تفاوت میان نسخه‌های «آیه نور»

۱۶ بایت اضافه‌شده ،  ۱ ماه پیش
ابرابزار
(ابرابزار)
۱۰) [[عبدالرحمان سیوطی|''عبدالرحمن سیوطی'']] مفسر سنی بیان می‌دارد ''که'' مراد از نور، این است که او مدبر آسمان‌ها و زمین است؛ چرا که او با حکمت بالغه و حجت نیّره خود عالم وجود را تدبیر می‌کند مانند رئیسِ عالِم و دانشمندِ یک شهری را که آن شهر را به خوبی تدبیر می‌کند، به نورالبلد توصیف می‌کنند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، الدرالمنثور فی تفسیرالمأثور، قم، کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی، 1404ق.}}</ref>
 
11۱۱) [[مولوی|مولانا]] شاعر حنفی مذهب ایرانی بر این باور است که خداوند از سر ناچاری استعارۀاستعارهٔ نور را برای خود به کار برده استبرده‌است وگرنه برمبنای آیه" لیس کمثله شیء " جای هیچگونه تشبیه و استعاره برای تعریف او نیست.
 
ورنه لا عین رات چه جای باغ
تا برد بوی آنکه او حیران بوَد
 
12۱۲)[[مرتضی مطهری]] معتقد است خدا نور تمام جهان است. به این معنی که ذات الهی ذات پیدا و پیدا کننده است، پیداترین پیداها و روشن‌ترین روشنها اوست و هر چیزی که روشن است، از پرتو او روشن است، هر چیزی که پیداست از پرتو او پیداست. به این معنا خدا نور است. خداست آنچه که پیداست به خود و به ذات خود، چیزی او را پیدا نکرده‌است. چیزی است که هر چیز دیگر به او پیداست و به نور او پیداست و از فروغ او پیداست.<ref name=":7">{{یادکرد کتاب|عنوان=آشنایی با قرآن 4 (مطهری، مرتضی)، جلد: 1، صفحه: 97}}</ref>
 
۱3۱۳) [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] در کتاب مثال‌های زیبای قرآن بیان می‌کند: خداوند همانند نور، منشأ هدایت، تربیت، نیرو، قدرت و از بین برنده موانع است؛ بدین جهت اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ است<ref name=":8">{{یادکرد کتاب|عنوان=مکارم شیرازی، 1383: 2/ 104، مکارم شیرازی، ناصر، مثال‌های زیبای قرآن، قم، نسل جوان، 1383.}}</ref>
12)[[مرتضی مطهری]] معتقد است خدا نور تمام جهان است. به این معنی که ذات الهی ذات پیدا و پیدا کننده است، پیداترین پیداها و روشن‌ترین روشنها اوست و هر چیزی که روشن است، از پرتو او روشن است، هر چیزی که پیداست از پرتو او پیداست. به این معنا خدا نور است. خداست آنچه که پیداست به خود و به ذات خود، چیزی او را پیدا نکرده‌است. چیزی است که هر چیز دیگر به او پیداست و به نور او پیداست و از فروغ او پیداست.<ref name=":7">{{یادکرد کتاب|عنوان=آشنایی با قرآن 4 (مطهری، مرتضی)، جلد: 1، صفحه: 97}}</ref>
 
۱4۱۴) بر طبق [[دانش‌نامه عقاید اسلامی|دانشنامه عقاید اسلامی]] خداوند، نور آسمان‌ها و زمین است روشن کننده آنها و فرمان دهنده آنها و راهنمای آنهاست. پس آنها با [کمک] خدا در نیازمندی‌ها و منافعشان راه رامی یابند، همان‌طور که در روشنایی و درخشندگی، راه را پیدا می‌کنند.<ref name=":9">{{یادکرد کتاب|عنوان=دانشنامه عقاید اسلامی نویسنده: محمدی ری‌شهری، محمد جلد: 7 صفحه: 305}}</ref>
۱3) [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] در کتاب مثال‌های زیبای قرآن بیان می‌کند: خداوند همانند نور، منشأ هدایت، تربیت، نیرو، قدرت و از بین برنده موانع است؛ بدین جهت اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ است<ref name=":8">{{یادکرد کتاب|عنوان=مکارم شیرازی، 1383: 2/ 104، مکارم شیرازی، ناصر، مثال‌های زیبای قرآن، قم، نسل جوان، 1383.}}</ref>
 
۱4) بر طبق [[دانش‌نامه عقاید اسلامی|دانشنامه عقاید اسلامی]] خداوند، نور آسمان‌ها و زمین است روشن کننده آنها و فرمان دهنده آنها و راهنمای آنهاست. پس آنها با [کمک] خدا در نیازمندی‌ها و منافعشان راه رامی یابند، همان‌طور که در روشنایی و درخشندگی، راه را پیدا می‌کنند.<ref name=":9">{{یادکرد کتاب|عنوان=دانشنامه عقاید اسلامی نویسنده: محمدی ری‌شهری، محمد جلد: 7 صفحه: 305}}</ref>
 
=== مرجع ضمیر و مراد از نور در «مثل نوره» ===
[[غزالی|محمد غزالی]] کتابی به نام مشکاةالانوار در تفسیر آیه نور نوشته‌است. [[ملاصدرا]] نیز تفسیری بر آیه نور نگاشته که در آن نکات فلسفی و عرفانی را گنجانده‌است. از دیگر تفاسیر در مورد آیه نور، رسالةالانوار فی تفسیر آیةالنور از شرف الدین محمد نیمدهی، کتاب آیه نور: شرحی عرفانی بر آیه ۳۵ سوره نور نوشته سید علی نجفی یزدی، تفسیر کلامی - عرفانی آیه نور از مهدی علیزاده است. تفسیر آیه نور (الله نور السماوات و الارض) از سید محمد حسین حسینی تهرانی است.
 
== تفسیر آیه نور درشعر مولانا ==
مولانا بر این باور است که خداوند از سر ناچاری استعارۀاستعارهٔ نور را برای خود به کار برده استبرده‌است وگرنه برجای هی چگونه تشبیه و استعاره برای تعریف او نیست: » لیس کمثله شیء « مبنای آی
 
ورنه لا عین رات چه جای باغ
تا برد بوی آنکه او حیران بوَد
 
)5116-8۵۱۱۶–۸/ )مثنوی
 
== منابع ==