تفاوت میان نسخه‌های «ایران ورزشی»

اضافه کردن عنوان شغلی افراد
جز (اضافه کردن متن)
برچسب‌ها: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر ویرایش‌گر دیداری دارای ادبیات عامیانه افزودن نویسهٔ تکراری
(اضافه کردن عنوان شغلی افراد)
'''دوران عطايي؛ ادغام دو ديدگاه'''
 
در پايان دوران برادران رحماني، «داود عطايي» در ايران ورزشي به ندرت رسيد و اين در سال 1386 و زماني رلوي داد كه كاوه اشتهاردي مديرمسئولي روزنامه ايران را برعهده داشت و وظايف مديرعاملي را نيز انجام مي‌داد. عطايي در يك سال نخست هيأت روزنامه ايران در سرويس «تاريخ» آن ار مي‌كرد اما گرايش‌هايش بيشتر ورزشي بود. به همين سبب بود كه پس از به راه افتادن روزنامه «جوان» پيشنهاد آن نشريه براي دبيري سرويس ورزشي را پذيرفته و به آن مؤسسه كوچ كرده بود، عطايي ديدگاهي به كلي متفاوت با برادران رحماني داشت. او بيشتر معتقد به چاپ روزنامه‌اي بود كه با گرايش‌هاي عادي طبقه ورزش‌دوست همخواني داشته باشد و در عين حال «دوز» كمي از روشنفكري و ديدن سطوحي بالاتر از سطوح عادي را هم بر صفحات روزنامه تزريق مي‌كرد، در دوران وي امثال محمد شهرابي و اميرحسين ناصري كه در دوران رحماني‌‌ها هم سري به ايران ورزشي زده بودند به اين روزنامه رجعت كردند ولي از پژمان راهبر كه فقط قدري كمتر از يك سال در ايران ورزشي كار كرد و امير عليزاده كه مسئول سرويس ورزش خارجي روزنامه در دوران رحماني‌ها بود خبري نشد و نيروهاي تازه‌تري بتدريج به بدنه روزنامه اضافه شدند. نفراتي كه اكثرشان همين امروز هم در روزنامه كار مي‌كننند و دائماً رشد كرده و بهتر شده‌اند و مي‌توان اين نسل را از بهترين نسل‌هايي دانست كه ايران ورزشي طي حيات خود كه از اول خرداد 1399 قدم ه سال بيست و چهارم خود مي‌گذارد از آن بهره‌مند شده است. به‌عنوان مثال مي‌توان ه سعيد زاهديان، حميدرضا عرب،عرب(دبیر گروه فوتبال)، فرشاد كاسي‌نژاد،كاسي‌نژاد(دبیر تحریریه)، امير اسدي، زهرا اسدي، جعفر برزگر، محمد قراگزلو، جواد حسيني، رضا عباسپور، محسن وظيفه، محسن آجرلو و البته آزاده پيراكوه اشاره كرد كه آخري درنهايت دبير گروه ورزشي‌ها (منهاي فوتبال) شد. به آنها بيافزاييد، مهديه دريابيگي، اكبر منتشلو، بهناز ميرمطهريان، سميرا شيرمردي، آرمن ساروخانيان، اشكان نعمت‌پور و سيد علي بلندنظر را تا سياهه قطورتري از خبرنگاران مستعد مقابل چشم‌تان خودنمايي كند. علي رضايي هم حضور در ايران ورزشي را تجربه كرد ولي درنهايت بهسرويس ورزشي روزنامه ايران منتققل و همان‌جا ماندگار شد. در آن دوران مديرمسئولي روزنامه به حميد قاسمي تفويض شد اما اين عطايي بود كه تحت عنوان سردبير اداره امور را دردست داشت و تصميم‌ها را او مي‌گرفت. ديري نپاييد كه افراد مورد وثوق وي صاحب منزلت بيشتري در روزنامه شدند كه البته حق‌شان هم بود و يكي از بارزترين آنها سعيد زاهديان بود كه بتدريج سردبيري را دردست گرفت و اين پس از جدايي عطايي از روزنامه شكل گرفت كه شايد حس مي‌كرد روحياتش در اوايل دهه 1390 براي ادامه دادن خط دلخواهش در روزنامه براساس آن چه در جامعه به‌وجود آمده بود، مناسبت نداشت.
 
'''سرپرستي‌هاي كوتاه مدت'''
کاربر ناشناس