تفاوت میان نسخه‌های «زبان‌های تبتی»

ابرابزار
(ابرابزار)
(ابرابزار)
'''زبان‌های تبتی''' شاخه‌ای از [[زبان‌های تبتی-برمه‌ای]] هستند که از [[تبتی قدیم|تبتی باستان]] ریشه گرفته و در منطقه وسیعی از شرق آسیای میانه هم‌مرز با [[شبه‌قاره هند]]، از جمله [[فلات تبت]] و [[بلتستان]]، [[لداخ]]، [[نپال]]، [[سیکیم]]، [[بوتان (کشور)|بوتان]]، [[آسام]] و [[آروناچال پرادش]] در [[هیمالیا]] گویش می‌شوند. [[تبتی کلاسیک]]، به ویژه برای استفاده از ادبیات [[آیین بودایی|بودایی]]، زبان اصلی ادبی منطقه است.
 
زبان‌های تبتی توسط حدود ۶ میلیون نفر گویش می‌شوند. با گسترش [[بودیسم تبتی|آیین بودایی تبتی]]، زبان تبتی به دنیای غرب گسترش یافته‌است و می‌توان آن را در بسیاری از [[متون بودایی|نشریات بودایی]] و مطالب دعایی یافت. برخی از دانشجویان غربی این زبان را برای ترجمه متون تبتی یادمی‌گیرند. بیرون از خود [[لهاسا]]، تقریباً ۲۰۰٫۰۰۰ نفر از تبعیدیان [[تبتی معیار|تبتی]] که از تبت امروزی به [[هند]] و دیگر کشورها نقل مکان کرده‌اند، به زبان [[تبتی معیار|تبتی لهاسا]] (تبتی معیار) صحبت می‌کنند. تبتی همچنین توسط گروه هاسگروه‌های قومی اقلیت در تبت صحبت می‌شود که قرن‌ها در نزدیکی تبتی‌ها زندگی کرده‌اند اما با این وجود زبان‌ها و فرهنگ‌های خود را حفظ کرده‌اند.
 
اگرچه برخی از مردم چیانگ [[خام]] توسط [[چین|دولت چین]] به عنوان قوم تبتی دسته‌بندی می‌شوند، اما زبان‌های چیانگی تبتی نیستند بلکه شاخه مستقل خود را از خانواده [[زبان‌های تبتی-برمه‌ای]] می‌سازند.
۳۵٬۳۳۶

ویرایش