تفاوت میان نسخه‌های «آیه نور»

۳۱۵ بایت اضافه‌شده ،  ۲ ماه پیش
بدون خلاصه ویرایش
{{جعبه اطلاعات آیه|عنوان=آیه نور|شرح تصویر=|image=الله نور السموات والارض.JPG|تصویر=|اندازه تصویر=|image_size=|alt=|توضیح تصویر=تایپوگرافی از ابتدای آیه نور «الله نور السماوات و الارض»|حزب=۳۶|رکوع=|حروف مقطعه=ندارد|عدد آیه=۳۵|حرف=۲۵۱|شأن نزول=ندارد|کتابت=|کلمه=۴۸|اختلاف=|نام‌های دیگر=|سجده=|جزء=۱۸|محل نزول=|سال نزول=|نام سوره=نور|نام آیه=آیه نور|پیوند تصویر=|متن آیه=|ترجمه=|زیرنویس=|کاربری=}}
[[پرونده:Standartenbekrönung mit AyatNour.png|جایگزین=آیه نور|بندانگشتی]]
[[پرونده:Dome of Hagia Sophia (detail of islamic text).jpg|جایگزین=متن آیه نور بر قبه آیا صوفیا در ترکیه|بندانگشتی]]
'''آیهٔ نور''' به آیهٔ ۳۵ سورهٔ [[نور (سوره)|نور]] گفته می‌شود. این آیه به زیبایی و بیان تمثیلی مشهور است. و بیش از هر آیه دیگر زمینه تفسیر عرفانی و باطنی دارد. مفسران و فلاسفه و عرفاى اسلامى در تفسير این آیه ومعنای نور هر كدام بحثهاى فراوانى دارند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تفسیر نمونه؛ مکارم شیرازی، ج 14، ص 471}}</ref>[[جارالله زمخشری|زمخشری]]، متکلم معتزلی و نگارنده يکی از مشهورترين تفاسير ''قرآن'', بيان می‌کند که خداوند همانند نور است [نه آنکه خود نور است] اما [[ملاصدرا]] فیلسوف ایرانی همچون [[غزالی]]، فقیه و متکلم سنی [[سهروردی|سهروردی ،]]<nowiki/>فیلسوف ایرانی، [[ابن عربی]] فیلسوف و عارف عرب؛ و [[فلسفه اشراق|اشراقيون]] متأخر، معتقدند نور حقيقی همانا خداست و همة کاربردهای ديگر اين لفظ، يکسره، استعاری و مجازی است و بر معنای حقيقی حمل نمی‌شود.
 
[[تفسیر قمی]] بر طبق مهم‌ترین کتاب‌های حدیثی شیعه [[بحارالانوار]] تألیف [[علامه مجلسی|محمدباقر مجلسی]] بیان داشته‌است که این آیه تمثیلی است برای این موضوع که پیامبر اسلام و اهل بیت او به واسطه نزدیکی به ذات احدیت، خود به مرحله درخشانی رسیده‌اند و ایجاد آسمانها و زمین به واسطه آنها متحقق می‌گردد؛ و مرتبه نورانی حقیقت محمّدیه و علویه جلوه کامل نور ذات خدا می‌باشند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تفسیر القمی، ج 2، ص 105-103}}</ref>
 
[[علی بن موسی|رضا]]، امام هشتم [[شیعه|شیعیان]] دوازده‌امامی، در تفسیر این آیه می‌گوید:<ref>''[[الکافی]]''،<span class="CheckDictation-marked CheckDictation-marked-شیخ" id="tool-.D8.B4.DB.8C.D8.AE" style="background-color: rgb(145, 145, 255);"> شیخ </span>محمّد بن‌یعقوب کلینی</ref>
{{نقل قول|او هدایت کننده اهل آسمان و هدایت کننده اهل زمین است.}}
[[ملا فتح‌الله کاشانی]] مفسر شیعه در [[تفسیر منهج‌الصادقین|منهج]] از [[علی بن ابی‌طالب|علی بن ابی طالب]] روایت نموده در معنی آیه:<blockquote>حق تعالی نشر حق فرمود در آسمانها و زمین تا آنکه همه آسمان و زمین و آنچه ما بین آنهاست به نور حق منور گشت، یا آنکه همه اهل آسمانها و زمین را به نور حق منور ساخت تا همه به حق آشنا گردیدند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تفسیر منهج الصادقین، ملا فتح‌الله کاشانی، ج 6، ص 312.}}</ref></blockquote>از [[محمد باقر|باقر]] امام پنجم شیعه دربارهٔ این آیه «اللّهُ نُورُ السَّموَاتِ وَالاْرْضِ مِثْلَ نُورِهِ کَمِشْکوة فیها مِصْباح» سؤال شد، گفت: <blockquote>نور علم در سینه پیامبر همان چراغ است. چنان‌که چراغ نور خود را به شیشه پس می‌دهد، محمّد نیز علم خود را در سینه علی که مانند زجاجه صاف و صیقلی است نهاد. پس محمّد مصباح و علی زجاجه است؛ زیرا محمّد معلّم علی بود و این نور چون نه از مکتب یهود و نه از نصرانی اخذ شده، نه شرقی و نه غربی است. نزدیک است عالم آل محمّد تکلم به علم کند قبل از آنکه از آن بپرسند. نور علی نور؛ یعنی امام مؤید به علم و حکمت پس از امام دیگر تا قیامت خواهد بود که اوصیاء و خلفای خدایند و نباید زمین در هیچ عصر از وجودشان خالی باشد<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=شرح توحید الصدوق، شرح و تعلیق نجفقلی حبیبی، تهران، وزارت ارشاد اسلامی، ج 2، ص 626}}</ref></blockquote>[[علی بن ابراهیم قمی]] مفسر و از مشایخ [[شیعه]] [[مردم ایرانی|ایرانی]] در تفسیر خویش ذیل آیه نور به نقل از امام ششم شیعه [[جعفر صادق|جعفر]]<nowiki/>صادق آورده‌است که او از پدرش باقر نقل کرده‌است:<blockquote>«اللّهُ نُورُ السَّموَاتِ وَالاْرْضِ». خداوند ابتدا از نور خودش گفته‌است.