رم‌جت: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۳۲ بایت اضافه‌شده ،  ۱ سال پیش
بدون خلاصۀ ویرایش
(ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:)
بدون خلاصۀ ویرایش
{{بدون منبع}}
[[پرونده:Ramjet operation.png|بندانگشتی|چپ|250px342x342px|اصول کار رم‌جت]]
 
'''رَم‌جت''' {{انگلیسی|Ramjet}} که گاهی به آن '''اتودید''' نیز گفته می‌شود (به معنای کانال [[آیرودینامیک|ایرو]]-[[ترمودینامیک|ترمودینامیکی]])، نوعی [[موتور جت تنفس هوایی]] است که از حرکت رو به جلوی موتور برای فشرده سازی هوای ورودی استفاده می‌کند و فاقد [[کمپرسور محوری]] یا [[کمپرسور گریز از مرکز|گریز از مرکزی]] است. از آنجا که رمجت در سرعت هوای صفر نمی‌تواند تراست (نیروی رانش) تولید کند، نمی‌توان از آن برای به حرکت درآوردن هواپیما از سرعت صفر استفاده کرد. در نتیجه، یک وسیله نقلیه مجهز به رمجت، برای بلند شدن از زمین (take-off) نیاز به موتوری کمکی مانند [[موتور راکت]] دارد، تا آن را به سرعتی برساند که رمجت بتواند تراست تولید کند. بیشترین کارایی موتورهای رمجت در سرعت‌هایی در محدوده ۳ [[عدد ماخ|ماخ]] (۳۷۰۰ کیلومتر بر ساعت) است. این نوع [[موتور]] برای سرعت‌هایی تا ماخ ۶ نیز کارایی دارد (۷۴۰۰ کیلومتر بر ساعت).
[[پرونده:Aqm-60a.jpg|بندانگشتی|[[لاکهید ای‌کیوام-۶۰ کینگفیشر|ای‌کیوام-۶۰ کینگفیشر]] اولین رمجت تولید انبوه شده در ارتش آمریکا بود.]]
 
رمجت‌ها به ویژه در کاربردهایی که به یک مکانیزم سرعت-بالای کوچک و ساده نیاز باشد، مانند [[موشک]]‌ها، می‌توانند بسیار مفید باشند. ایالات متحده آمریکا، کانادا و بریتانیا، از دهه ۱۹۶۰ به بعد، موشک‌هایی زیادی را با موتور رمجت توسعه دادند، از جمله موشک‌های [[:en:CIM-10_Bomarc|CIM-10 Bomarc]] و [[:en:Bloodhound_(missile)|Bloodhound]]. طراحان سلاح به دنبال استفاده از فناوری رمجت در گلوله‌های توپخانه برای افزایش برد هستند. تصور بر این است که یک گلوله [[خمپاره]] ۱۲۰ میلی‌متری در صورت کمک توسط رمجت می‌تواند به برد ۳۵ کیلومتری (۲۲ مایل) برسد.<ref name="ToV">{{cite book|last1=McNab|first1=Chris|last2=Keeter|first2=Hunter|url=https://archive.org/details/toolsofviolenceg0000mcna|url-access=registration|title=Tools of Violence: Guns, Tanks and Dirty Bombs|chapter=Death from a Distance Artillery|location=[[Oxford, United Kingdom]]|publisher=[[Osprey Publishing]]|year=2008|page=[https://archive.org/details/toolsofviolenceg0000mcna/page/145 145]|isbn=978-1-84603-225-7|access-date=February 12, 2016}}</ref> از رمجت‌ها همچنین به صورت موفقیت‌آمیزی، به عنوان [[:en:Tip_jet|تیپ جت]]، در نوک پره‌های هلیکوپتر استفاده شده‌است، هر چند این کار چندان بهینه نبوده‌است.<ref name="TIME 1965-11-26">{{cite news|url=http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,834721,00.html|title=Here Comes the Flying Stovepipe|work=[[TIME]]|publisher=[[Time Inc.]]|date=November 26, 1965|url-status=live|archive-url=https://web.archive.org/web/20080408064246/http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,834721,00.html|archive-date=April 8, 2008|access-date=April 8, 2008}}</ref>