تفاوت میان نسخه‌های «برگشت دادن»

ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:
(ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:)
 
== دمای تمپرینگ و مراحل آن ==
همانطورهمان‌طور که سال هاسال‌ها شناخته شده است،شده‌است، دما فاکتور اصلی در فرایند تمپرینگ است، زیرا تغییرات در ریزساختار با افزایش دما تسریع می شوندمی‌شوند. برای فولادهای کربنی یا کم آلیاژ، پنج محدوده دمایی عملی زیر که توسط Grossmann و Bain پیشنهاد شده اند،شده‌اند، هنوز هم در بحث در مورد فرایند تمپرینگ مناسب هستند:<ref name=":12" />:
* تبرید ،تبرید، که کم و بیش و معمولاً مقدار زیادی از آستنیت حفظ شده را به مارتنزیت تبدیل می کندمی‌کند.
 
* گرم کردن در محدوده ۹۵ تا ۲۰۵ درجه سلسیوس، که در آن، بسته به درجه دما، مارتنزیت به‌طور پیوسته شکل مکعب مستطیلی خود را از دست داده و تبدیل به مکعب مربعی می‌شود، و اولین رسوب کاربید انتقالی رخ می‌دهد. (غیر از کاربید آهن)
* تبرید ، که کم و بیش و معمولاً مقدار زیادی از آستنیت حفظ شده را به مارتنزیت تبدیل می کند.
* گرم کردن در محدوده 230۲۳۰ تا 370۳۷۰ درجه سلسیوس، که در این محدوده آستنیت حفظ شده، تجزیه شده، و عمدتاعمدتاً به صورت دما ثابت (ایزوترمال) به [[باینیت|باینایت]] تبدیل می شودمی‌شود (مگر اینکه این آستنیت از قبل توسط تبرید به مارتنزیت تبدیل شده باشد).
 
* گرم کردنتمپرینگ در محدوده 95۳۷۰ تا 205۵۴۰ درجه سلسیوس، که درباعث آن،تولید بسته به درجه دما، مارتنزیت به طور پیوسته شکل مکعب مستطیلی خود راکاربید از دست داده و تبدیل به مکعب مربعی می شود، و اولین رسوبنوع کاربید انتقالیآهن رخیا می دهد.سمنتیت (غیرFe<sub>3</sub>C) از کاربید آهن)می‌شود.
* تمپرینگ در محدوده 540۵۴۰ الی 705۷۰۵ درجه سلسیوس. در فولادهای کربنی ساده، در این محدوده دما، فقط تجمع بیشتر سمنتیت وجود دارد، اما در فولادهای آلیاژی که حاوی عناصر تشکیل دهنده کاربید هستند، تمپرکردن تا این محدوده دمایی باعث شکل گیریشکل‌گیری اولین پراکندگی هایپراکندگی‌های بسیار ریز از کاربیدهای غنی از آلیاژ می شودمی‌شود. اعتقاد بر این است که این پدیده به دلیل انحلال مجدد سمنتیت و رسوب همزمان کربن به عنوان کاربید خاص حاوی آلیاژ اتفاق می افتدمی‌افتد. این واکنش اغلب منجر به تاخیرتأخیر قابل توجه در روند نرم شدن می شودمی‌شود-گاهی حتی باعث افزایش سختی می شودمی‌شود- و معمولامعمولاً به آن "'''سختکاری ثانویه'''" می گویندمی‌گویند.
* گرم کردن در محدوده 230 تا 370 درجه سلسیوس، که در این محدوده آستنیت حفظ شده، تجزیه شده، و عمدتا به صورت دما ثابت (ایزوترمال) به [[باینیت|باینایت]] تبدیل می شود (مگر اینکه این آستنیت از قبل توسط تبرید به مارتنزیت تبدیل شده باشد).
* تمپرینگ در محدوده 370 تا 540 درجه سلسیوس، که باعث تولید کاربید از نوع کاربید آهن یا سمنتیت (Fe<sub>3</sub>C) می شود.
* تمپرینگ در محدوده 540 الی 705 درجه سلسیوس. در فولادهای کربنی ساده، در این محدوده دما، فقط تجمع بیشتر سمنتیت وجود دارد، اما در فولادهای آلیاژی که حاوی عناصر تشکیل دهنده کاربید هستند، تمپرکردن تا این محدوده دمایی باعث شکل گیری اولین پراکندگی های بسیار ریز از کاربیدهای غنی از آلیاژ می شود. اعتقاد بر این است که این پدیده به دلیل انحلال مجدد سمنتیت و رسوب همزمان کربن به عنوان کاربید خاص حاوی آلیاژ اتفاق می افتد. این واکنش اغلب منجر به تاخیر قابل توجه در روند نرم شدن می شود-گاهی حتی باعث افزایش سختی می شود- و معمولا به آن "'''سختکاری ثانویه'''" می گویند.
 
== جستارهای وابسته ==