تفاوت میان نسخه‌های «یونیورسال پیکچرز»

تمیزکاری و اصلاح برخی نام‌ها، ویکی‌سازی یک بخش و درج الگوی ویکی‌سازی
(ویکی سازی)
برچسب: ویرایش مبدأ ۲۰۱۷
(تمیزکاری و اصلاح برخی نام‌ها، ویکی‌سازی یک بخش و درج الگوی ویکی‌سازی)
برچسب‌ها: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر ویرایش‌گر دیداری
{{ویکی‌سازی}}{{جعبه اطلاعات شرکت
| نام شرکت = یونیورسال پیکچرز
| تصویر = Universal Pictures Bylineless Logo.svg
در ابتدای دهه ۱۹۲۰ و در حالیکه سایر استودیوها به ساخت فیلم‌های بلند روی آورده بودند، تمرکز یونیورسال به‌طور عمده روی ساخت فیلم‌های وسترن و ملودرامهای کوتاه و ارزان قیمت بود. هر چند در این دوران هم آن‌ها دو فیلم بلند ساختند که هر دو به فیلم‌های صامت کلاسیک تاریخ سینما تبدیل شدند. [[گوژپشت نتردام (فیلم ۱۹۲۳)|گوژپشت نتردام (۱۹۲۳)]] با بازی [[لان چینی|Lon Chaney]] و کارگردانی Wallace worsley تحسین منتقدان را برانگیخت و در گیشه نیز موفق عمل کرد و همچنین [[شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)|شبح اپرا (۱۹۲۵)]] که جمعی زیادی از ستاره‌های آن زمان را در اختیار داشت. در این زمان یونیورسال به بازار اروپا نیز دسترسی پیدا کرده بود؛ جایی که فیلم‌های اکشن و وسترنهای آمریکایی طرفداران خود را پیدا کرده بود.
[[پرونده:Frankenstein's monster (Boris Karloff).jpg|بندانگشتی|بوریس کارلوف در عروس فرانکنشتاین ۱۹۳۵]]
سال ۱۹۲۹ کارل لامل پسر به عنوان کادوی تولد بیست و یک سالگی به جای پدر بر مسند مدیریت یونیورسال تکیه زد. لاامل جوان که اهداف بلند پروازانه‌ایبلندپروازانه‌ای داشت به هدف بروز رسانی کمپانی دست به اصلاحاتی زد. وی با هدف ساخت فیلم‌های بلند و باکیفیت ۴۰ درصد از حجم تولیدات کمپانی کاست. توجه او به رمانها منجر به خلق چندین فیلم بلند برجسته شد. فیلم‌هایی چون پادشاه جاز (۱۹۳۰) - اولین فیلم موزیکال رنگی دنیا- یا All Quiet on western front (۱۹۳۰) که [[جایزه اسکار بهترین فیلم سال]] را برای آنان به ارمغان آورد.
 
اما در حقیقت یونیورسال بخش زیادی از شهرت خود را در طی سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۵ و با ساخت ۸ فیلم سینمای وحشت به دست آورد که شاهکارهایی چون دراکولا (۱۹۳۱)، فرانکشتاین (۱۹۳۲)، مومیایی (۱۹۳۲) و مرد نامرئی (۱۹۳۳) از آن جمله است.
 
سال ۱۹۳۶ زمانی که بودجه ساخت فیلم Showboat -که ستارگان برادوی در آن ایفای نقش می‌کردند- اعلام شد، سهامداران کمپانی که ولخرجیهای لاامل پسر زنگ خطر را برایشان به صدا درآورده بود اجازه تولید فیلم را ندادند تا اینکه لاامل پدر وامی ۷۵۰ هزار دلاری را با وثیقه قرار دادن سهم خود در یونیورسال از کمپانی Standard Capital دریافت کرد. این اولین بار در تاریخ ۲۶ ساله یونیورسال بود که برای تولید فیلم به قرض روی آورده بودند. در نهایت بودجه فیلم از این مقدار هم ۳۰۰ هزار دلار فراتر رفت و Standard Capital تقاضای بازپرداخت وام را کرد و زمانی که کمپانی از عهده قرض خود برنیامد این فصل از تاریخ یونیورسال به سر آمد و Standard Capital با بهره از وثیقه‌ای که در اختیار داشت کنترل کمپانی را به دست گرفت و بر بیش از بیست سال تسلط خانواده لااملی بر یونیورسال پایان داد.
با پایان فرمانروایی خانواده لااملی بر یونیورسال دوران جدیدی در تاریخ این کمپانی سینمایی آغاز شده بود. کمپانی یونیورسال که اینک با نام New Universal فعالیت می‌کرد، با کاهش تولید و متوقف کردن نمایشهای خود در اروپا به تقویت منابع و سرمایه‌های خود پرداخت. سال‌های اولیه مدیریت جدید دوران خوبی بود. در ۱۹۳۶ یونیورسال با دو فیلم «مرد من؛ گادفری» و «سه دختر زرنگ» که ساخت آن‌ها از دوره قبل شروع شده بود نامزد ۹ جایزه اسکار شد و «دیان دوبین» ستاره ۱۵ ساله فیلم «سه دختر زرنگ» به عنوان یکی از بزرگترین سوپراستارهای سال‌های آینده به دنیای سینما معرفی شد. ستارهای که در مدت ۱۲ سال حضورش در یونیورسال در ۲۱ فیلم بازی کرد و در سال ۱۹۳۸ جایزه اسکار ویژهایویژه‌ای را به عنوان یک ستاره جوان از آن خود کرد.
 
در اواخر دهه ۳۰ و با حضور مدیران جدید، یونیورسال در تلاش بود با بودجه‌های کم، توده‌های بیشتری از مردم را سرگرم کند. تلاشی که به ثمر نشست و کمپانی به لطف درخشش ستاره جوان خود توانست از میان ضررهای خویش برخیزد و از زیان ۱٫۸ میلیون دلاری در سال ۱۹۳۶ به سود خالص ۱٫۵ میلیون دلار در سال ۱۹۳۹ دست پیدا کند.
=== دهه ۴۰ تا ۶۰ ===
دهه ۴۰ میلادی سالن‌های سینما شاهد رونق حضور مردمی بود که سعی می‌کردند راهی برای از بین بردن تلخی و مصیبت [[جنگ جهانی دوم]] بیابند. یونیورسال در این سال‌ها فیلم‌های هیولایی، وسترنهای ارزان قیمت و فیلم‌های دنباله‌دار می‌ساخت. همچنین محصولات متجددی چون شرلوک هلمز در این زمان متولد شدند و تا سال ۱۹۴۵ و داغ شدن تنور جنگ، فیلم‌های جنگی نیز از راه رسیدند.
این دوره همچنین شاهد حضور نخستین درامهایدرام‌های جنایی بود که برخی از برجستهترین محصولات تاریخ یونیورسال را نیز در برمی‌گیرند. فیلمهاییفیلم‌هایی چون [[سایه یک شک]] (۱۹۴۳) به کارگردانی [[آلفرد هیچکاک،هیچکاک]]، مظنون (۱۹۴۴) ساخته رابرت[[روبرت زیدماکزیودماک]] و [[خیابان اسکارلت]] (۱۹۴۵) به کارگردانی فریتز[[فریتس لانگ]].
 
یونیورسال در سال ۱۹۴۵ به‌طور متوسط با ساخت هفتهای یک فیلم بلند و در مجموع با ساخت ۳۵۰ فیلم در طی ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ به سقف تولید خود رسیده بود.
در این دوره یونیورسال ده‌ها فیلم با کیفیت تولید کرد ولی موفقیتی در گیشه و بازگشت سرمایه خود نداشت. تنها استثناء در این میان فیلم کمدی-رمانتیک «من و تخم مرغ» (۱۹۴۷) بود که با فروش ۵٫۷۵ میلیون دلاری، پرفروش‌ترین فیلم سال شد. اما با ادامه روند ضرردهی، تولید فیلم‌های ارزان قیمت مجدداً در دستور کار قرار گرفت.
 
تغییرات مدیریتی نیز همچنان ادامه پیدا کرد و مالکیت یونیورسال دست به دست می‌چرخید تا در نهایت در سال ۱۹۵۲، Decca Records کنترل کمپانی را در دست گرفت. با هدایت مدیران جدید یونیورسال مجدداً به سوددهی رسید و به رشدی ۷ میلیون دلاری در سال ۱۹۵۴ دست یافت. در این دوره آن‌ها با استفاده از فیلمسازان کمتر شناخته شده فیلم‌های مهمی چون [[نشانی از شر]] (۱۹۵۸) به کارگردانی و بازیگری اورسون[[اورسن ولز]] یا عملیات پتیکوت (۱۹۵۹) به کارگردانی [[بلیک ادواردز]] تولید کردند.
 
همچنین در فاصله ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۹ فیلم‌های موفق و پر فروشی در ژانر درامهایدرام‌های عاشقانه تولید شد. فیلم‌هایی چون [[تقلید زندگی (فیلم ۱۹۵۹)|تقلید زندگی]] (۱۹۵۹) و صحبتهای[[حرف‌های بالشیخودمانی]] (۱۹۵۹) که دومی با فروش عجیب ۱۸ میلیون دلاری نقطه عطفی در تاریخ کمپانی و فیلمهاییفیلم‌هایی از این ژانر بود.
در این سال‌ها تلویزیون نیز کم‌کم در قامت یک رقیب جدی وارد عرصه سرگرمی شده بود و روز به روز تماشاچیان بیشتری را در خانه نگه می‌داشت. در سال ۱۹۵۷ یونیورسال بیش از ۵۵۰ فیلم از ساخته‌های خود را برای پخش از تلویزیون اجاره داد. با این حال آن‌ها که همواره سود اصلی خود را در سالن‌های سینما دنبال می‌کردند با کاهش ۱۲ درصدی مجموع فروش بلیت صنعت سینما، متحمل ضرری ۲ میلیون دلاری شدند؛ ضرری که از حد توان مالکان خارج بود و آن‌ها را به صرافت فروش کمپانی انداخت. این بار نوبت Music Corporation of Amreica بود که با پرداخت ۱۱٫۲۵ میلیون دلار فصل دیگری را در تاریخ کمپانی بگشاید.
 
سال ۱۹۶۲ MCA با در اختیار گرفتن کنترل امور نام کمپانی را به نام سابق آن یعنی Univesal Pictures بازگرداند و به نوسازی و تجهیز استودیوها جهت ساخت محصولات تلویزیونی پرداخت. آن‌ها همچنین تور بازدید از استودیوها را نیز دوباره راه اندازی کردند.
 
در سال‌های اولیه مالکیت MCA، فیلم‌های مهمی نیز تولید شد. پرنده‌ها[[پرندگان (فیلم)|پرندگان]] (۱۹۶۲) به کارگردانی آلفرد هیچکاک ۴٫۶ میلیون دلار فروخت و [[کشتن مرغ مقلد (فیلم)|کشتن مرغ مقلد]] (۱۹۶۲) به کارگردانی [[رابرت مولیگانمالیگن]] سه جایزه اسکار به ارمغان آورد. اما در این زمان مهم‌ترین تهیه‌کننده یونیورسال «راس هانتر» بود که در سال ۱۹۷۰ یکی از موفقترین فیلم‌های آن دوران یعنی فیلم «فرودگاه» را ساخت که رقم خیره‌کننده ۴۵٫۳ میلیون دلار فروش کرد و نوید شروع یک فصل طلایی در تاریخ یونیورسال را به همگان داد.
 
=== دهه ۷۰ و ۸۰ ؛۸۰؛ دوران طلایی ===
سال ۱۹۷۳ یکی از طلایی‌ترین سال‌های فعالیت یونیورسال شناخته می‌شود. فیلم «کلاهبرداری»[[نیش (فیلم ۱۹۷۳)|نیش (۱۹۷۳)]] با بازی ستاره‌های دوران، [[پل نیومن]] و [[رابرت ردفورد]] ۷۹ میلیون دلار فروش کرد و در مراسم اسکار با رقابت با دیگر فیلم تولیدی یونیورسال، American[[دیوارنویسی Graffitiآمریکایی]] به کارگردانی [[جرج لوکاس]] توانست ۷ جایزه اسکار از جمله جایزه بهترین فیلم سال را بدست آورد.
 
روند درخشش یونیورسال در این سال‌ها به شدت ادامه داشت. فیلم [[آرواره‌ها]] (۱۹۷۵) به کارگردانی [[استیون اسپیلبرگ]] بیشترین میزان تماشاگر ثبت شده تا آن تاریخ را به سالن‌های سینما کشاند و رقم حیرت‌انگیز ۱۳۳٫۴ میلیون دلار فروش کرد. فیلمی که تا دو سال بعد و اکران «جنگ ستاره‌ها» همچنان پرفروشترین فیلم تاریخ سینما بود.
افتخارات کمپانی در دهه ۸۰ هم ادامه داشت و فیلم‌های تولیدی یونیورسال جوایز اسکار و میلیونهامیلیون‌ها دلار پول را درو می‌کردند. اما اوج قله موفقیت در این دو دهه طلایی با اکران فیلم «ET»[[ئی.تی. موجود فرازمینی]] به کارگردانی اسپیلبرگ به وقوع پیوست. ETئی.تی. مانند یک بمب ترکید و گیشه‌های فروش را منفجر کرد و در سه ماه آخر سال ۱۹۸۲ بیش از ۴۰۰ میلیون دلار فروخت و [[جنگ ستارگان (فیلم)|جنگ ستارگان]] را پشت سر گذاشت و تا یازده سال بعد که «[[پارک ژوراسیک» (فیلم)|پارک ژوراسیک]] اکران شد پرفروش‌ترین فیلم همه دوران بود. فیلمی که در بسیاری از نظرسنجیهانظرسنجی‌ها هنوز هم به عنوان بهترین فیلم در حوزه ارتباط با موجودات فضایی شناخته می‌شود. ETئی.تی. همچنین در هشت رشته نامزد و در ۴چهار بخش برنده [[جوایز اسکار]] شد.
 
در همان سال [[مریل استریپ]] هم اسکار بهترین بازیگر زن را برای بازی در فیلم «[[انتخاب سوفی»]] دیگر محصول یونیورسال دریافت کرد.
 
این روند استثنایی با فیلم‌های [[بازگشت به آینده]] (۱۹۸۵)، [[خارج از آفریقا (فیلم)|خارج از آفریقا]] (۱۹۸۵) [[سرزمین رؤیاها]] (۱۹۸۹) و [[بازگشت به آینده قسمت ۲]] (۱۹۸۹) ادامه پیدا کرد.
 
در خارج از سالن‌های سینما نیز یونیورسال در حال بزرگ شدن بود. در سال ۱۹۸۲ طرح توسعه کمپانی به پایان رسید و ۹۰۰ هزار مترمربعمتر مربع دیگر به مجموعه استودیوهای یونیورسال افزوده شد تا به اندازه امروزی آن – ۱٫۷ کیلومتر مربع - و عنوان بزرگترین استودیوی دنیا برسد. مجموعه جدید شامل ۳۶ استودیوی ضبط، لابراتوارهای فیلم، ساختمان‌های اداری و همچنین فضایی به ابعاد بیش ۱۸ هزار متر مربع جهت استقرار تهیه‌کنندگان مستقل بود. هنگامی که اسپیلبرگ کمپانی خود به نام Amblin Entertainment را راه اندازی کرد، یونیورسال که پخش فیلم‌های او را بر عهده داشت او را در همین مجموعه مستقر کرد و تجهیزات تدوین،[[تدوین فیلم|تدوین]]، سالن نمایش و امکانات غیر مرسوم دیگری نیز در اختیارش قرار داد.
 
همچنین در سال ۱۹۸۸ یونیورسال مجموعه استودیوهای خود در اورلاندوی[[اورلندو، فلوریدا|اورلندوی]] [[فلوریدا]] را نیز راه‌اندازی کرد. مجموعه‌ای که به‌طور خاص به ساخت محصولات تلویزیونی و تبلیغات اختصاص دارد. دو سال بعد تورهای بازدید عمومی نیز گشوده شد و یونیورسال با استفاده از شخصیتهایشخصیت‌های محبوب و تم فیلم‌های پرفروش خود بازی و سرگرمی‌های بسیاری را در آنجا مستقر کرد.
 
=== دهه ۹۰ ===
<sup>‡</sup>—Includes theatrical reissue(s).
 
== منابعپانویس ==
{{پانویس}}
 
== منابع ==
* {{یادکرد-ویکی
|پیوند=http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Universal_Studios&oldid=174639464
۴۶۹

ویرایش