تفاوت میان نسخه‌های «نفت کوره»

←‏کاربرد نفت کوره: تبدیل اعداد انگلیسی به فارسی
(←‏کاربرد نفت کوره: تبدیل اعداد انگلیسی به فارسی)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
 
== کاربرد نفت کوره ==
نفت کوره کاربرد های بسیاری دارد. برای گرمایش خانه و مراکز تجارتی و صنعتی به کار برده می شود و سوخت کامیون ها، کشتی ها و بعضی از خوردو ها می باشد، اما بسیار آلوده کننده و گران تر از سوخت گاز طبیعی می‌باشد. و اغلب به عنوان سوخت پشتیبان برای اوج گیری نیروگاه ها در مواردی که گاز طبیعی موجود نیست استفاده می شود یا به عنوان سوخت رایج ژنراتورهای تولید الکتریسیته کوچک مورد استفاده قرار می گیرد. در اروپا کاربرد دیزل معمولا به خودروها (40۴۰ درصد) ، کامیون ها و اتوبوس ها (بیشتر از 99۹۹ درصد) و SUV [[نفت کوره# ftn1|[1]]]<nowiki/>ها (بیش از 90۹۰ درصد) محدود می شود. بازار سوخت مورد استفاده در گرمایش خانه ها و همین‌طور پمپ های حرارتی روغن گرمایشی (heating oil) نامیده می شوند  به دلیل اینکه گاز طبیعی جای آن را گرفته است. هرچند در تعدادی از مناطق مانند Northeastern United States هنوز به کار برده می شود.
 
نفت کوره باقیمانده کمتر مفید است و بسیار ویسکوز است بنابراین برای گرم کردن آن سیستم گرمایشی خاصی  مورد نیاز است. و ممکن است مقادیر بسیار بالای آلاینده مانند سولفور که موجب تشکیل سولفور اکسید هنگام احتراق می شود.  اگرچه ویژگی های نامطلوب آن موجب ارزان شدن آن شده است. در حقیقت این ارزان ترین سوخت مایع در دسترس است. زیرا قبل از استفاده گرمای زیادی مورد نیاز دارد. سوخت باقیمانده برج تقطیر نمی تواند به عنوان سوخت خودروهای جاده ای، قایق ها یا کشتی های کوچک مورد استفاده قرار بگیرد. زیرا تجهیزات گرمایش مورد نیاز این نوع سوخت فضای زیادی را اشغال می کنند و موجب سنگین شدن وسیله نقلیه می گردد. هم چنین گرم کردن سوخت نفت فرایند حساسی است که در وسایل نقلیه سریع یا کوچک غیر عملی است. هرچند در نیروگاه ها یا کشتی های بزرگ راه اندازی تجهیزات مورد نیاز برای گرمایش سوخت نفت کوره امکان پذیر و عملی است.
 
استفاده از نفت کوره باقیمانده برج تقطیر در قدیم رایج تر بود. برای لوکوموتیوهای بخاری جاده های ریلی، بویلرها و کشتی های بخاری مورد استفاده قرار می گیرد. هرچند لوکوموتیوها با سوخت دیزل یا نیروی الکتریسیته به حرکت در می آیند. کشتی های بخاری نیز به اندازه ای که در گذشته مرسوم بود به دلیل هزینه های عملیاتی جاری بسیار بالا امروزه مورد استفاده قرار نمی گیرند ( بسیاری از حاملا LNG از نیروگاه های بخار استفاده می کنند،  به‌طوری که از Off gas خارج شده از بار دریایی به عنوان منبع سوخت می توانند استفاده کنند). و بسیاری از بویلر ها از نفت گرمایشی یا گاز طبیعی استفاده می کنند. تعدادی از بویلرهای صنعتی یا ساختمان های قدیمی به عنوان مثال در نیویورک از نفت کوره استفاده می کنند. در سال 2011۲۰۱۱ تخمین زده شد که در شهر 1 درصد ساختمان هایی که سوخت No. 4 و No. 6 را استفاده می کنند مسئول تولید 86درصد86 درصد دوده تولید در ساختمان ها موجود در شهر هستند.  نیویورک به همین دلیل کاربرد و تولید این سوخت ها را به دلیل تاثیرات سلامتی ذرات ریز دوه تولید شده روی سلامتی در جریان برنامه های زیست محیطی شهری (PlaNYC) خود تدریجا متوقف کرد. در نتیجه آن همه ساختمان ها باید سوخت No. 6 را جایگزین سوخت های قبلی تا انتهای سال 2015۲۰۱۵ می کردند.  استفاده از سوخت های باقیمانده که برای تولید الکتریسیه مورد استفاده قرار می گیرند نیز کاهش پیدا کرد. در سال 1973۱۹۷۳ نفت کوره باقیمانده برج تقطیر 8/16 درصد الکتریسیته را در امریکا تولید می کرد. در سال 1983۱۹۸۳ این مقدار به 2/6 درصد رسید، و در سال 2005۲۰۰۵ تولید الکتریسیته از تمامی انواع سوخت ها مانند دیزل، نفت باقیمانده به میزان 3 درصد از تولید کلی الکتریسیته رسید. این کاهش در نتیجه رقابت قیمت با گاز طبیعی و محدودیت زیست محیطی برای انتشار گازهای آلوده بود. برای نیروگاه ها هزینه گرمایش نفت، کنترل آلودگی و نگهداری های اضافی برای بعد از سوزاندن مورد نیاز است که مهم تر از از هزینه ی  اندک سوخت است. سوزاندن نفت کوره اختصاصا نفت کوره باقیمانده انتشارات کربن دی اکسید یکنواخت بیشتری نسبت به گاز طبیعی منتشر می کند.
 
نفت کوره سنگین همچنان در بویلرها برای تجهیزات مورد نیاز برای روشن کردن در نیروگاه هایی که از زغال به عنوان سوخت استفاده می کنند، مورد استفاده قرار می گیرد. این کاربرد تقریبا مشابه استفاده از kindling برای برافروختن آتش است. بدون استفاده از سخت است که فرایند احتراق در مقیاس بزرگ ایجاد کنیم.
 
مشکل عمده استفاده از نفت کوره باقیمانده ویسکوزیته اولیه بالای آن است مخصوصا در مورد نفت کوره نوع No. 6 که یک سیستم احتراق مهندسی شده مناسب و درست برای ذخیره، پمپ و اختراق آن مورد نیاز است. اگرچه این همچنان سبک تر از آب است ( با چگالی ویژه 95۰/0۹۵ تا 03۱/1۰۳) که بسیار ویسکوز و سنگین تر از نفت کوره نوع No. 2، کروسین یا بنزین است. نفت کوره No. 6 در حقیقت باید در دمای 38۳۸ درجه سانتی گراد ذخیره و در دمای 65۶۵-120۱۲۰ درجه سانتی گراد حرارت داده شود قبل از این که بتوان به راحتی پمپ کرد و در دماهای پایین تر می تواند شبه جامد شود و به حالت نیمه جامد کدر تبدیل شود. نقطه فلش بسیاری از ترکیبات No. 6 در حدود 65۶۵ درجه سانتی گراد است. تلاش برای پمپ کردن نفت کوره های با ویسکوزیته بالا مهمترین دلیل اسیب دیدن لوله های انتقال، کوره ها و تجهیزات مربوط است که معمولا برای سوخت هایی با ویسکوزیته پایین طراحی شده اند.    
 
== طبقه بندی نفت کوره ==
۹۶

ویرایش