تفاوت میان نسخه‌های «پزشک»

۲٬۲۸۲ بایت اضافه‌شده ،  ۳ ماه پیش
←‏واژه‌شناسی: معنی نام پزشک
(به نسخهٔ 30514056 از ArefKabi (بحث) برگردانده شد (T))
برچسب: خنثی‌سازی
(←‏واژه‌شناسی: معنی نام پزشک)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه برگردانده‌شده
 
== واژه‌شناسی ==
فریدون جنیدی در کتاب داستان ایران درباره ی نام پزشک می نویسد :
واژه ی « مَذ » یا « مَد » در اوستا ، مست بودن ، شاد بودن ، خوش بودن است ، و همین واژه برای بهبود دادن ، به تندرستی برگرداندن بیمار نیز کاربرد دارد ، و از سنجش این دو واژه چنین بر می آید : بیمار و رنجور یا دردمند را دوباره زندگی بخشیدن ، یا دوباره شاد و سرخوش کردن ، بیاری مد چنانکه « وی مَد » ( نسخه ) فرمان دارویی برای بیمار است .
در زبان فرانسوی پزشگ را medecin و در زبان ایتالیایی medico می خوانند ، و روشن است که این نام از واژه ی « مَد » اوستایی برآمده باشد . اما این پاژنام در زبان اوستایی « بَ اِ شَ زَ » و بگونه ی ساده تر « بَ اِشَزْ » خوانده می شود .
بخش نخست این واژه « بَ اِشْ » در زبان پهلوی و نیز فارسی « بِیش » درآمد که رنج و درد بوده باشد و بخش پایانی آن « زَ » ریشه‌ی زدن است و برویهم « زدن یا از میان بردن درد و رنج » است که کار درمانگر یا پزشگ است .
این واژه در زبان پهلوی بگونه ی « بچیشک » و در زبان ارمنی بجیشک ، در زبان فارسی بگونه ی بجشک و پزشگ درآمد .
در ایران باستان ، پزشکان را رده های گوناگون بود :
دارو پزشک : پزشکی که با دارو ، درمان میکرد
کارد پزشک : که با بریدن و دوختن ، بیمار را درمان می کرد
دامپزشک : پزشک جانوران
دات پزشک : پزشکی که اندازه ی آسیب بر جانوران ، یا مردمان آسیب دیده را به دادگاه گزارش میکرده است ( پزشکی قانونی )
مانتره پزشک : پزشکی که با گفتار اندیشه بر انگیز بیمار را درمان می کرد ( گفتار درمانی )
پزشک یک [[واژه]] کهن فارسی است<ref name=":0"/> که در [[شاهنامه فردوسی]] به فراوان آمده‌است (به فتح ز)، مانند:
{{شعر}}
۹۳

ویرایش