تفاوت میان نسخه‌های «هیجان»

بدون خلاصه ویرایش
(ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:)
* هیجان‌ها متشکل از الگوهای پاسخ‌های [[فیزیولوژی|فیزیولوژیکی]] و رفتارهای مخصوص به نوع هستند؛ و در واقع غالباً از نظر مردم هیجان همان احساسی است که به فرد دست می‌دهد؛ ولی هیجان یک رفتار است نه یک تجربهٔ خصوصی و پدیده‌ای است که در بقای نوع و [[تولید مثل]] نقش دارد.
* از علایم هیجان می‌توان به تپش قلب و بالا رفتن [[فشار خون]] اشاره کرد.
باید متوجه بود که معنای عواطف و [[احساس|احساسات یا feeling]] در گذر زمان دستخوش تغییراتی شده‌است. به خصوص در متن‌های ترجمه شده به فارسی باید توجه داشت؛ که صحبت از کدام یک است. برای مثال در فرهنگ [[دانشگاه استنفورد|استنفورد]] بیان شده‌است: برای عاطفه‌ای مثل ترس هنگام روبروشدن با یک خرس می‌توان اجزای منطقی مختلفی در نظر گرفت جزء ارزیابانه (تشخیص این که خرس خطرناک است)، جزء فیزیولوژیکی (افزایش [[تپش قلب|ضربان قلب]] و [[فشار خون]])، جزء پدیدارشناسانه (احساس ناخوشایند)، جزء قابل دیدن (گشاد شدن مردمک)، جزء رفتاری (میل به فرار)، وجزء ذهنی (افزایش تمرکز) اما کدام یک جزء اساسی عاطفه تلقی می‌شود؟
 
داماسیو یکی از پیشگامان پژوهش‌های عصب شناختی پیشنهاد می‌کند که از کلمه احساس برای «تجربه ذهنی و خصوصی یک عاطفه» استفاده کنیم و عاطفه را برای «مجموعه‌ای از واکنش‌ها که بسیاری بصورت عمومی قابل مشاهده است» کنار بگذاریم. یعنی ما با وجود اینکه به عنوان موجودی صاحب شعور و آگاهی توانایی ادراک احساسات خودمان را داریم اما نمی‌توانیم احساسات فرد دیگری را مشاهده کنیم. کس دیگری هم نمی‌تواند احساسات ما را مشاهده کند بلکه فقط بخشی از عواطفی که به چنین احساساتی دامن زده برایشان قابل رویت است.