تفاوت میان نسخه‌های «آیه نور»

۹۳۹ بایت اضافه‌شده ،  ۱ ماه پیش
بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر ویرایش‌گر دیداری
== تفسیر ==
=== معنای نور در «الله نور السماوات و الارض» ===
۱1) محمد حسین طباطبایی مراد از نور را، خدا می‌داند، از آن جهت که نور عامی که هر چیزی از آن نور می‌گیرد، از او روشن می‌شود و آن، مساوی با وجود هرچیزی بوده و ظهورش در نفسش و برای غیرش است و آن همان رحمت عام است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=المیزان؛ طباطبایی 123/15:1422}}</ref>
 
۲2) زمخشری مفسر سنی صاحب تفسیر کشاف و طبرسی شیعه در معنای نور در این بخش از آیه بیان میدارندکه خدا، صاحب نور آسمان‌ها و زمین است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=زمخشری، 3:1415}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=طبرسی، 148/2:1405}}</ref>
 
۳3)[[شیخ طوسی]] از مفسران شیعه در کتاب [[التبیان فی تفسیر القرآن]] به نقل از [[عبدالله بن عباس|ابن‌عباس]] و انس نور را هدایت کننده اهل آسمان‌ها و زمین به آنچه مصلحت آنهاست تعبیر کرده‌است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=التبیان فی تفسیر القرآن، شیخ طوسی، بی تا:436/7}}</ref>
 
54) [[غزالی]] فقیه و متکلم سنی در مشکوه الانوار وجود را مترادف نور گرفته و بر این باور است که تمام موجودات به همان میزانی که از وجود بهره مند هستند، نورانیند؛ ولی این نور از شدت ظهوربهظهور به چشم نمی آید و درک نمی شود<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=غزالی، ا بوحامد. ) 9561 (. مشکوه الانوار ترجمه صادق آیینه وند، تهران: امیر کبیر}}</ref>
 
5) [[ابن سینا]] فیلسوف شیعه برای نور در این آیه دو معنای استعاری و ذاتی در نظر می گیرد و معتقد است که نور به مفهوم ذاتی آن به معنای کمال است؛ یعنی حد اعلی و اتم و اکمل نور، و خداوند کمال مطلق است؛ پس خداوند شایسته به اسم نور است. نور در مفهوم استعاری آن نیز دو معنی دارد:
۴) [[ماتریدی]] در تفسیر این آیه اینگونه آورده‌است که به وسیله خدا؛ آسمان و زمین روشن هستند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=:1425ماتریدی، 463/3}}</ref>
 
1) خیر 2) سببی که موجب و رسانندۀ به خیر است. نور در آیه مورد بحث به همین معنی است؛ یعنی آنکه خدا خیر و سبب خیر در عالم است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=لطیفی، حسین. 1383،18- مجله مشکو،ه شماره 81 و 83 ، پاییز و زمستان، 31 ،» آیه نور در چشم انداز عالمان اسلامی}}</ref>
۵) در تفسیر طبرسی به نقل از ابن‌عباس، زجاج و مجاهد، نور اداره کننده امور آسمان‌ها و زمین است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=طبرسی18:1421}}</ref>
 
۴6) [[ماتریدی]] در تفسیر این آیه اینگونه آورده‌است که به وسیله خدا؛ آسمان و زمین روشن هستند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=:1425ماتریدی، 463/3}}</ref>
۶) [[فخر رازی]] مفسر سنی اهل ایران معتقد است چون نور سبب ظهور اشیا است و هدایت هم در این معنا با نور شریک است، لذا در اینجا نیز می‌توان نور را بر هدایت اطلاق کرد. پس باید گفت: اللَّهُ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ، یعنی الله ذُو نُور السَمَواتِ وَ الْارْضِ که در واقع، همان هدایت الهی است که برای اهل آسمان و زمین حاصل می‌شود؛ در این صورت معنای آیه این است که: الله هَادِی السَمَواتِ وَ الْارْضِ.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=فخر رازی، 1420: 23/ 379، فخر رازی، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1420ق.}}</ref>
 
۵7) در تفسیر طبرسی به نقل از ابن‌عباس، زجاج و مجاهد، نور اداره کننده امور آسمان‌ها و زمین است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=طبرسی18:1421}}</ref>
۷) در ''تفاسیر [[محمد بن ابی‌حاتم|ابن ابی‌حاتم]]'' و ''[[ابن کثیر]]'' الله هادی آسمان‌ها و زمین است»<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ابن ابی‌حاتم، عبدالرحمن بن احمد، تفسیر ابن ابی‌حاتم، ریاض، مکتبة نزار مصطفی الباز، 1419ق.}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ابن کثیر، اسماعیل‌بن عمر، تفسیر القرآن العظیم، بیروت، دارالکتب العلمیة، 1419ق.}}</ref>
 
۶8) [[فخر رازی]] مفسر سنی اهل ایران معتقد است چون نور سبب ظهور اشیا است و هدایت هم در این معنا با نور شریک است، لذا در اینجا نیز می‌توان نور را بر هدایت اطلاق کرد. پس باید گفت: اللَّهُ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ، یعنی الله ذُو نُور السَمَواتِ وَ الْارْضِ که در واقع، همان هدایت الهی است که برای اهل آسمان و زمین حاصل می‌شود؛ در این صورت معنای آیه این است که: الله هَادِی السَمَواتِ وَ الْارْضِ.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=فخر رازی، 1420: 23/ 379، فخر رازی، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1420ق.}}</ref>
۸) [[عبدالرحمان سیوطی|''عبدالرحمن سیوطی'']] مفسر سنی بیان می‌دارد ''که'' مراد از نور، این است که او مدبر آسمان‌ها و زمین است؛ چرا که او با حکمت بالغه و حجت نیّره خود عالم وجود را تدبیر می‌کند مانند رئیسِ عالِم و دانشمندِ یک شهری را که آن شهر را به خوبی تدبیر می‌کند، به نورالبلد توصیف می‌کنند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، الدرالمنثور فی تفسیرالمأثور، قم، کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی، 1404ق.}}</ref>
 
۷9) در ''تفاسیر [[محمد بن ابی‌حاتم|ابن ابی‌حاتم]]'' و ''[[ابن کثیر]]'' الله هادی آسمان‌ها و زمین است»<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ابن ابی‌حاتم، عبدالرحمن بن احمد، تفسیر ابن ابی‌حاتم، ریاض، مکتبة نزار مصطفی الباز، 1419ق.}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ابن کثیر، اسماعیل‌بن عمر، تفسیر القرآن العظیم، بیروت، دارالکتب العلمیة، 1419ق.}}</ref>
۹)[[مرتضی مطهری]] معتقد است خدا نور تمام جهان است. به این معنی که ذات الهی ذات پیدا و پیدا کننده است، پیداترین پیداها و روشن‌ترین روشنها اوست و هر چیزی که روشن است، از پرتو او روشن است، هر چیزی که پیداست از پرتو او پیداست. به این معنا خدا نور است. خداست آنچه که پیداست به خود و به ذات خود، چیزی او را پیدا نکرده‌است. چیزی است که هر چیز دیگر به او پیداست و به نور او پیداست و از فروغ او پیداست.<ref name=":7">{{یادکرد کتاب|عنوان=آشنایی با قرآن 4 (مطهری، مرتضی)، جلد: 1 ، صفحه: 97}}</ref>
 
۸10) [[عبدالرحمان سیوطی|''عبدالرحمن سیوطی'']] مفسر سنی بیان می‌دارد ''که'' مراد از نور، این است که او مدبر آسمان‌ها و زمین است؛ چرا که او با حکمت بالغه و حجت نیّره خود عالم وجود را تدبیر می‌کند مانند رئیسِ عالِم و دانشمندِ یک شهری را که آن شهر را به خوبی تدبیر می‌کند، به نورالبلد توصیف می‌کنند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، الدرالمنثور فی تفسیرالمأثور، قم، کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی، 1404ق.}}</ref>
۱۰) [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] در کتاب مثال‌های زیبای قرآن بیان می‌کند: خداوند همانند نور، منشأ هدایت، تربیت، نیرو، قدرت و از بین برنده موانع است؛ بدین جهت اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ است<ref name=":8">{{یادکرد کتاب|عنوان=مکارم شیرازی، 1383: 2/ 104، مکارم شیرازی، ناصر، مثال‌های زیبای قرآن، قم، نسل جوان، 1383.}}</ref>
 
۹1)[[مرتضی مطهری]] معتقد است خدا نور تمام جهان است. به این معنی که ذات الهی ذات پیدا و پیدا کننده است، پیداترین پیداها و روشن‌ترین روشنها اوست و هر چیزی که روشن است، از پرتو او روشن است، هر چیزی که پیداست از پرتو او پیداست. به این معنا خدا نور است. خداست آنچه که پیداست به خود و به ذات خود، چیزی او را پیدا نکرده‌است. چیزی است که هر چیز دیگر به او پیداست و به نور او پیداست و از فروغ او پیداست.<ref name=":7">{{یادکرد کتاب|عنوان=آشنایی با قرآن 4 (مطهری، مرتضی)، جلد: 1 ، صفحه: 97}}</ref>
۱۱) بر طبق [[دانش‌نامه عقاید اسلامی|دانشنامه عقاید اسلامی]] خداوند، نور آسمان‌ها و زمین است روشن کننده آنها و فرمان دهنده آنها و راهنمای آنهاست. پس آنها با [کمک] خدا در نیازمندی‌ها و منافعشان راه رامی یابند، همان‌طور که در روشنایی و درخشندگی، راه را پیدا می‌کنند.<ref name=":9">{{یادکرد کتاب|عنوان=دانشنامه عقاید اسلامی نویسنده: محمدی ری‌شهری، محمد جلد: 7 صفحه: 305}}</ref>
 
۱۰12) [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] در کتاب مثال‌های زیبای قرآن بیان می‌کند: خداوند همانند نور، منشأ هدایت، تربیت، نیرو، قدرت و از بین برنده موانع است؛ بدین جهت اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ است<ref name=":8">{{یادکرد کتاب|عنوان=مکارم شیرازی، 1383: 2/ 104، مکارم شیرازی، ناصر، مثال‌های زیبای قرآن، قم، نسل جوان، 1383.}}</ref>
 
۱۱13) بر طبق [[دانش‌نامه عقاید اسلامی|دانشنامه عقاید اسلامی]] خداوند، نور آسمان‌ها و زمین است روشن کننده آنها و فرمان دهنده آنها و راهنمای آنهاست. پس آنها با [کمک] خدا در نیازمندی‌ها و منافعشان راه رامی یابند، همان‌طور که در روشنایی و درخشندگی، راه را پیدا می‌کنند.<ref name=":9">{{یادکرد کتاب|عنوان=دانشنامه عقاید اسلامی نویسنده: محمدی ری‌شهری، محمد جلد: 7 صفحه: 305}}</ref>
 
=== مرجع ضمیر و مراد از نور در «مثل نوره» ===