تکواندو: تفاوت میان نسخه‌ها

۸۶ بایت حذف‌شده ،  ۱۱ ماه پیش
جز
به نسخهٔ 31711066 از 91.185.143.102 (بحث) برگردانده شد (توینکل)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
جز (به نسخهٔ 31711066 از 91.185.143.102 (بحث) برگردانده شد (توینکل))
برچسب: خنثی‌سازی
[[پرونده:Steven Ho Martial Arts Kick.jpg|بندانگشتی|اجرای یک ضربهٔ تیو وات هاوریوچاگی پرشی از استیون هو]]
[[پرونده:Taekwondo Fight 01.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|دو تکواندوکار در حال مبارزه.]]
 
 
بسم الله الرحمن الرحیم ]]
'''تکواندو''' یا کاراته ای (خط
زبان کره‌ای: خط [[هانگول]]: '''태권도''' خط [[هانجا]] :跆拳道) یک [[ورزش رزمی|هنر رزمی]] کره‌ای و یکی از رشته‌های ورزشی [[بازی‌های المپیک|المپیک]] است. تکواندو [[ورزش ملی]] [[کره جنوبی]] و دارای بیشترین تعداد ورزشکار در میان [[ورزش رزمی|ورزش‌های رزمی]] در سراسر دنیا است و به سلطان ضربات پا مشهور است به صورتی که تعداد و تنوع ضربات پا در تکواندو بسیار زیاد می‌باشد و در مقایسه با ورزش‌های رزمی دیگر از این لحاظ دارای برتری خاصی است.
 
که در ایران نیز طرفداران بسیاری دارد.
 
زمین مبارزه تکواندو فضای مربع شکلی به ابعاد 8*8 متر است که در داخل تشکی به ابعاد 12*12 متر قرار دارد. به همین منوال، یک محوطه به عرض 2 متر در اطراف منطقه مبارزه به وجود خواهد آمد که به آن منطقه قرمز تشک یا منطقه خطر گفته می شود. در صورت نیاز، ممکن است که محوطه مسابقه را بر روی سکویی به ارتفاع 50 تا 60 سانتی متر مستقر کرد و جهت جلوگیری از آسیب مبارزین باید لبه خارجی محوطه مسابقه را با شیب کمتر از 30 درجه به کف سالن متصل کرد. تجهیزات ایمنی شامل این موارد می باشد: هوگو (محافظی شبیه به جلیقه ضد گلوله)، باده و ساباده (ساق بند و ساعد بند) و نانشیم (محافظ بیضه و آلت تناسلی) تنها در این رشته مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای سایر ورزش‌های رزمی چینی وسایل ایمنی وجود
دارد
یکی از شاگردان لرستانی که با 2مدال طلا استانی
 
== فلسفه رنگ‌های کمربند در تکواندو ==