تفاوت میان نسخه‌های «فلسفه و ادبیات»

(←‏داستان فلسفی: ابرابزار)
: ذهنم را آرامش می‌دهم و اندیشه تیزبینم را با جریان هوا درمی‌آمیزم. آن وقت در اجرام آسمانی نفوذ می‌کنم. اگر روی زمین می‌ماندم و از این جایگاه پست به آن‌ها که در اوج‌اند، نگاه می‌کردم، انبان کشف و شهودم خالی می‌شد چون زمین با نیرویی سترگ، عصاره ذهن را جذب می‌کند. آه! رازیانه آبی، خوب درد مرا می‌فهمد!
 
فیلسوف نخستین [[تائوئیسم|تائوئیست]] [[چوانگتسی|ژوانگ ژو]] ایده‌های خود را در وهله اول از طریق حکایت‌ها و افسانه‌های کوتاه ادبی مانند «رویای پروانه» بیان می‌کرد.<ref>{{Cite journal|last=Möller|first=Hans-Georg|date=1999|title=Zhuangzi's "Dream of the Butterfly": A Daoist Interpretation|journal=Philosophy East and West|volume=49|issue=4|pages=439–450|doi=10.2307/1399947|issn=0031-8221|jstor=1399947}}</ref><ref>{{Cite web|title=The Philosophy Foundation - The Butterfly Dream|url=https://www.philosophy-foundation.org/enquiries/view/the-butterfly-dream|accessdate=2020-07-05|website=www.philosophy-foundation.org}}</ref> ظهور دیگر فیلسوفان بزرگ آن زمان به عنوان شخصیت‌های این داستان، به چوانگتسی اجازه می‌دهد تا آزادانه و غیرجدی در نظریات آن‌ها به کندوکاو بپردازد و آن‌ها را با نظریات خودش مقایسه کند. او این این شیوه را با کسانی چون [[لائوتسه]]، لی زی، هوی شی، و بسیاری دیگر پی گرفته‌است. برجسته‌ترین کار او حضور [[کنفوسیوس]] و شاگردان برجسته وی است که گاهی اوقات برای تضعیف درک‌های رایج از فلسفه کنفوسیوس یا تقویت درک خود ژوانگزی از چگونگی زندگی مطابق با دائو استفاده می‌شود.
 
[[خورخه لوئیس بورخس]] شاید برجسته‌ترین نویسندهٔ داستانهای فلسفی قرن بیستم باشد. او داستان کوتاهی با عنوان در جستجوی ابن رشد نوشت که در آن ابن رشد فیلسوف قهرمان اصلی داستان ''است''.<ref>{{Cite journal|last=Dapía|first=Silvia G.|date=1999|title=The Myth of the Framework in Borges's "Averroes' Search"|journal=Variaciones Borges|issue=7|pages=147–165|issn=1396-0482|jstor=24879540}}</ref> بسیاری از نقطه نظراتی که در هسته‌های داستانی او مطرح می‌شوند تعبیراتی برگرفته از تفکرات فیلسوفانی چون [[جرج بارکلی|جورج برکلی]]، [[آرتور شوپنهاور]] و [[برتراند راسل]] هستند. او همچنین نظرات مختلفی را به چهره‌هایی از جمله جورج دالگارنو نسبت می‌دهد.<ref>{{Cite web|title=Characteristica universalis {{!}} Borges Center|url=https://www.borges.pitt.edu/i/characteristica-universalis|accessdate=2020-07-05|website=www.borges.pitt.edu}}</ref>
 
تمرکز اصلی هستهٔ داستان در ''رمان "[[نام گل سرخ]]'' " اثر [[اومبرتو اکو|امبرتو اکو]]، بر کشف یک کتاب مرموز است که به نظر می‌رسد حاوی یک نسخه خطی گم شده از ارسطو است. رمان بعدی اکو، ''[[آونگ فوکو (رمان)|آونگ فوکو ،]]'' پیشگام نگارش آثار دلهره آور یا داستان‌های پلیسی ای شد که کنایات مشهور و نام متفکران تاریخی را به میان می‌آوردند. از جمله نمونه‌های اخیر می‌توان به " رمز ''داوینچی"'' نوشته [[دن براون]] و ''"قانون چهار"'' اثر ایان کالدول و [[داستین تامسن|داستین توماسون]] اشاره کرد]].
 
همچنین، [[فیلیپ کی. دیک|فیلیپ کی دیک]]، که اغلب او را با بورخس مقایسه می‌کنند، تعداد قابل توجهی از مباحث فلسفی را در رمان‌های خود مطرح می‌کند، از مباحث مرتبط با خودتنهاانگاری گرفته تا بسیاری از سوالات مربوط به [[ادراک]] و [[واقعیت]].
 
=== فلاسفه داستانی ===