تفاوت میان نسخه‌های «هربرت مارکوزه»

جز
ربات ردهٔ همسنگ (۳۰.۱) +مرتب+تمیز (۱۴.۹ core): + ۵ رده
(ابرابزار)
برچسب: جمع عربی واژگان فارسی
جز (ربات ردهٔ همسنگ (۳۰.۱) +مرتب+تمیز (۱۴.۹ core): + ۵ رده)
'''هربرت مارکوزه''' {{آلمانی|Herbert Marcuse}} (زاده ۱۹ ژوئیه ۱۸۹۸ - درگذشته ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۹) [[فیلسوف]] و [[جامعه‌شناس]] [[آلمان]]ی و از اعضای اصلی [[مکتب فرانکفورت]] بود.
 
بین سال‌های ۱۹۴۳ و ۱۹۵۰,۱۹۵۰، مارکوزه برای [[دفتر خدمات راهبردی]] (سلف [[آژانس اطلاعات مرکزی]]) در دولت آمریکا کار می‌کرد و در آنجا از ایدئولوژی حزب کمونیست اتحاد شوروی در کتاب ''[[مارکسیسم شوروی: یک تحلیل انتقادی]]'' (۱۹۵۸) نقد کرد. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ او به عنوان نظریه‌پرداز برجسته [[چپ نو]] و جنبش‌های دانشجویی فرانسه، آمریکا و [[آلمان غربی]]، مطرح شد. برخی او را پدر ''چپ نو'' می‌دانند.<ref>{{cite book|url=https://books.google.com/books?id=DKs0DwAAQBAJ&pg=PT177|page=177|title=The End of the Experiment: The Rise of Cultural Elites and the Decline of America's Civic Culture|first=Stanley|last=Rothman|publisher=Routledge|year=2017|isbn=978-1-351-29562-8}}</ref>
 
== زندگی و آثار ==
در دوره پس از جنگ، مارکوزه تئوری [[مبارزه طبقاتی]] و دغدغه مارکسیستی دربارهٔ کار را رد کرد، در عوض، طبق گفته [[لشک کولاکوفسکی]]، ادعا کرد از آنجا که "همه مسایل مربوط به وجود مادی حل شده‌است، دستورات و ممنوعیت‌های اخلاقی دیگر موضوعیت ندارند. " وی تحقق ماهیت اروتیک انسان را آزادی واقعی بشریت دانست که الهام بخش مدینه فاضله‌های جری روبین و دیگران شد.
 
انتقادات مارکوزه از جامعه [[سرمایه‌داری|سرمایه دارانه]] (به ویژه سنتز او در سال ۱۹۵۵ از مارکس و [[زیگموند فروید]]، ''[[اروس و تمدن]] ،'' و کتاب ''[[انسان تک ساحتی]]'' ۱۹۶۴) مورد پسند دغدغه‌های جنبش دانشجویی در دهه ۱۹۶۰ از آب درآمد.<ref name="kellner12">{{Cite web|url=http://www.uta.edu/huma/illuminations/kell12.htm|title=Illuminations: Kellner|last=Douglas Kellner|accessdate=October 1, 2012}}</ref> مارکوزه به دلیل تمایلش برای سخنرانی در اعتراضات دانشجویی و مقاله " تحمل سرکوبگرانه " (۱۹۶۵)، در رسانه‌ها به عنوان "پدر چپ نو" معروف شد.<ref name="marcuseweb">[http://www.marcuse.org/herbert/booksabout/70s/Bourne1979MarcuseGrandfatherNewLeft.pdf Tom Bourne (Sept. 1979)]</ref> مارکوزه با ادعای اینکه دانشجویان دهه شصت منتظر انتشار اثر وی نبودند،<ref name="marcuseweb">[http://www.marcuse.org/herbert/booksabout/70s/Bourne1979MarcuseGrandfatherNewLeft.pdf Tom Bourne (Sept. 1979)]</ref> توصیف خود توسط آنها به عنوان "پدر چپ نو" رد کرد و گفت: "بهتر بود مرا نه پدر، بلکه پدربزرگ چپ نو بنامد. " کارهای وی تأثیر زیادی بر گفتمان روشنفکری در [[فرهنگ عامه|مورد فرهنگ عامه]] و مطالعات فرهنگی عامه پسندانه داشت. او در اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ سخنرانی‌های زیادی در ایالات متحده و [[بلوک غرب|بلوک غربی]]ی داشت. او دوست صمیمی و الهام بخش آندره گورز فیلسوف فرانسوی شد.
 
مارکوزه، رودولف بارو (نویسنده کتاب ''Die Alternative: Zur Kritik des real existierenden Sozialismus'' [ترجمه ، ''جایگزین در اروپای شرقی'']) مخالف دستگیر شده در [[آلمان شرقی]] دفاع کرد، و در یک مقاله در سال ۱۹۷۹ دربارهٔ نظریه‌های «تغییر از درون» بارو بحث کرد.<ref>{{Cite web|last=Stefan Meretz|url=http://www.opentheory.org/marcuse_ueber_bahro/text.phtml|title=open theory · offene theorie: Protosozialismus und Spätkapitalismus. Versuch einer theoretischen Synthese von Bahros Ansatz (von Herbert Marcuse)|publisher=Opentheory.org|accessdate=2013-09-06}}</ref>
 
== دیدگاه‌ها ==
از میان [[نظریه‌پرداز|نظریه پردازان]] اصلی [[مکتب فرانکفورت]] فقط مارکوزه بود که نسبت به اهمیت و مرکزیت فرهنگ [[توده]]ای برای [[زندگی روزمره]] در جامعهٔ [[سرمایه‌داری]] اخیر تا حدی [[خوش‌بینی]] نشان می‌داد. مارکوزه که در ابتدا همان [[دیدگاه انتقادی|دیدگاه‌های انتقادی]] [[آدورنو]] و [[هورکهایمر]] را داشت (Marcuse,1964){{مدرک}}، بعدها شاهد پیدایش [[پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰|پادفرهنگ]] [[هیپی]]‌هاها در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ بود و تفسیر خویش را از فرهنگ توده‌ای مورد [[بازبینی]] قرار داد (Bottomore,1984){{مدرک}}. مارکوزه، خصوصاً تحت تأثیر شیوهٔ استفادهٔ پادفرهنگ از همان [[فراورده]]های [[صنایع فراغتی]] و [[صنایع مصرفی|مصرفی]] سرمایه‌داری اخیر، به‌خصوص [[موسیقی]] و [[مد]] توده‌ای، برای [[شورش]] مستقیم علیه [[نهاد]]های مسلط سرمایه‌داری، مانند [[کار]]، [[آموزش و پروش]]، [[خانواده]] و [[سیاست]] مرسوم، قرار گرفت.<ref name="d">فرهنگ و زندگی روزمره - اندی بنت - لیلا جوافشانی/ حسن چاوشیان - نشر اختران - چاپ اول ۱۳۸۶ - ص ۳۱–۳۲</ref>
 
با این حال دورهٔ نسبتاً کوتاه پادفرهنگ، و همچنین [[نهضت]]های فرهنگی بعدی جوانان که بر محور موسیقی و [[سبک زندگی]] می‌گشت، مانند [[پانک راک]] (Hebdige , 1979){{مدرک}}، از نظر خیلی‌ها تأییدی بود بر درستی بنیادین [[نقد]] مکتب فرانکفورت از فرهنگ توده‌ای؛ بنابراین، به گفتهٔ [[باتومور]]، «دامنهٔ محدود و سرعت زوال، یا [[همانندگردی]] (assimilation) پادفرهنگ، در واقع، می‌توانست نیروی [[صنعت فرهنگ]] را عیان سازد».<ref name="d"/> (Bottomore,1984: 46)
[[رده:شاگردان هایدگر]]
[[رده:ضد فاشیست‌ها]]
[[رده:ضد فاشیست‌های یهودی‌تبار]]
[[رده:فیلسوفان اهل آلمان]]
[[رده:فیلسوفان بی‌خدا]]
[[رده:منتقدان اجتماعی]]
[[رده:مهاجران گریخته از نازیسم]]
[[رده:مهاجران یهودیان اهل آلمان نازی]]
[[رده:نویسندگان اهل برلین]]
[[رده:نویسندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل آلمان]]
[[رده:نویسندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:نویسندگان غیر داستانی سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:نویسندگان مرد اهل آلمان]]
[[رده:نویسندگان مرد اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:نویسندگان مرد غیر داستانی اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:نظریه‌پردازان انقلاب]]
[[رده:نظریه‌پردازان مارکسیست]]
۴٬۴۱۱٬۲۶۸

ویرایش