تفاوت میان نسخه‌های «جوریدن»

جز (ربات:مرتب‌سازی عنوان‌ها+املا+تمیز+)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
شپش جوریدن در سر و لباس فرزندان و شوهران حتی تا قرن بیستم از وظایف مادران در خانواده‌های فقیر اروپایی بوده‌است.
 
در قدیم تراشیدن مرتب موهای سر، استفاده از [[نورهٔنوره]] بهداشتی، جوشاندن لباس‌ها در آب جوش و قرار دادن رختخواب در زیر آفتاب سوزنده از جمله روش‌هایی بود که تا حدودی از افزایش جمعیت شپش‌ها پیشگیری می‌کرد ولی برخی بانوان که موهای پرپشت و بلند، یکی از مزایا و عوامل محبوبیت آنها نزد همسرانشان محسوب می‌شد، از تراشیدن موهای سر، خودداری می‌کردند و برای مبارزه با این [[حشره]] روش ویژهٔ خود را داشتند. خانم‌ها، علاوه بر جوشاندن لباس‌ها و [[ملحفه]]‌ها به کمک یکی از [[محارم]]، نظیر مادر، خواهر، برادر، پدر یا خدمتکار زن در زیر آفتاب می‌نشستند و سر خود را در دامان فرد کمک‌دهنده قرار می‌دادند تا او ضمن جستجو در بین موهای آنها، شپش‌ها و تخم شپش‌ها (گُدیسک‌ها) را یکی یکی شکار کرده، روی سنگی قرار دهند و به کمک قطعه سنگی کوچک آن‌ها را به گونه‌ای له کنند که حتی تخم‌های این حشره خطرناک نیز نابود شود. جوریدن بخشی از زندگی خانواده‌ها را در آن سال‌ها، به خود اختصاص داده بود و از این‌رو هر گاه افراد خانواده از کارهای مهم و حیاتی خود فارغ می‌شدند، به فرزند یا خدمتکار خود می‌گفتند: «بیا سر مرا بجور!» هر خانواده ای دو قطعه سنگ مناسب برای کشتن شپش در خانه نگهداری می‌کردند که متناسب با درآمد خانواده، ممکن بود از [[سنگ مرمر]] یا دیگر سنگ‌های قیمتی تهیه شده باشد.<ref>فتح نجات، یحیی: ضرب‌المثل‌های کرمانی. در روزنامه کرمان امروز. تاریخ خبر: ۱۳۹۵/۱۰/۴. شماره خبر: ۱۸۵۵۶</ref>
 
== منابع ==