تفاوت میان نسخه‌های «عادل‌شاهیان»

بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه ویرایش‌گر دیداری
بیشتر پادشاهان سلسلهٔ عادل شاهی پیرو مذهب تشیع بودند. عادل شاهیان در سال ۹۰۸ پس از پی بردن به رسمیت تشیع در ایران توسط شاه اسماعیل، در رسمی کردن این مذهب در بیجاپور تردید نکردند.<ref name="مقالات چهارمین کنگره....">راضیه نجاتی حسینی</ref> یوسف عادل شاه بنیان‌گذار این سلسله با پیروی از دودمان صفوی در دادن صبغهٔ شیعی به آیین و مراسم عبادی عمومی در قلمرو خویش مبادرت ورزید. در زمان پادشاهی پسرش [[اسماعیل عادل‌شاه]] (حک‍ ۹۱۶-۹۴۱ق/۱۵۱۰-۱۵۳۴م) مذهب تشیع در نظام اداری جا افتاد و نام شاه صفوی در خطبه‌های نماز جمعه ذکر می‌شد.<ref name="دائرةالمعارف اسلامی - بیجاپور">مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی - بیجاپور</ref>
 
عادلشاهیان نخستین حکومت شیعی در دکن بودند. آنان بر شالوده‌ای که [[بهمنیها]] بنیاد کرده بودند، سنگ بنای سلسله خویش را نهادند و از زمینه‌هایی که آن‌ها فراهم کرده بودند برای رواج تشیع استفاده کردند. چنان که مؤسس این سلسله به حمایت شیعیان مدارج قدرت را پیمود. محمود گاوان حامی یوسف عادلشاه مؤسس این سلسله بود. تساهل و تسامح مذهبی یوسف با [[اهل سنت]] از بسیاری از تنشها جلوگیری کرد و به او مجال داد تا تشیع را در منطقه مستحکم سازد. بعدها حمایت غریبه‌ها از اسماعیل فرزند او، ضامن حفظ و بقای او شد تا از برتری علی و سایر ائمه بر خلفای سه‌گانه شر دسیسه‌های کمال خان نایب‌السلطنه در امان بماند. گر چه در این خاندان افت و خیز مذهبی دیده شد، اما تشیع چنان قدرت گرفته بود که به سنی مذهبان چندان مجال اقتدار نمی‌داد و باز تشیع به این خاندان بازمی‌گشت. به‌طوری‌که سیاست‌های [[ابراهیم عادل شاه دوم]] که سنی مذهب بود و بر مذهب پدرش [[اسماعیل عادل شاه]] شورید، باز توسط [[علی عادل‌شاه یکم|علی عادل شاه اول]]، فرزند خود او منسوخ شد.<ref name="مقالات چهارمین کنگره....">راضیه نجاتی حسینی</ref>
 
== تصوف ==
۹۴

ویرایش