تفاوت میان نسخه‌های «آیه نور»

۳۴ بایت اضافه‌شده ،  ۱ ماه پیش
ابرابزار
برچسب‌ها: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر ویرایش‌گر دیداری
(ابرابزار)
برچسب: متن دارای ویکی‌متن نامتناظر
{{جعبه اطلاعات آیه|عنوان=آیه نور|شرح تصویر=|image=الله نور السموات والارض.JPG|تصویر=|اندازه تصویر=|image_size=|alt=|توضیح تصویر=تایپوگرافی از ابتدای آیه نور «الله نور السماوات و الارض»|حزب=۳۶|رکوع=|حروف مقطعه=ندارد|عدد آیه=۳۵|حرف=۲۵۱|شأن نزول=ندارد|کتابت=|کلمه=۴۸|اختلاف=|نام‌های دیگر=|سجده=|جزء=۱۸|محل نزول=|سال نزول=|نام سوره=نور|نام آیه=آیه نور|پیوند تصویر=|متن آیه=|ترجمه=|زیرنویس=|کاربری=}}'''آیهٔ نور''' به آیهٔ ۳۵ سورهٔ [[نور (سوره)|نور]] گفته می‌شود. این آیه به زیبایی و بیان تمثیلی مشهور است. و بیش از هر آیه دیگر زمینه تفسیر عرفانی و باطنی دارد. مفسران و فلاسفه و عرفاى اسلامى در تفسير این آیه ومعنای نور هر كدام بحثهاى فراوانى دارند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تفسیر نمونه؛ مکارم شیرازی، ج 14، ص 471}}</ref>[[جارالله زمخشری|زمخشری]] ، متکلم معتزلی و نگارنده يکی از مشهورترين تفاسير ''قرآن'', بيان می کندمی‌کند که خداوند همانند نور است [نه آنکه خود نور است] اما [[ملاصدرا]] فیلسوف ایرانی همچون [[غزالی]],، فقیه و متکلم سنی [[سهروردی|سهروردی ،]]<nowiki/>فیلسوف ایرانی، [[ابن عربی]] فیلسوف و عارف عرب؛ و [[فلسفه اشراق|اشراقيون]] متأخر,متأخر، معتقدند نور حقيقی همانا خداست و همة کاربردهای ديگر اين لفظ,لفظ، يکسره,يکسره، استعاری و مجازی است و بر معنای حقيقی حمل نمی شودنمی‌شود.
 
== محتوا و ساختار آیه ==
۱) خیر ۲) سببی که موجب و رسانندهٔ به خیر است. نور در آیه مورد بحث به همین معنی است؛ یعنی آنکه خدا خیر و سبب خیر در عالم است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=لطیفی، حسین. 1383،18- مجله مشکو، ه شماره 81 و 83، پاییز و زمستان، 31 ،» آیه نور در چشم‌انداز عالمان اسلامی}}</ref>
 
6۶) [[ملاصدرا]] اسناد نور به آسمانها و زمينزمین یعنی وجود هر چيزیچیزی معادل است با نوری که با آن,آن، ماهيتماهیت و ذات  شیء ظهور می يابدمی‌یابد. خداوند انوار را از ذات نورانی خود پديد می آوردپدیدمی‌آورد. ايناین معنای سادة ايجادایجاد است. ميانمیان ذات مصنوع و ذات صانع نوعی تناسب و سنخيتسنخیت برقرار است. وجود را نمی تواننمی‌توان به ماهياتماهیات نسبت داد,داد، بلکه وجود و تحقق را میمی‌توان توان تنها,تنها، به وجود محض اسناد کرد. موجودات [يایا ماهياتماهیات موجود], صرفاً,صرفاً، وجود فرعی اشتقاقی دارند,دارند، چونان آينه هايیآینه‌هایی که فقط,فقط، بازتابانندة نور وجودند.
 
7۷) [[ماتریدی]] در تفسیر این آیه اینگونه آورده‌است که به وسیله خدا؛ آسمان و زمین روشن هستند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=:1425ماتریدی، 463/3}}</ref>
 
8۸) در تفسیر طبرسی به نقل از ابن‌عباس، زجاج و مجاهد، نور اداره کننده امور آسمان‌ها و زمین است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=طبرسی18:1421}}</ref>
 
9۹) [[فخر رازی]] مفسر سنی اهل ایران معتقد است چون نور سبب ظهور اشیا است و هدایت هم در این معنا با نور شریک است، لذا در اینجا نیز می‌توان نور را بر هدایت اطلاق کرد. پس باید گفت: اللَّهُ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ، یعنی الله ذُو نُور السَمَواتِ وَ الْارْضِ که در واقع، همان هدایت الهی است که برای اهل آسمان و زمین حاصل می‌شود؛ در این صورت معنای آیه این است که: الله هَادِی السَمَواتِ وَ الْارْضِ.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=فخر رازی، 1420: 23/ 379، فخر رازی، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1420ق.}}</ref>
 
10۱۰) در ''تفاسیر [[محمد بن ابی‌حاتم|ابن ابی‌حاتم]]'' و ''[[ابن کثیر]]'' الله هادی آسمان‌ها و زمین است»<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ابن ابی‌حاتم، عبدالرحمن بن احمد، تفسیر ابن ابی‌حاتم، ریاض، مکتبة نزار مصطفی الباز، 1419ق.}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ابن کثیر، اسماعیل‌بن عمر، تفسیر القرآن العظیم، بیروت، دارالکتب العلمیة، 1419ق.}}</ref>
 
11۱۱) [[عبدالرحمان سیوطی|''عبدالرحمن سیوطی'']] مفسر سنی بیان می‌دارد ''که'' مراد از نور، این است که او مدبر آسمان‌ها و زمین است؛ چرا که او با حکمت بالغه و حجت نیّره خود عالم وجود را تدبیر می‌کند مانند رئیسِ عالِم و دانشمندِ یک شهری را که آن شهر را به خوبی تدبیر می‌کند، به نورالبلد توصیف می‌کنند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=سیوطی، عبدالرحمن بن ابی‌بکر، الدرالمنثور فی تفسیرالمأثور، قم، کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی، 1404ق.}}</ref>
 
12۱۲) [[مولوی]] شاعر حنفی مذهب ایرانی بر این باور است که خداوند از سر ناچاری استعارهٔ نور را برای خود به کار برده‌است وگرنه برمبنای آیه" لیس کمثله شیء " جای هیچگونه تشبیه و استعاره برای تعریف او نیست.
 
ورنه لا عین رات چه جای باغ
تا برد بوی آنکه او حیران بوَد
 
13۱۳)[[مرتضی مطهری]] معتقد است خدا نور تمام جهان است. به این معنی که ذات الهی ذات پیدا و پیدا کننده است، پیداترین پیداها و روشن‌ترین روشنها اوست و هر چیزی که روشن است، از پرتو او روشن است، هر چیزی که پیداست از پرتو او پیداست. به این معنا خدا نور است. خداست آنچه که پیداست به خود و به ذات خود، چیزی او را پیدا نکرده‌است. چیزی است که هر چیز دیگر به او پیداست و به نور او پیداست و از فروغ او پیداست.<ref name=":7">{{یادکرد کتاب|عنوان=آشنایی با قرآن 4 (مطهری، مرتضی)، جلد: 1، صفحه: 97}}</ref>
 
14۱۴) [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] در کتاب مثال‌های زیبای قرآن بیان می‌کند: خداوند همانند نور، منشأ هدایت، تربیت، نیرو، قدرت و از بین برنده موانع است؛ بدین جهت اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ است<ref name=":8">{{یادکرد کتاب|عنوان=مکارم شیرازی، 1383: 2/ 104، مکارم شیرازی، ناصر، مثال‌های زیبای قرآن، قم، نسل جوان، 1383.}}</ref>
 
15۱۵) بر طبق [[دانش‌نامه عقاید اسلامی|دانشنامه عقاید اسلامی]] خداوند، نور آسمان‌ها و زمین است روشن کننده آنها و فرمان دهنده آنها و راهنمای آنهاست. پس آنها با [کمک] خدا در نیازمندی‌ها و منافعشان راه رامی یابند، همان‌طور که در روشنایی و درخشندگی، راه را پیدا می‌کنند.<ref name=":9">{{یادکرد کتاب|عنوان=دانشنامه عقاید اسلامی نویسنده: محمدی ری‌شهری، محمد جلد: 7 صفحه: 305}}</ref>
 
=== مرجع ضمیر و مراد از نور در «مثل نوره» ===