امپراتوری روم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب‌ها: ویرایشگر دیداری ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
پس از سقوط نظام [[پادشاهی روم]] (۷۵۰ تا ۵۱۰ پیش از میلاد) و به پیشنهاد [[بروتوس]]، مجمعی همگانی متشکل از عوام و پاتریسین‌های رومی تشکیل شد، تا هربار یکی از سناتورها برای مدتی به عنوان رئیس حکومت برگزیده شود. برای جلوگیری از قدرت گرفتن رئیس از موقعیت خود، دو نفر یا دو [[کنسول]] با اختیارات مساوی در رأس [[حکومت]] قرار دادند. مهم‌ترین وظیفه کنسول، اداره دولت و اجرای [[قوانین]] تصویب شده در [[مجلس سنا]] بود. هر یک از این دو کنسول ارتش مجزایی داشتند. در حکومت [[جمهوری]] نیز مجلس سنا همچنان حق قانون‌گذاری و عزل و نصب کارگزاران دولتی از جمله [[قضاوت]] و مأموران جمع‌آوری مالیات را بر عهده داشتند.
 
به تدریج و با توسعه [[روم]]، جاده‌هایی امن و مستحکم از پایتخت روم به شهرهای دوردست ساخته شد. ساخت این جاده‌ها که با امتیاز بسیار دیگری همراه بود، باعث محکم تر شدن پیوندهای سیاسی و اجتماعی میان مردم شد، تا آنجا که در اواخر قرن دوم پیش از میلاد، تقریباً همه مردم شمال و جنوب <nowiki>[[شبه جزیره ایتالیا|ایتالیا]]</nowiki> علاوه بر خط لاتین، آداب و رسوم رومی‌ها را پذیرفته و جزئی از ملت واحد روم شده بودند.
 
جمهوری روم نبردهای بسیاری با [[یونانیان]]، کارتاژی‌ها، سلوکیان و پارتی‌های ایرانی داشتند و در اثر این نبردهای گوناگون قلمروی وسیع یافتند. اوج قدرتشان در زمان کنسولی سه‌گانه [[ژولیوس سزار]]، [[کراسوس]] و [[پومپی]] بود. اما سزار پس از مدتی قدرت را در انحصار خود درآورد و جمهوری روم را به صورت دیکتاتوری‌ای در چنگ خود داشت. با قتل سزار جمهوری دچار افول شد و نهایتاً فروپاشید.