [[کالیفرنیا]]، ادبیات فارسی تدریس می‌کرد. از مجموعه درس های دکتر محجوب که در سال ۱۳۶۷ به بعد ضبط شده است، شرح و تفسیر برخی از غزلیات حافظ ، شرحی درباره مثنوی مولانا،نظامی گنجه‌ای،شاهنامه فردوسی و باب دوم سعدی را از سوی انتشارات ماهور در قالب لوح فشرده به بازار عرضه شد.
 
محجوب نوشتن در مطبوعات را از سال ۱۳۲۷ آغاز کرد و با نشریاتی چون [[سخن (مجله)|سخن]]، [[یغما]]، [[راهنمای کتاب]] و [[هنر و مردم]] همکاری داشت. در این نشریه‌ها مقاله‌های گوناگونی از او در زمینهٔ ادب پارسی، فرهنگ عامه و پژوهش در داستان‌های ایرانی انتشار یافت. محجوب در دهه ۱۳۳۰ به‌خاطر اوضاع خطرناک سیاسی برای روشن‌فکران، بسیاری مقالات و ترجمه‌هایش را با [[نام مستعار]] «م. صبحدم» بیرون می‌داد. معروف‌ترین اثر او با نام مستعار «م. صبحدم» ترجمه کتاب «[[پاشنة آهنین|پاشنه آهنین]]» اثر [[جک لندن]] است که جنبش‌های چپی فراوانی را در جهان به وجود آورد.<ref>کتاب "یادمانده‌ها"، خاطرات سیاسی و فرهنگی "نصرت‌الله نوح، انتشارات کاوه، ۱۳۸۰ خورشیدی، سن‌خوزه/کالیفرنیا</ref>
۲۲۴

ویرایش