تفاوت میان نسخه‌های «کارمینه گالونه»

جز
سوآوا گالونه
جز (سوآوا گالونه)
| کتاب‌ها =
| نمایشنامه‌ها =
| زمینه فعالیت = [[کارگردان فیلم|کارگردان]]، [[فیلم‌نامه‌نویس]] و [[تهیه‌کننده فیلم]]
| سال‌های فعالیت =
| تأثیرگذاشته بر =
}}
 
'''کارمینه گالونه''' ({{lang-it|Carmine Gallone}}؛ {{رچ}} {{birth date|1886|9|18|df=yes}} – {{death date|1973|4|4|1886|9|18|df=yes}}) [[کارگردان فیلم|کارگردان]]، [[فیلم‌نامه‌نویس]] و [[تهیه‌کننده فیلم]] اهل [[ایتالیا]] بود.
 
== زندگی‌نامه ==
از همان آغاز، کارمین گالونه شاهکارهایی مانند سرگذشت سیزده نفر (۱۹۱۷)، سرهنگ شابر(۱۹۲۰)، که هر دو بر اساس رمان اپونیم اثر بالزاک بودندرا اقتباس کرد.
 
پس از ساخت فیلم های بسیاری که او هنرمند ی مانند [[لیدا بورلی]] و سپس همسر خودش [[سواواسوآوا گالونه]] را کارگردانی کرد. با همکاری [[آملتو پالرمی]] یک فیلم بزرگ به سبک [[سیسیل بی. دمیل]] به نام [[آخرین روزهای پمپئی (فیلم ۱۹۲۶)|آخرین روزهای پمپئی]] در سال ۱۹۲۶ را ساخت.
 
اما بحران اقتصادی ایتالیا او را مجبور به ترک وطن کرد؛ و او به آلمان و سپس به انگستان و در آخر به فرانسه رفت جایی که سه فیلم ساخت. پیش از برگشت به ایتالیا او تبدیل به یکی از ستون‌های رونق دوباره [[سینمای ایتالیا]] از ۱۹۳۵ تا ۱۹۶۱ به ویژه با اقتباس اثرهای شعرگونه و فیلم‌های زندگی نامه‌ای شده بود.