تفاوت میان نسخه‌های «دمیتری شوستاکوویچ»

برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
|گفتاورد =
}}
'''دمیتری دمیتری‌یویچ شوستاکُویچ''' {{به روسی|Дми́трий Дми́триевич Шостако́вич}} ({{IPA-ru|ˈdmʲitrʲɪj ˈdmʲitrʲɪjɪvʲɪtɕ ʂəstɐˈkovʲɪtɕ|pron}}) (زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۰۶ در [[سن پترزبورگ]] – درگذشتهٔ ۹ اوت ۱۹۷۵ در [[مسکو]]) آهنگساز روس دورهٔ [[اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی سوسیالیستی|شوروی]] بود. او، چه در زمان حیات خود و چه بعد از آن، به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین آهنگسازان [[سده ۲۰ (میلادی)|سدهٔ بیستم]] شناخته می‌شد. شوستاکُویچ در بیشتر طول زندگی خود رابطهٔ پرفرازونشیبی با [[حزب کمونیست اتحاد شوروی]] و دستگاه‌های دولتی شوروی داشت. او از معدود هنرمندان شوروی است که شخص [[ژوزف استالین|استالین]] بر آثارش نقد نوشت. موسیقی او به‌طور رسمی دو بار در سال ۱۹۳۶ و ۱۹۴۸ و به‌صورت دوره‌ای ممنوع اعلام شد.<ref>[http://www.harmonytalk.com/id/2294 دمیتری شوستاکوویچ]</ref>
 
از وی به‌عنوان یکی از نوابغ [[هنر در اتحاد جماهیر شوروی|هنر شوروی]] یاد می‌شود.<ref>[http://www.bbc.co.uk/persian/arts/2010/11/101120_l10_communism_art_ussr.shtml علی امینی نجفی، هنر کمونیستی؛ موسیقی در شوروی] - [[بی‌بی‌سی فارسی]]</ref>
 
== زندگی‌نامه ==
شوستاکُویچ در شهر [[سنتسن پترزبورگ]] [[روسیه]] به دنیا آمد و فرزند میانی از سه فرزند بولسلاویچ شوستاکُویچ و سوفیا واسیلیونا کوکولینا بود. اگرچه آنان در اصل رومن [[کلیسای کاتولیک|کاتولیک]] [[لهستانی (قوم)|لهستانی]] بودند و ریشه‌های آنان به شهر [[ویلکا]] می‌رسید، اما اجدادشان اهل [[سیبری]] بودند. استعداد او بعد از درس‌های پیانو که از مادرش فرا می‌گرفت در سن نه سالگی آشکار شد. او در نواختن [[پیانیستنوازنده پیانو|پیانو]] و [[آهنگساز]]ی در کودکی نابغه‌ای کوچک بود.
 
شوستاکُویچ در سال ۱۹۱۸ [[کوارتت شماره ۱۵ برای سازهای زهی (شوستاکویچ)|مارش عزا]] را برای دو تن از سران حزب دموکرات که توسط [[بلشویک]] به قتل رسانیده شده بودند نوشت. در سال ۱۹۱۹ در سن ۱۳ سالگی از کنسرواتوار سن پترزبورگ پذیرفته شد و نزد موسیقیدانان بنامی آموزش دید.
[[پرونده:Shostakovichbirthplaque.JPG|چپ|بندانگشتی|200px|محل تولد شوستاکُویچ که اکنون مدرسه است.]]
 
شوستاکُویچ با تأثیر از موسیقیدانانی همچون، [[پروکوفیفسرگئی پروکفیف|پروکفیف]] و [[ایگور استراوینسکی|استراوینسکی]]، شیوه ترکیبی را توسعه بخشید. اولین موفقیت رسمی وی «[[سمفونی شماره ۱ (شوستاکویچ)|سمفونی شماره ۱]]» بود که آن را برای پایان‌نامه‌اش در سن ۱۹ و در سال ۱۹۲۶ اجرا شد.
 
در سال ۱۹۲۷ [[برونو والتر]] رهبر ارکستر [[آلمانی‌ها|آلمانی]] سمفونی شماره ۱ را در برلین به اجرا گذارد و شوستاکُویچ جوان را به شهرت جهانی رساند.
 
شوستاکُویچ [[سمفونی شماره ۲ (شوستاکوویچ)|سمفونی شماره ۲]] را به سفارش حزب و دولت اتحاد شوروی و به مناسبت دهمین سالگرد «[[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)|انقلاب سوسیالیستی اکتبر]]» تصنیف کرد و آن را «به اکتبر» نامید. این اثر از بداعتهای نخستین سمفونی او تهی است.
 
در سال ۱۹۳۰ آغاز کار روی اپرایی تازه به نام [[لیدی مکبثِ ناحیه متزنسک|لیدی مکبثِ ناحیه ی متزنسک]] را آغاز کرد. اپرای «لیدی مکبث» در [[سن پترزبورگ|لنینگراد]] و [[مسکو]] به روی صحنه رفت و تا سال ۱۹۳۶ بارها با موفقیت اجرا شد. در این میان [[ژوزف استالین|استالین]] قدرت خود را در حزب و دولت تحکیم بخشیده، پیگرد و سرکوب مخالفان را آغاز کرده بود. در سراسر کشور روشنفکران و هنرمندان نخستین قربانیان ماشین ترور بودند.
 
شوستاکُویچ پس از اعتراض مأموران حزبی به «لیدی مکبث»، [[سمفونی شماره ۵ (شوستاکویچ)|سمفونی پنجم]] را منتشر کرد که از مهم‌ترین کارهای او به‌شمار می‌رود.
اولین سمفونی او که ترکیبی از سبک آکادمی و مدرسی بود و [[اپرا]]یش به نام «[[بینی (اپرا)|بینی]]» را می‌توان به عنوان ناسازگارترین اثر مدرن او بر روی صحنه نام برد. گروو، از [[سمفونی شماره ۴ (شوستاکوویچ)|سمفونی چهارم او]] به عنوان ''ترکیبی عظیم از پیشرفت موسیقی شوستاکُویچ'' یاد کرده‌است. همچنین این سمفونی اولین اثری بود که تأثیر [[گوستاو مالر]] در آن وجود دارد. آثار اپرایی او بیشتر با مضمونهای عشق، مرگ و هنر همراه بودند.
 
اوج شهرت او در زمان [[جنگ جهانی دوم]] و بخاطر اثر معروفش [[سمفونی لنینگرادشماره ۷ (شوستاکوویچ)|سمفونی هفتم]] یا «[[سمفونی شماره ۷ (شوستاکوویچ)|سمفونی لنینگراد]]» بود.
 
مشهورترین آثارش ۱۵ سمفونی و ۱۵ کوارتت زهی است.<ref>[http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2006/09/printable/060908_waa_shostakovitch.shtml علی امینی نجفی، به مناسبت صدمین زادروز شوستاکوویچ]</ref>
 
از ساخته‌های مردم پسند شوستاکُویچ [[والس شماره ۲ (شاستاکوویچشوستاکوویچ)|والس شماره ۲]] است. این اثر شهرت فراوانی برای او آورد. در سال ۱۹۹۹ [[استنلی کوبریک]] در واپسین فیلم اش به نام [[چشمان تمامکاملاً بسته]] از این والس استفاده کرد.<ref>{{یادکرد وب |url=http://musiceiranian.ir/old/music-film-video-cinema-menu/69-music-film-video-cinemaa/1257-1388-04-03-10-22-42.html |title=موسیقی کلاسیک در سینما |accessdate=۲۳ اوت ۲۰۱۳ |archiveurl=https://web.archive.org/web/20101203104918/http://musiceiranian.ir/old/music-film-video-cinema-menu/69-music-film-video-cinemaa/1257-1388-04-03-10-22-42.html |archivedate=۳ دسامبر ۲۰۱۰ |dead-url=yes}}</ref>دمیتری شوستاکُویچ رویداد وحشتناک قتل‌عام مردم را در ۱۹۰۵ توسط [[تزار]] در سمفونی ۱۱ خود به قدرتمندترین و هیجان‌انگیزترین شکلی با [[موسیقی]] به تصویر کشید.
 
== برخورد حکومت با هنرمندان ==
در ژانویه ۱۹۳۶ نقدی جنجال‌برانگیز در روزنامه [[پراودا]]، ارگان رسمی حزب کمونیست با تیتر: «هیاهو به جای موسیقی» منتشر شد. این مقاله را یا شخص استالین نوشته یا متن آن را به یکی از ایادی خود دیکته کرده بود. شوستاکُویچ متهم شده بود که به جای «بازتاب احساسات خلق قهرمان شوروی» هنر خود را در خدمت «دشمنان طبقاتی» قرار داده‌است. اپرای درخشان «لیدی مکبث» سانسور و سپس توقیف شد و دیگر تا سال۱۹۶۱ اجرا نشد.
 
استالین در سال ۱۹۴۸ شروع به حذف و پاکسازی آهنگسازان کرد. استالین به کمیسرهایش دستور داد موسیقی «[[سوسیالیسم واقعواقع‌گرایی گرایانهسوسیالیستی]]» را به آهنگسازان تحمیل کنند و هر کس را که ایده دیگری دارد، به راحتی کنار بگذارند. او همچنین گزارش داد که مردم «در سراسر [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی|اتحاد جماهیر شوروی]]» به اتفاق آرا، به اصطلاح فرمالیست‌ها را محکوم کردند و خواستند با تمام کسانی که نامشان در لیست سیاه بوده‌است مانند وطن فروشان رفتار شود؛ «[[سمفونی]]های روشنفکرمآب دیگر کافی است! با دستورهای روشن و صریح حزب، تمام مانیفست‌های فرمالیست‌ها را متوقف خواهیم کرد». زمان تشکیل نخستین کنگره انجمن آهنگسازان، فهرست کاملی از آهنگسازان «ضد مردم» تهیه کرد. نخستین «ضد[[سوسیالیستسوسیالیسم|سوسیالیست‌ها]]‌ها» شوستاکُویچ، [[پروکوفیفسرگئی پروکفیف|پروکفیف]]، [[خاچاتوریان]] و [[ولادیمیر مایاکوفسکی|مایاکوفسکی]] بودند. شوستاکُویچ را بیشتر از همه به خاطر اپرای «لیدی مکبث» آزار دادند.
شرحی از زندگی او به خصوص پس از آنکه به خاطر اپرای «لیدی مکبث» مورد خشم هیئت حاکمه قرار گرفت و علیه اپرا نقدی در پراودا چاپ شد، در کتاب «هیاهوی زمان» آمده است.
بسیاری از آثار او یا هرگز اجرا نشدند یا تنها پس از مرگ استالینیسم به اجرا درآمدند.<ref>[http://www.harmonytalk.com/id/1727 سرگذشت موسیقی کلاسیک در شوروی کمونیستی (I)]</ref>
== پانویس ==
{{پانویس}}
 
== پیوند به بیرون ==
{{Commons category}}
* {{Britannica|541847|دمیتری شوستاکوویچ}}
* {{IMDb name|id=0006291}}
 
{{رده‌فرد|۱۹۰۶|۱۹۷۵|شوستاکوویچ، دمیتری}}
{{آهنگسازان مدرنیست}}
{{موسیقی مدرن}}
{{نوگرایی}}
{{Portal bar|زندگی‌نامه|موسیقی}}
{{مستند کردن}}
 
کاربر ناشناس