تفاوت میان نسخه‌های «رنگ‌آمیزی ساختاری»

 
'''ماتریس‌های تغییرشکل یافته'''، متشکل از نانو کانال‌های به‌طور تصادفی جهت‌دار در یک ماتریس [[کراتین|کراتینی]] شبه‌اسفنجی است، که باعث ایجاد رنگ آبی غیررنگین‌تاب در طوطی [[مکائو آبی‌طلایی]] می‌شوند. از آنجا که بازتاب‌ها همه در یک راستا قرار نگرفته‌اند، رنگ‌ها اگرچه هنوز هم باشکوه هستند، اما از نظر زاویه تفاوت زیادی ندارند، بنابراین رنگین‌تاب نیستند.
[[پرونده:Pollia.jpg|بندانگشتی|شدیدترین آبی که در طبیعت شناخته شده‌است: توت مرمری (Pollia condensata)]]
'''سیم‌پیچ‌های مارپیچی'''، که از میکروفیبریل‌های [[سلولز|سلولزی]] انباشته [[پیچوار]] شکل می‌گیرد، انعکاس براگ را در «[[توت مرمری|توت‌ مرمری]]» گیاه [[آفریقا|آفریقایی]] ایجاد می‌کنند و در نتیجه شدیدترین رنگ آبی شناخته شده در طبیعت است. سطح توت دارای چهار لایه سلول با دیواره‌های ضخیم است که حاوی مارپیچ‌های سلولز شفاف با فاصله از یکدیگر است تا [[تداخل امواج|تداخل سازنده‌ای]] با نور آبی ایجاد کند. زیر این سلول‌ها یک لایه به ضخامت دو یا سه سلول وجود دارد که حاوی [[جوهر مازو|تانن‌های]] قهوه‌ای تیره است. توت مرمری رنگ قوی‌تری نسبت به بال‌های پروانه‌های [[پروانه مورفو|مورفو]] تولید می‌کند و یکی از اولین نمونه‌های رنگ‌آمیزی ساختاری است که از هر گیاه شناخته می‌شود. فیبرهای انباشته شده هر سلول ضخامت خاص خود را دارد و باعث می‌شود رنگ متفاوتی از همسایگان خود را منعکس کند و یک اثر پیکسلی یا [[نقطه‌چینی]] با آبی‌های مختلف و با نقطه‌های سبز، بنفش و قرمز درخشان ایجاد کند. الیاف هر سلول یا چپ‌دست یا راست‌دست هستند، بنابراین هر سلول به صورت دایره‌ای نوری را که در یک جهت یا جهت دیگر منعکس می‌کند قطبی می‌کند. توت مرمری اولین جاندار شناخته شده‌ای است که چنین قطبی شدن نور ([[:en:Circular_polarization|Circular polarization]]) را نشان می‌دهد، اما با این وجود عملکرد بصری ندارد، زیرا پرندگان بذرخوار که از این گونه گیاهان دیدن می‌کنند قادر به درک نور قطبی نیستند. ریزساختارهای مارپیچی در سوسک‌های [[سرگین‌چرخانان|سرگین‌غلتانان]] نیز یافت می‌شوند که در آنها رنگ‌های رنگین‌تاب تولید می‌کنند.
[[پرونده:Buttercup_petal_structural_and_pigment_coloration.svg|راست|بندانگشتی|358x358پیکسل|گلبرگ‌های آلاله از هر دو رنگدانه زرد و رنگ‌آمیزی ساختاری بهره می‌گیرند.]]