تفاوت میان نسخه‌های «نیکلای اردمان»

بدون خلاصه ویرایش
 
== زندگی و آثار ==
نیکلای رابرتوویچ اِردمان در ۱۶ نوامبر ۱۹۰۰ در خانوادهٔ حسابداری از آلمانی‌تبارهای حاشیهٔ [[دریای بالتیک]] به دنیا آمد (تاریخ ۱۹۰۲ که بسیاری از اوقات به عنوان سال تولد او ذکر می‌شود، نادرست است). او از نُه‌سالگی شعر می‌گفت. در دورهٔ نوجوانی، [[فوتوریسم]] و شعر [[مایاکوفسکی]] بر او تأثیر فراوانی گذاشت. در ۱۹۱۸ با [[ایماژینیسم|ایماژینیست‌ها]]، از جمله [[شرشنوویچ]]، [[مارینهوف]] و [[یسنین]] آشنا شد و با آنان همکاری کرد. نخستین شعرش در ۱۹۱۹ به چاپ رسید و در همان سال به خدمت [[ارتش سرخ]] فراخوانده شد. در طول خدمت در ارتش و پس از آن نیز شعرهایش در نشریه‌های مختلف چاپ می‌شد. در همان سال‌ها با نوشتن لیبرتو برای اپرا و باله در محافل نمایشی مسکو اسم و رسمی به هم زد، ولی شهرت و جایگاه اصلی او در تاریخ ادبیات و تئاتر روسیه مدیون دو نمایشنامهٔ کمدی او به نام‌های ''حکم'' و ''خودکشی‌کننده'' است.
 
در نمایشنامهٔ ''حکم''، گروهی از دل‌سپردگان به رژیم تزاری پیش از انقلاب به تصویر کشیده شده‌اند که میان کشش درونی به نظام پیشین و تلاش برای همساز‌شدن با نظام جدید سرگردانند. نخستین اجرای این نمایشنامه در ۲۰ آوریل ۱۹۲۵ به کارگردانی [[میرهولد]] روی صحنه رفت و پس از آن در [[پترزبورگ]]، [[کازان]]، [[باکو]]، [[اودسا|اُدِسا]]، [[یاروسلاول]]، [[اوفا]]، [[خارکوف]]، [[سامارا]]، [[سوِردلوفسک]] و... و همچنین در [[برلین]] (۱۹۲۷) و [[ژاپن]] (۱۹۳۴) به نمایش در آمد. اجرای آن با موفقیت فراوانی همراه بود و در جامعهٔ هنری و نمایشی [[روسیه]] همانند رویدادی بزرگ و مهم پذیرفته شد و در همان فصل نخست، بیش از صد بار در تئاتر میرهولد روی صحنه رفت. [[گارین]]، بازیگر نامدار روس، با بازی در نقش [[گولیاچکین، پاول|پاول گولیاچکین]]، قهرمان اصلی اثر، بود که به شهرت رسید. موسیقی نمایش نیز ساختهٔ [[دمیتری شوستاکوویچ]] نوزده‌ساله بود که در آن زمان هنوز دانشجوی کنسرواتوار بود. آوازهٔ نمایشنامه به [[ماکسیم گورکی]] که در آن زمان در [[سورنتو]] ([[ایتالیا]]) زندگی می‌کرد نیز رسید و اِردمان با مأموریتی که [[لوناچارسکی]] برایش ترتیب داد، دو هفته در [[ایتالیا]] مهمان [[ماکسیم گورکی|گورکی]] بود.