تفاوت میان نسخه‌های «هادریانوس»

بدون خلاصه ویرایش
جز (Jeeputer صفحهٔ هادریانوس (روم) را به هادریانوس منتقل کرد: ویژه:پیوند دائمی/31499916#حذف صفحه (ابهام‌زدایی نالازم))
هادریان با شور و حرارت آرمان‌های امپریالیستی و علایق شخصی اش را تعقیب نمود. وی در معیت یک هیئت امپراتوری{{نشان|ده}} متشکل از کارشناسان{{نشان|یازده}} و مسئولان اجرایی{{نشان|سیزده}} تقریباً از تمامی ایالات امپراتوری بازدید نمود. وی آمادگی نظامی{{نشان|چهارده}} و انضباط{{نشان|پانزده}} را تشویق نمود؛ و مؤسسات گوناگون مدنی، مذهبی{{نشان|شانزده}} و پروژه‌های ساختمانی را طراحی کرده یا شخصاً مورد حمایت مالی{{نشان|هفده}} قرار داد. در خود شهر روم، وی [[پانتئون (معبد رومی)|پانتئون]] را بازسازی نمود و معبد بسیار عظیم [[معبد ونوس و روما|ونوس و روما]]{{نشان|هیجده}} را بنا نمود. در مصر شاید وی بوده که [[سراپیوم اسکندریه]]{{نشان|نوزده}} را بازسازی کرده‌است. او یک ستایندهٔ پُرحرارت [[یونان باستان]] بود و کوشید [[آتن]] را پایتخت فرهنگی امپراتوری قرار دهد و برای همین به ساخت شمار زیادی معبد مجلل در آنجا سفارش نمود. رابطهٔ نزدیک وی با یک نوجوان یونانی به نام [[آنتینوس]] و مرگ نابهنگام این پسرکْ سبب گردید هادریان دست به ابداع سنت شایعی در اواخر حکمرانی اش بزند. (رجوع شود به مقاله [[آنتینوس]]). وی [[شورش بارکوخبا]] در [[یهودا]] را سرکوب نمود، اما مابقی دوران حکمرانی اش در صلح سپری شد.
 
سال‌های پایانی زندگانی هادریان با ابتلاء به بیماری دیرپایی سپری گردید. وی به شورش بارکوخبا چونان شکست آرمان [[پان هلنیستی]]{{نشان|صد}}اش نگریست. وی دو سناتور دیگر را به سبب اتهام توطئه‌شان علیه خود اعدام نمود و همین امر خشم هرچه افزونتر نخبگان را برانگیخت. ازدواج وی با [[ویبیا سابینا]] نامیمون بود و آنان صاحب فرزندی نشدند؛ وی [[آنتونینوس پیوس]] را به فرزندخواندگی انتخاب نمود و در ۱۳۸ وی را جانشین خود اعلام نمود، آن هم در شرایطی که آنتونینوس پیوسْ هم [[مارکوس آئورلیوس]] و [[لوسیوس وروس]] را به عنوان وارثین خود برگزید. هادریان در همان سال در ۱۳۸ در [[بای]] وفات یافت و آنتونینوس پیوس با وجود مخالفت سنا وی را تقدیس{{نشان|بیست}} نمود. [[ادوارد گیبون]] وی را در زمرهٔ "''پنج امپراتور خوب''"{{نشان|بیست و یک}} جای می‌دهد، یک "دیکتاتور خیرخواه"؛ مجلس سنای زمان هادریان اما وی را شخصیتی منزوی{{نشان|بیست و دو}} و اقتدارگرا{{نشان|بیست و سه}} یافت. او [دارای شخصیتی] مبهم{{نشان|بیست و چهار}} و متناقض{{نشان|بیست و پنج}}، توصیف شده که می‌تواند هم دارای سخاوت شخصی فراوان{{نشان|بیست و شش}} و هم سنگدلی مفرط باشد؛ و به واسطهٔ کنجکاوی حریصانه{{نشان|بیست و هفت}}، خودپسندی{{نشان|بیست و هشت}}، و جاه طلبی{{نشان|بیست و نه}}به جلو رانده می‌شد. جذبهٔ مدرن نسبت به وی تا حد زیادی به لطف رمان ''[[خاطرات هادریان]]''{{نشان|سی}}(۱۹۵۱) نوشتهٔ خانم [[مارگریت یورسنار]] زنده شده‌اند.
 
== زندگانی اولیه ==
۱۴۶

ویرایش