تفاوت میان نسخه‌های «قانون اساسی مشروطه»

جز
بدون خلاصه ویرایش
جز
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری
جز
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری
'''قانون اساسی مشروطه''' در ۸ دی ۱۲۸۵ خورشیدی ([[۱۴ ذیقعده]] [[۱۳۲۴ (قمری)|۱۳۲۴]] قمری) به امضای [[مظفرالدین‌شاه]] رسید و تا سال ۱۳۵۷ که حکومت مشروطه در ایران از میان رفت، قانون اساسی ایران بود. این قانون ۵۱ ماده داشت که بیشتر به طرز کار [[مجلس شورای ملی]] و [[مجلس سنا]] مربوط می‌شد، به همین دلیل در آغاز به «نظامنامه» نیز مشهور بود.
 
قانون اساسی مشروطه در آن روزگار یکی از [[سکولاریسم|سکولار]]<nowiki/>ترین قوانین تصویب شده در یک پارلمان بوددر میان کشورها به حساب می آمد . همچنین [[مجلس شورای ملی]] ایران یکی از نخستین پارلمان های غیر اروپایی است .
 
چون این قانون بعد از موفقیت [[مشروطه‌خواهان]] درگرفتن [[فرمان مشروطه]] و با عجله تهیه شده بود و در آن ذکری از حقوق ملت و سایر ترتیبات مربوط به رابطه اختیارات حکومت و حقوق ملت نبود، «متمم قانون اساسی» تهیه شد و به تصویب مجلس رسید و [[محمدعلی‌شاه]] نیز آن را در [[۱۴ مهر]] [[۱۲۸۶ (خورشیدی)|۱۲۸۶]] خورشیدی (۲۹ شعبان ۱۳۲۵ قمری) امضا کرد و به رسمیت رسید، پس از آن نیز در چند نوبت با تشکیل [[مجلس مؤسسان]] برخی از مواد این قانون تغییر کرد.
۲۵۰

ویرایش