تفاوت میان نسخه‌های «هم‌ایستایی»

بدون خلاصه ویرایش
جز
اصولاً همهٔ اعضای بدن اعمالی انجام می‌دهند که به حفظ این شرایط ثابت کمک می‌کند. برای مثال، ریه‌ها اکسیژن مایع خارج سلولی را تأمین می‌کنند تا جایگزین اکسیژن مصرف شده توسط سلول‌ها شود، کلیه‌ها غلظت یون‌ها را ثابت نگاه می‌دارند و سیستم گوارش،مواد غذایی را تأمین می‌کند.
 
این ویژگی ابتدا توسط [[کلاود برنارد|کلود برنار]] و سپس توسط والتر برادفورد کانون در سال‌های ۱۹۲۶، ۱۹۲۹ و ۱۹۳۲ مورد دفاع قرار گرفت. این مفهوم بیشتر اشاره به یک ارگانیسم زنده دارد.<ref>{{یادکرد-ویکی |پیوند= http://en.wikipedia.org/wiki/Homeostasis |عنوان= Homeostasis |زبان=انگلیسی |بازیابی= ۲۲ دسامبر ۲۰۱۱}}</ref>
 
به تمایل جمعیت‌های مِندلی برای رسیدن به یک ترکیب ثابت ژنی '''هم‌ایستایی ژنی''' گویند.<ref>{{یادکرد فرهنگستان | مصوب=هم‌ایستایی ژنی | بیگانه=genetic homeostasis | بیگانه در فارسی= | حوزه=زیست‌شناسی-ژن‌شناسی و زیست‌فناوری | دفتر=هفتم | بخش=فارسی | سرواژه=هم‌ایستایی ژنی}}</ref>