بخش قطور: تفاوت میان نسخه‌ها

برچسب: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر
کمیسیون مرزی ایران و دولت عثمانی که در سال‌های ۱۹۱۴–۱۹۱۱ میلادی تشکیل شد در مورد مسائل مرزی در محدوده آرارات به یک تفاهم کلی رسیدند و همین تفاهم سنگ بنای مرزهای کنونی قرار گرفت، البته [[جنگ جهانی اول]] تصویب نهایی رأی این کمیسیون را به تعویق انداخت. با پایان یافتن جنگ جهانی اول و فروکش کردن آشوب‌های داخلی، ایران و ترکیه از ۱۳۰۱ش مجدداً به مذاکره بر سر مسئله مرزها پرداختند. توافقهای مرزی شوروی و ترکیه در ۱۹۲۱ که طی دو نشست در [[قارص]] ([[عهدنامه قارص]]) و [[مسکو]] ([[عهدنامه مسکو (۱۹۲۱)]]) با مبادله اراضی مرزهای خود را تغییر دادند، موجب تسلط ترکیه بر منطقه راهبردی آرارات شد.
 
در ۱۳۱۰ش در دیدار وزیران خارجه ایران و [[ترکیه]]، [[کمیسیون]] مرزی دیگری شکل گرفت و قرار شد بخشی از اراضی دو کشور مبادله شود. بدین ترتیب [[آرارات]] کوچک به ترکیه واگذار شد و ترکیه از بخشی از ادعاهای خود در [['''بخش قطور]]''' دست برداشت و این پایه شکل‌گیری بعدی مرزهای دو کشور شد. در سال‌های ۱۳۱۳–۱۳۱۱ش کمیسیونی تحت سرپرستی ''مظفر اعلم'' این توافقنامه را به تصویب رساند.<ref>سخنرانی: شکل‌گیری مرزهای ایران و ترکیه (۱۳۰۰ تا ۱۳۱۲)، سخنران:[[کاوه بیات]]؛
مجله: کتاب ماه تاریخ و جغرافیا» اسفند ۱۳۸۰ - شماره ۵۳</ref>