تفاوت میان نسخه‌های «وکالت»

بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
'''وکالت''' در فقه و حقوق ایران عبارت از [[عقد]] جایزی است، که به موجب آن یکی از طرفین، طرف دیگر را برای انجام امری نایب (جانشین) خود قرار می‌دهد.
وکالت دهنده را مُوَکِّل، و وکالت گیرنده را [[وکیل]] می‌نامند. وکالت در لغت به معنای واگذار کردن، اعتماد و تکیه کردن است.<ref>المنجد، ص ۹۱۶؛ مؤلف: لویس معلوف؛ ناشر: انتشارات اسماعیلیان تهران، چاپ اول، ۱۳۶۲.</ref>دکتر سهیل طاهری
 
== انحلال ==
۱۸

ویرایش