تفاوت میان نسخه‌های «تشکیلات دموکراتیک زنان ایران»

افزودن اسامی زنانی که در تشکیلات دموکراتیک زنان‌ حزب فعالیت داشتند.
(افزودن اسامی زنانی که در تشکیلات دموکراتیک زنان‌ حزب فعالیت داشتند.)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
 
'''تشکیلات دموکراتیک زنان ایران''' شاخه زنان [[حزب توده ایران|حزب توده ایران است]].
 
این سازمان با رهبری [[مریم فیروز]] (همسر [[نورالدین کیانوری]]) در سال ۱۹۴۳ با نام تشکیلات زنان ایران تأسیس شد و در سال ۱۹۴۷ به [[فدراسیون دموکراتیک بین‌المللی زنان]] پیوست.<ref>{{Cite journal|last=Behrooz|first=Maziar|date=August 2001|title=Tudeh Factionalism and the 1953 Coup in Iran|journal=International Journal of Middle East Studies|volume=33|issue=3|pages=363–82|doi=10.1017/S0020743801003026|jstor=259456}}</ref><ref name="CUP">{{Cite book|last=Paydar|first=Parvin|title=Women and the Political Process in Twentieth-Century Iran|publisher=Cambridge University Press|pages=124–5|year=1995|isbn=978-0-521-59572-8}}</ref>
 
به گفته حامد شهیدیان، این سازمان خواستار تحولات اساسی در قوانین حاکم بر حقوق زنان در خانواده و محل کار بود.<ref>{{Cite journal|last=Hammed|first=Shahidian|date=May 1994|title=The Iranian Left and the "Woman Question" in the Revolution of 1978-79|journal=International Journal of Middle East Studies|volume=26|issue=2|pages=223–47|doi=10.1017/S0020743800060220|jstor=164734}}</ref> آن‌ها نشریه ماهانه‌ای به سردبیری [[زهرا اسکندری بیات]] (خواهر [[سلیمان اسکندری|سلیمان‌میرزا اسکندری]]) به‌نام ''[[بیداری ما]]'' منتشر می‌کردند.<ref name="CUP">{{Cite book|last=Paydar|first=Parvin|title=Women and the Political Process in Twentieth-Century Iran|publisher=Cambridge University Press|pages=124–5|year=1995|isbn=978-0-521-59572-8}}</ref>
 
 
از جمله زنانی که در تشکیلات دموکراتیک زنان‌ حزب فعالیت داشتند می‌توان این افراد را نام برد، [[تاج اسکندری]] (از خانوادهٔ مشهور اسکندری)، [[خدیجه کشاورز]] (همسر فریدون کشاورز) حقوق‌دان برجسته، [[صدیقه امیرخیزی]] (همسر [[علی امیرخیزی]]) از اعضای کهنه‌کار جنبش زنان، [[لرتا|لُرِتا]] (همسر [[عبدالحسین نوشین]]) هنرپیشهٔ برجسته کشور و از اعضای گروه تئاتر نوشین، [[هما هوشمند راد]]، دکتر [[اختر کیانوری کامبخش]] (همسر [[عبدالصمد کامبخش]] و خواهر [[نورالدین کیانوری]])، [[نجمی علوی]] و [[بدری علوی]] (خواهران [[بزرگ علوی]] و [[مرتضی علوی]])، [[شاه‌زنان وزیری]]، [[عالیه شرمینی]] (مادر نادر شرمینی)، [[مهرانگیز اسکندری]]، [[جمیله صدیقی]]، [[اعظم سروش]]، [[ایران ارانی]]، [[فروهید کباری]] و [[راضیه غلامی شعبانی]] اولین زن زندانی سیاسی ایران.<ref>آبراهامیان، ایران بین دو انقلاب، ۴۱۲ و ۴۱۳</ref>
 
به گفته حامد شهیدیان، این سازمان خواستار تحولات اساسی در قوانین حاکم بر حقوق زنان در خانواده و محل کار بود.<ref>{{Cite journal|last=Hammed|first=Shahidian|date=May 1994|title=The Iranian Left and the "Woman Question" in the Revolution of 1978-79|journal=International Journal of Middle East Studies|volume=26|issue=2|pages=223–47|doi=10.1017/S0020743800060220|jstor=164734}}</ref> آن‌ها نشریه ماهانه‌ای به سردبیری [[زهرا اسکندری بیات]] به‌نام ''[[بیداری ما]]'' منتشر می‌کردند.<ref name="CUP">{{Cite book|last=Paydar|first=Parvin|title=Women and the Political Process in Twentieth-Century Iran|publisher=Cambridge University Press|pages=124–5|year=1995|isbn=978-0-521-59572-8}}</ref>
 
تشکیلات زنان ایران در سال ۱۹۴۹ به همراه حزب توده و سایر جریانات وابسته به آن، ممنوع اعلام شد، اما حزب توده موفق شد این سازمان را در سال ۱۹۵۱ با نام جدید تشکیلات دموکراتیک زنان ایران احیا کند.<ref name="CUP">{{Cite book|last=Paydar|first=Parvin|title=Women and the Political Process in Twentieth-Century Iran|publisher=Cambridge University Press|pages=124–5|year=1995|isbn=978-0-521-59572-8}}</ref>