تفاوت میان نسخه‌های «گزبرخوار»

بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری
 
== گویش و زبان محلی ==
گویش و زبان گزبرخوار [[گویش گزی|گویش لری گزی]] ، [[فارس قدیم|فرس قدیم]] به‌صورت قسمتی از زبان‌های چهارگانه [[زبان پهلوی|پهلوی]] یا پهله‌ای (شهری)، ولایتی (روستایی)، بتری (بریده و کوتاه) و [[فارسی دری|دری]] که مربوط به بیان و دشت و دره و صحرا بوده‌است.
این گویش به تدریج از قرن یازدهم هجری به بعد تحت تأثیر زبان و خط فارسی قرار گرفته و تغییر یافته‌است ولی در حال حاضر، گویش مزبور یک گویش قدیمی و اصیل ایرانیلری محسوب می‌گردد و از نظر کتابت بدون خط و از الفبای فارسی و عربی و اعراب آن‌ها استفاده می‌نموده و می‌کند و به علت تشابهاتی که در بعضی واژه‌ها با گویش [[زبان آلمانی]] و بعضی نواحی [[اروپا]] و حتی [[یونان]] داشته‌است، مورد تحقیق و بررسی متخصصین و فرهنگ شناسان آلمانی نظیر «[[ویلهلم آیلرس]]» (۱۹۸۹–۱۹۰۶ م) قرارگرفته‌است. به طوری که نامبرده، هنگامی که در موسسّهٔ باستان‌شناسی آلمان در [[اصفهان]] بود (۱۳۲۰–۱۳۱۵ هـ. ش) و سپس در دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی به ضبط [[گویش گزی]] همّت گماشت. وی حاصل این گردآوری را با کمک [[اولریش شاپکا]] در دو جلد نفیس در [[آلمان]] و با عنوان «Westiranische Mundarten aus der Sammlung Wilhelm Eilers» (گویش‌های ایران باختری از گردایه‌های ویلهلم آیلرس) منتشر کرد.<ref>http://www.mirasmaktoob.ir/media/file/ayene-41/برجیان.pdf{{پیوند مرده|date=نوامبر ۲۰۱۹ |bot=InternetArchiveBot }}</ref>
 
دیوان درویش عباس جزی به زبان محلی گز باقی مانده و به چاپ رسیده است. این کتاب شامل حدود ۴۰۰ غزل است <ref>برجیان، حبیب، «متن شناسی گویشهای ایران: دیوان درویش عباس گزی»، آیینه میراث، سال ۶، شماره ۲، ۱۳۸۷، صص ۱۷۹-۲۰۰. [https://www.academia.edu/19890029/Darvish_Abbas_Gazi].</ref>
کاربر ناشناس