تفاوت میان نسخه‌های «محمدحسین فروغی»

::''... من هم آن وقت به درجه‌ای رسیده بودم که در کار روزنامه با من گفتگو می‌کرد. یک روز پرسید مقاله‌ای که امروز برای روزنامه نوشته‌ام خواندی؟ عرض کردم :بلی. پرسید: دانستی چه تمهید مقدمه‌ای می‌کنم؟ من در جواب تأمّل کردم. فرمود: مقدمه می‌چینم برای این که به یک زبانی حالی کنم که کشور قانون لازم دارد. مقصودم این است که این حرف را به صراحت نمی‌توانست بزندو برای گفتن آن لطایف‌الحیل می‌بایستی بکار برد…''
{{پایان کوچک}}
وقتی در سال ۱۲۷۸ خورشیدی [[مدرسه علوم سیاسی]] به همت [[میرزا نصرالله نائینی|نصرالله خان مشیرالدوله]] جهت تربیت کادر وزارت خارجه به همتهمّت دوتن از پسرانش [[مؤتمن‌الملک]] و [[حسن پیرنیا|مشیرالملک]] (بعدها [[مشیرالدوله]]) تأسیس شد، محمدحسینمحمّدحسین خان ذکاءالملکذُکاءُالمُلک به ریاست مدرسه و فرزندش محمدعلیمحمّدعلی فروغی به معاونت و استادی این مدرسه منصوب شدند. پدر و پسر در تدریس تاریخ، فلسفه، ادبیات، مبانی علوم سیاسی سعی و اهتمام داشتند و محمدحسینمحمّدحسین فروغی به زبان فرانسه و عربی و محمدعلیمحمّدعلی فروغی به زبان‌های فرانسه، انگلیسی، عربی به‌طور کامل و آلمانی به قدر فهم مطالب آگاهی داشت و برای تدریس، جزواتی را از زبان‌های خارجی به فارسی ترجمه می‌کردند.
 
کتاب ''[[عشق و عفت]]'' به ترجمه و کتابت ایشان با خط نستعلیقِ شکسته و در ۱۹۹ صفحه به میرپنج عبدالحسین خانعبدالحسین‌خان سرباز در ربیع‌الاول ۱۳۲۹ ه‍.ق به دستور ناصرالدینناصرالدّین شاه تقدیم شد.
 
== منابع ==