آیزاک نیوتن: تفاوت میان نسخه‌ها

اصلاح جملۀ اضافی
(ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:)
(اصلاح جملۀ اضافی)
نیوتن شخصیتی آشکارا غیرعادی داشت، بیش از اندازه استثنایی اما تک‌رو، سرد، بدعنق، تا حدی [[پارانویا|پارانوید]] و به حواس‌پرتی و انجام کارهای غیرعادی معروف بود.<ref name="tarikhche_hamechiz66">بیل برایسن، تاریخچهٔ تقریباً همه چیز، برگردان محمدتقی فرامرزی، صفحهٔ ۶۶.</ref> او تا جایی پیش رفت که یک بار سنجاقی دراز را در کاسهٔ چشم خود، بین چشم و استخوان کاسهٔ چشم و تا جای ممکن نزدیک به عقب چشم خود فرو بُرد و به اطراف چرخاند تا ببیند چه می‌شود، اگرچه به گونه‌ای معجزه‌آسا، چیزی نشد.<ref name="tarikhche_hamechiz66"/> در موردی دیگر، تا جایی‌که می‌توانست تاب بیاورد به خورشید خیره شد تا ببیند چه اثری بر بینایی می‌گذارد؛ این بار نیز آسیب ماندگار ندید ولی مجبور شد چند روزی در یک اتاق تاریک بماند تا چشمانش به وضعیت عادی برگردند.<ref name="tarikhche_hamechiz66"/>
 
آیزاک نیوتون مسیحی بود و به کتاب مقدس مسیحی باور داشت، امّا تفسیر و فهمی که او از کتاب مقدس داشت، با تفسیر رایج مسیحیان متفاوت بود.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=Richard S. Westfall – Indiana University The Galileo Project. (Rice University). Retrieved 5 July 2008.}}</ref> هرچند نیوتن بیشتر برای آثار علمی شهرت دارد اما تعدادی از رساله‌های وی دربارهٔ تفسیر [[کتاب مقدس]] شهرت دارند. وی خود را از اندک افراد زمانه می‌دانست که از سوی [[خدا]] برای تفسیر [[کتاب مقدس]] برگزیده شده بودند. وی مانند بسیاری دیگر از هم‌وطنان هم‌عصرش از ستایندگان آثار [[جوزف مید]] بود. نیوتن تأکید زیادی بر تفسیر [[مکاشفه یوحنا]] داشت و یادداشت‌های فراوانی دربارهٔ این بخش از [[انجیل]] دارد. وی [[تثلیث]] را باور نداشت.<ref name=dulles>Avery Cardinal Dulles. [http://www.firstthings.com/article.php3?id_article=143 The Deist Minimum]. 2005.</ref> او نیمی از عمر خود را به کیمیاگری و کارهای خودسرانهٔ دینی گذراند و سال‌های سال به مطالعهٔ نقشهٔ طبقهٔ همکف معبد گمشدهٔ سلیمان در [[بیت‌المقدس]] گذراند (و زبان عبری را هم برای همین فرا گرفت) تا سرنخ‌های ریاضی برای پیداکردن تاریخ دومین بازگشت [[مسیح]] و پایان جهان را در آن پیدا کند.<ref name="tarikhche_hamechiz67">بیل برایسن، تاریخچهٔ تقریباً همه چیز، برگردان محمدتقی فرامرزی، صفحهٔ ۶۷.</ref> او به [[کیمیاگری]] نیز دل‌بسته بود تا جایی‌که تجزیهٔ یک رشته از موی سر نیوتن در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی نشان داد که جیوهٔ مانده در آن، چهل برابر میزان عادی است،<ref name="tarikhche_hamechiz67"/> که این، حواس‌پرتی او را نیز توجیه می‌کند که گاهی هنگام بیدارشدن، ساعت‌ها فراموش می‌کرد که باید از رختخواب برخیزد و نشسته در تختش در اندیشه‌های خود غرق می‌شد.<ref name="tarikhche_hamechiz66"/>
 
== اختلافات علمی ==
۳۰۰

ویرایش