تفاوت میان نسخه‌های «تهمورث»

۶۳۷ بایت اضافه‌شده ،  ۳ ماه پیش
←‏در اوستا: معنی تهمورث
جز
(←‏در اوستا: معنی تهمورث)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
== در اوستا ==
گونهٔ [[اوستایی]] نام تهمورس ''تخمواوروپَ'' (به چم اروَپهٔ نیرومند) است؛ که آوانویسی پهلوی آن تخمورو می‌شود.<ref>''Studien uber indogerman. Femininbildungen.'',Loomel, (Gott, 1912), P.49.</ref> پاره نخست این نام همان است که در پارسی ''تهم'' شده‌است و در امیخته‌هایی چون ''تهمتن'' دیده می‌شود. چم و ماناک پاره دویم چندان آشکار نیست و برخی دگردیسی نام تهمورث به طهمورث را به بهانه لغزش و کژکاری در نسخه برداری دانسته‌اند. در اوستا طهمورث آراسته به صفت «زیناوند» (دارای زین، به معنی دارای ساز و برگ جنگی، مسلح) است. برپایهٔ [[اوستا]] وی بر هفت کشور فرمانروایی داشت و سی سال بر [[اهریمن]] سوار بود. در رام [[یشت]] بندهای ۱۱ تا ۱۳ یادکرد او رفته‌است. در این بندها طهمورث از ایزد [[اندروای]] جویای پیروزی بر دیوان و مردمان دروند و همهٔ جادوان و پریان و درآوردن اهریمن به پیکر اسبی و سواری بر او را می‌کند و ایزد اندروای وی را کامیابی می‌بخشد. همچنین در زامیاد یشت، بندهای ۲۸ و ۲۹، و یشت ۳۲، بند ۲، یادکرد طهمورث رفته‌است.
فریدون جنیدی در کتاب داستان ایران درباره ی نام تهمورث می نویسد : نام تهمورث در اوستا بگونه ی « تَخْمُ اوروپَ » است بخش نخستین این نام ، تَخم ، یا تهم ، همان ، پهلوان ، و زورمند است که هنوز در زبان فارسی روان است ، و دو دیگر بخش آن « اوروپَ » ، از ریشه‌ی « روپ » اوستایی است ، که ربودن فارسی از آن بر آمده است ، و بر رویهم رفته « رباینده ی زورمند » گزارش می شود .
 
== در متن‌های پارسی میانه ==
۹۳

ویرایش