تفاوت میان نسخه‌های «تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)»

بدون خلاصه ویرایش
}}
{{تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)}}
'''تهاجم ژاپن به کره'''، '''جنگ ایمجین. چونگیو''' {{به کره‌ای|임진조국전쟁}}، '''نبرد بونروکو. کیچو''' {{به ژاپنی|文禄・慶長の役 ぶんろく・けいちょうのえき}} شامل دو عملیات جداگانه و در ارتباط با یکدیگر به رهبری [[تویوتومی هیده‌یوشی]] است: تهاجم اولیه در سال ۱۵۹۲ آغاز شدشد، سپس بعد از آتش‌بسی کوتاه در سال ۱۵۹۶۱۵۹۶، حملهحملهٔ دوم در سال ۱۵۹۷ بار دیگر آغاز شد. این درگیری در سال ۱۵۹۸ با خروج نیروهای ژاپنی از کره به پایان رسید.<ref>{{یادکرد-ویکی|پیوند=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Japanese_invasions_of_Korea_(1592–98)&oldid=733853498|عنوان=Japanese invasions of Korea (1592–98)|زبان=انگلیسی|بازیابی=}}</ref>
 
== دلایل حمله ==
در سال ۱۵۹۲ [[تویوتومی هیده‌یوشی]] به [[کره (کشور)|کره]] حمله برد تا پیش‌درآمدی برای هجوم به [[چین]] باشد. بنا بر فرضیه‌هافرضیه‌ها، دلایل بسیاری برای حملهحملهٔ ژاپن به کره ذکر شده‌است. گفته می‌شود که هیده‌یوشی برای تحقق رویاهایرؤیاهای ارباب فقید خود، [[اودا نوبوناگا]] برنامهبرنامهٔ هجوم به [[چین]] را برنامه‌ریزی کرده‌استریخته‌است. همچنین وی تلاش داشت تا با یک درگیری خارجیخارجی، از شورش داخلی و شورش سامورایی‌هایی که بعد از پایان جنگ داخلی بیکار شده بودند، در ژاپن جلوگیری کند. درگیری خارجی می‌توانست دولت تازه شکل گرفتهتازه‌شکل‌گرفتهٔ او را در برابر دشمن مشترک متحد نگه دارد و مانع از این شود که [[دایمیو]]‌ها به علت جاه‌طلبی علیه حکومت هیده‌یوشی عمل کنند.
 
[[کونوئه نوبوتادا]] که همزمان با این جنگ می‌زیست نوشته‌است که هر چند طرح مقدمات این حمله در سال نو ۱۵۹۱ طرح‌ریزیریخته شده بود اما هیده‌یوشی تنها برادرش [[تویوتومی هیده‌ناگا]] را دو روز بعد از آن و تنها فرزندش [[تویوتومی تسوروماتسو]] را در ماه اوت همان سال از دست داد و دچار افسردگی و غم شدیدی شد. پس از این دو حادثهحادثهٔ غمبارغمبار، وی دچار افراط گریافراط‌گری شد و عزم خود را جزم کرد که با حمله به چین دوران بازنشستگی خود را در خاک این کشور بگذراند. از آنجائیکهآنجایی که اعلام حمله به کره درست بعد از مرگ پسر هیده‌یوشی بود، [[هایاشی رازان]] فیلسوف ژاپنی نوشته‌است که هیده‌یوشی برای فراموش کردن مرگ فرزند، خود را درگیر این جنگ کرد.
 
== زمینه ==
احتمالاً هیده‌یوشی بلافاصله پس از آنکهآن که به منصب [[کانپاکو]] (صدراعظم) در سال ۱۵۸۵ منصوبگمارده شدشد، طرح حمله به خارج از ژاپن را در نظر داشته‌است اما پس از فتح [[کیوشو]] در سال ۱۵۸۷۱۵۸۷، وی به این تصمیم جامهٔ عمل پوشاند. در آن سال، هیده‌یوشی به [[خاندان سو]] در [[تسوشیما]] (جزیره‌ای مابین ژاپن و کره) دستور داد تا با کره گفتگو کند. محتوای گفتگو این بود که کره باید تابع ژاپن شود و در فتح چین ژاپن را راهنمایی کند. اما [[خاندان سو]] که روابط تجاری عمیقی با کره داشتند نتوانستند نیت و خواست هیده‌یوشی را همانگونههمان گونه که بود به کره منتقل کنند. بلکه ملازم این خاندان در کره اعلام کرد که هیده‌یوشی فرمانروای جدید ژاپن شده‌است و خواستار فرستادن سفیر از طرف کره برای عرض تبریک جهت وحدت ژاپن شد. در برابر چنین درخواستی مقامات کره چنین پنداشتند که هیده‌یوشی جایگاه خاندان امپراتوری ژاپن را غصب کرده و از فرستادن سفیر خودداری کردند. پس از مدتی هیده‌یوشی بار دیگر خواستار فرستادن نماینده از طرف کره شد. این بار [[سو یوشیتوشی]] به همراه دو ژاپنی دیگر از [[خلیج هاکاتا|هاکاتا]] عازم کره شدند و خواستار فرستادن سفیر از طرف کره شدند. سرانجام در سال ۱۵۹۰ هیئتی به رهبری [[هونگ یون-گیل]] و معاون وی [[کیم سونگ-ایل]] و یک کره‌ای دیگر در قصر [[جوراکودای]] با هیده‌یوشی دیدار کردند. در این دیدار هیده‌یوشی که می‌پنداشت که پیام وی به مقامات کره رسانده شده و این هیئت تابع بودن کره را پذیرفته به آنان دستور داد که در نبرد علیه چین، ژاپن را راهنمایی کنند و خواست که این پیغام به شاه کره رسانده شود. از سال بعد هیده‌یوشی در [[ناگویا]] و [[کاراتسو]] ساخت قلعه را جهت ایجاد پایگاهی برای آغاز حمله آغاز کرد. سرانجام [[کونیشی یوکیناگا]] و [[سو یوشیتوشی]] پیغام هیده‌یوشی مبنی بر راهنمایی کره در نبرد با چین را به اینصورتاین صورت به کره‌ای‌ها رساندند که ژاپن قصد حمله به چین را دارد و خواستار اینستاین است که کره راه‌های عبور به چین را به ژاپن قرض دهد. کره این درخواست مورد قبول کره قراررا نگرفتنپذیرفت.<ref name="j00z7">{{یادکرد وب | عنوان=文禄・慶長の役(ぶんろく・けいちょうのえき)とは | وبگاه=コトバンク | پیوند=https://kotobank.jp/word/文禄・慶長の役-128733 | کد زبان=ja | تاریخ بازبینی=2020-08-06}}</ref> برای قرن‌هاسده‌ها، کره،کره [[باج]]گذار (باج مالیاتی است که پادشاهان بزرگ از پادشاهان زیردست می‌گیرند) چین بود و در این مقطع آمادگی از بین بردن روابط خود با چین را نداشت بنابراین درخواست ژاپنی‌ها را به صراحت رد کرد. [[سئونجو چوسان|سئونجو]]، چهاردهمین پادشاه [[سلسله چوسون|سلسلهٔ چوسون]] که نگران نقشه‌های هیده‌یوشی بودبود، فرستادگانی را به ژاپن گسیل داشت و تلاش کردکوشید تا از نیات واقعی او آگاه شود اما این فرستادگان با گزارشهاییگزارش‌هایی ضد و نقیض بازگشتند به هر روی سئونجو ترجیح داد تا به گزارش‌ها مبنی بر عدم تمایل نداشتن هیده‌یوشی به حمله به کره دل خوش کند. در نتیجه هیچ گونه آمادگی نظامینظامی‌ای برای دفاع از شبه جزیره کره انجام نشد.<ref name="jbl1m">{{یادکرد وب | عنوان=The Failure of the 16th Century Japanese Invasions of Korea | وبگاه=Redirecting you to University of Hawaii... | پیوند=http://www2.hawaii.edu/~sford/research/turtle/index.html | کد زبان=en | تاریخ بازبینی=2020-08-30}}</ref>
 
=== ارتباط با کره ===
در سال ۱۳۹۲، ژنرال [[تائجو چوسان]] با انجامانجام‌دهی یک کودتای موفقیت‌آمیزموفقیت‌آمیز، قدرت سیاسی را در کره از [[یو از گوریو]] به دست گرفتستاند. پیروان [[تائجو چوسان]] او را مجبورناچار به گرفتن تاج کردند، بنابراین یک سلسلهسلسلهٔ جدید بنام [[پادشاهی چوسون]] ایجاد کردند. رژیم جدید در جستجوی توجیهی برای حاکمیت خود با توجه به عدم وجود وراثتنبود خون سلطنتی در رگ‌های فرماروایان تازه بود. چین رژیم جدید را به رسمیت شناخت و پادشاهی چوسون ادغام در سیستم انشعاب سلطنتی چین را در چارچوب [[فرمان آسمان]] دریافت کرد. در چارچوب این سیستم، چین نقش «برادر بزرگ» را به عهده گرفت، و [[کره (کشور)|کره]] بالاترین مقام را در [[فهرست ایالت‌های باجگذارباج‌گذار چین|ایالت‌های باجگذار چین]] حفظ کرد. کشورهای دیگر باج‌گذار چین همچنین شامل [[پادشاهی ریوکیو]]، [[ویتنام]]، [[تایلند]] و [[لائوس]] بودند.
 
در سال ۱۴۰۲، به [[شوگون]] [[آشیکاگا یوشی‌میتسو]] (علیرغمکه اینکهعلی‌رغم این که [[امپراتور ژاپن]] نبود ولی عملاًدرعمل حاکم ژاپن بودبود، از طرف امپراتور چین لقب «پادشاه ژاپن» اعطا شد و برای مدت کوتاهی تا زمان مرگ [[آشیکاگا یوشی‌میتسو]] در سال ۱۴۰۸، ژاپن یکی از شاخه‌های رسمی خاندان مینگ بود. این رابطه در سال ۱۵۴۹ زمانی پایان یافت که ژاپن، برخلاف کره، تصمیم گرفت به رسمیت شناختن سلطهٔ منطقه‌ای چین را پایان دهد و مأموریت‌های ادای احترام را لغو کند. یوشیمیتسو اولین و تنها حاکم ژاپنی در اوایل دورهدورهٔ مدرن بود که عنوان چینی را پذیرفت. عضویت در [[سیستم باج‌گذاری چین]] پیش شرطپیش‌شرط هرگونه مبادلهمبادلهٔ اقتصادی با چین بود و با خروج از این سیستم، ژاپن رابطهرابطهٔ تجاری خود را با چین کنار گذاشت.
 
هزار سال قبل، [[دودمان سوئی]] و [[دودمان تانگ]] چین روابط سیاسی و تجاری نزدیکی با [[سه پادشاهی کره]] داشتند. به همین ترتیب، [[دودمان مینگ]] چین با [[پادشاهی چوسون]] روابط تجاری و دیپلماتیک نزدیکی داشت که در [[سیستم باج‌گذاری چین]] ادغام شده بود.
 
مینگ چین و [[پادشاهی چوسون]] اشتراکات زیادی داشتند. هر دو در طی قرنسدهٔ چهاردهمچهاردهم، پس از پایان [[سلسله یوان|سلسلهٔ یوان]] ظهور کردند، آرمان‌های [[کنفسیوس‌گرایی|کنفوسیوس‌گرایی]] را در جامعه پذیرفتند،پذیرفتند و با تهدیدهای مشابهمشابهِ [[مردم جورجی]] و [[دزدان دریایی واکو]] روبرو بودند. هر دو دارای جناح‌های سیاسی داخلی رقابتی بودند، که بر تصمیمات گرفته شدهگرفته‌شده در قبل و در طول جنگ تأثیر می‌گذاشت. به دلیل تجارت نزدیک و دشمنان مشترک، پادشاهی چوسون و مینگ اتحاد دوستانه ایدوستانه‌ای داشتند.
 
== نخستین حمله، نبرد بونروکو ==