تفاوت میان نسخه‌های «کاظم سامی»

←‏وزارت: ابرابزار
(←‏فعالیت سیاسی: ابرابزار)
(←‏وزارت: ابرابزار)
=== وزارت ===
با پیروزی انقلاب، سامی به عنوان وزیر بهداری در کابینه [[مهندس بازرگان]] منصوب شد.
 
دکتر سامی اولین وزیر بهداری بعد از انقلاب بود که ضمن قبول این پست، مسئولیت حدود ۳۰ واحد درمانی دیگر را به عهده گرفت و ضمن ادغام واحدهای مشابه و کاهش بوروکراسی و حذف مخارج زائد، منشأ خدمات ارزنده‌ای گردید. بیست و سوم تیر ماه سال ۱۳۵۸ (پنج ماه پس از انقلاب) دکتر سامی وزیر بهداری دولت انقلاب (حکومت موقت مهدی بازرگان) طرح «طب ملی» را در اجتماع مدیران بهداری‌های سراسر کشور که در شهر مشهد برگزار شده بود اعلام داشت که به موجب آن هزینه دکتر، دارو و درمان همه ایرانیان از سوی دولت تأمین و تأسیس بیمارستان غیردولتی غیرقانونی می‌شد. این طرح، مراجعه داوطلبانه مردم به مطب خصوصی پزشکان را در ساعات غیر اداری منع نمی‌کرد. در مقدمه طرح آمده بود که '''تندرستی و درمان رایگان حق مردم است'''. قبل از استعفای دولت موقت در ۱۴ آبان ۱۳۵۸ چندین بار استعفای خود را به خاطر نارسایی‌ها و کمبودها و دخالت‌های بی‌مورد، تقدیم مهندس بازرگان کرده بود، اما نهایتاً چند روز زودتر از ۱۴ آبان استعفا داد ومورد پذیرش دولت [[مهدی بازرگان|بازرگان]] قرار گرفت.
 
سامی از مخالفان بیمارستان‌های خصوصی بود و در دوران وزارت خود با طرح طب ملی در تلاش بود تا نهادهای درمانی را از سایر ارگان‌ها و نهادها گرفته و به وزارت بهداری و بهزیستی اضافه کند؛ که از این جمله م یتوان به ادغام کلیه واحدهای درمانی سازمان خدمات اجتماعی، سازمان شیرو خورشید، انتقال خود و حتی اموزشگاه های این نهادها اشاره کرد.<ref>http://issar.tums.ac.ir/wp-content/uploads/2020/01/sami.pdf</ref>
 
قبل از استعفای دولت موقت در ۱۴ آبان ۱۳۵۸ چندین بار استعفای خود را به خاطر نارسایی‌ها و کمبودها و دخالت‌های بی‌مورد، تقدیم مهندس بازرگان کرده بود، اما نهایتاً چند روز زودتر از ۱۴ آبان استعفا داد ومورد پذیرش دولت [[مهدی بازرگان|بازرگان]] قرار گرفت.<ref>این طرح، مراجعه داوطلبانه مردم به مطب خصوصی پزشکان را در ساعات غیر اداری منع نمی‌کرد. در مقدمه طرح آمده بود که '''تندرستی و درمان رایگان حق مردم است'''</ref>
 
=== نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری و نامزدی در انتخابات مجلس ===